Ο NBAer που έγινε ταινία και τραγούδι από τον Μπομπ Ντίλαν (ΒΙΝΤΕΟ)

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Ο Πιτ Μάραβιτς δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος παίκτης. Ήταν ένα φαινόμενο που έμοιαζε να έχει έρθει από το μέλλον και να παίζει μπάσκετ σε εποχή που δεν είχε ακόμη ετοιμαστεί να τον καταλάβει. Ο Pistol Pete έφυγε ξαφνικά στις 5 Ιανουαρίου 1988, στα 40 του χρόνια, καταρρέοντας σε αγώνα pick-up στο Πασαντίνα της Καλιφόρνια, σε ένα γυμναστήριο εκκλησίας—μια ειρωνεία για έναν άνθρωπο που η ζωή του κινήθηκε ανάμεσα σε λάμψη, εσωτερικές αναζητήσεις και μια δεύτερη, πνευματική, ταυτότητα προς το τέλος. 

Ο Pistol που άλλαξε τη γλώσσα του παιχνιδιού

Σήμερα είναι εύκολο να πεις “showman”, “viral”, “highlights”. Τότε, όμως, ο Μαράβιτς ήταν κάτι άλλο. Ήταν ένας γκαρντ που έβλεπε πάσες πριν τις σκεφτεί ο αντίπαλος, που έπαιζε με ρυθμό και φαντασία σε πρωτάθλημα πολύ πιο “σφιχτό” και λιγότερο θεατρικό. Η μπάλα πήγαινε από τα χέρια του στο κενό—και μετά στην καρδιά της άμυνας. Πολλοί τον μιμήθηκαν, λίγοι κατάφεραν να τον φτάσουν.

Το τέλος του ήρθε όπως ζούσε, μέσα στο παιχνίδι. Και η ιστορία κατέγραψε ότι η απώλειά του ήταν τόσο αιφνίδια, που για χρόνια έμεινε ως μια από τις πιο σοκαριστικές ειδήσεις της μπασκετικής εποχής. 

Έγινε ταινία: The Pistol: The Birth of a Legend

Η μορφή του πέρασε και στο σινεμά. Το 1991 γυρίστηκε η βιογραφική ταινία The Pistol: The Birth of a Legend, που εστιάζει στα πρώτα χρόνια του και στη σχέση με τον πατέρα και προπονητή του, Πρες Μάραβιτς—εκεί που χτίστηκε ο μύθος και η εμμονή με την τελειότητα. Μάλιστα την ταινία μπορείτε να τη δείτε ελεύθερα στο Youtube. Επισυνάπτουμε στο θέμα το βίντεο:

Η μέρα που ο Ντίλαν έγραψε το “Dignity”

Η επίδραση του Μαράβιτς ξεπέρασε το παρκέ. Ο Μπομπ Ντίλαν έχει συνδέσει ευθέως τη μέρα του θανάτου του Μαράβιτς με τη γέννηση του τραγουδιού “Dignity”. Αφηγείται ότι, όταν έμαθε την είδηση για τον Pistol Pete, μπήκε σε μια δημιουργική δίνη και έγραψε το τραγούδι μέσα στην ίδια μέρα, ως μια αντίδραση στο σοκ και στο συναίσθημα της απώλειας. Δεν πρόκειται για “τραγούδι-βιογραφία”, αλλά για έργο που γεννήθηκε από εκείνο το άκουσμα, με τον Μαράβιτς να λειτουργεί σαν σπίθα. 

Γιατί ο Μάραβιτς παραμένει ανεξίτηλος

Ο Πιτ Μάραβιτς ανήκει στους σπάνιους παίκτες για τους οποίους η μνήμη  δεν ξεθωριαάζει ποτέ. Γιατί δεν έπαιξε απλώς καλά—επέβαλε αισθητική. Στο μπάσκετ υπάρχει η στατιστική και υπάρχει και το αποτύπωμα. Ο “Pistol Pete” άφησε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στο άθλημα. Ήταν ο παίκτης που έκανε την πάσα να μοιάζει με τέχνη και το παιχνίδι να μοιάζει με αφήγηση.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο σκληρό και το πιο ποιητικό μαζί. Πέθανε νέος, άφησε πίσω του εικόνες που δεν χάνονται, έγινε ταινία, έγινε τραγούδι—και πέρασε από το άθλημα στη μνήμη σαν κάτι μεγαλύτερο από έναν σταρ, σαν μια εποχή που συμπυκνώθηκε σε έναν άνθρωπο.