Η επιστροφή του «Μάτζικ» Τζόνσον! H βραδιά που αψήφησε το AIDS (BINTEO)

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Δεν ήταν απλώς μια ακόμα επιστροφή ενός μεγάλου αθλητή. Ήταν μια στιγμή που ξεπέρασε το μπάσκετ και χτύπησε κατευθείαν στην καρδιά μιας εποχής γεμάτης φόβο, άγνοια και προκατάληψη. Σαν σήμερα, στις 29 Ιανουαρίου 1996, ο Έρβιν “Μάτζικ” Τζόνσον ξαναπάτησε παρκέ με τη φανέλα των Λος Άντζελες Λέικερς, ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, έχοντας ήδη ανακοινώσει από το 1991 ότι είναι φορέας του ιού που προκαλεί το AIDS.

Και δεν γύρισε για… να φανεί. Γύρισε για να παίξει.

Στο παιχνίδι της επιστροφής του μέτρησε 19 πόντους, 10 ασίστ και 8 ριμπάουντ, σαν να ήθελε να στείλει ένα μήνυμα: ότι δεν είναι “σύμβολο” μόνο επειδή πάλεψε, αλλά επειδή παρέμεινε ο ίδιος παίκτης – ο οργανωτής που έβλεπε το γήπεδο σαν σκακιέρα.

Από το σοκ του 1991, στη λύτρωση του 1996

Το 1991 ο Μάτζικ ανακοίνωσε δημόσια ότι είναι HIV θετικός και αποχώρησε, σε μια εποχή που γύρω από την ασθένεια κυριαρχούσαν μύθοι και πανικός. Παρ’ όλα αυτά, δεν κλείστηκε στη σιωπή. Το 1992 επέστρεψε για λίγο, αγωνίστηκε στο All-Star Game και αναδείχθηκε MVP της βραδιάς, πριν αποσυρθεί ξανά.

Η επιστροφή του το 1996, στα 37 του, για τα τελευταία παιχνίδια της καριέρας του, ήταν κάτι άλλο: μια καθαρή, ξεκάθαρη δήλωση ότι ο φόβος δεν θα του κλείσει την πόρτα.

Ο “Μαγικός” που άλλαξε το παιχνίδι

Ο Τζόνσον δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος γκαρντ. Ήταν μια ολόκληρη σχολή. Με ύψος 2,05, έπαιζε οργανωτής, αλλά μπορούσε να κάνει τα πάντα: να τρέξει αιφνιδιασμό, να σπάσει άμυνα με πάσα, να παίξει σε όλες τις θέσεις. Το πιο εμβληματικό παράδειγμα ήρθε νωρίς: στους τελικούς, όταν χρειάστηκε να παίξει μέχρι και… σέντερ στη θέση του τραυματία Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ, δείχνοντας τον πλουραλισμό και την μπασκετική του ευφυία.

Με τους Λέικερς έγραψε ιστορία για 13 σεζόν, κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, αναδείχθηκε MVP του NBA τρεις φορές, έπαιξε σε εννέα τελικούς και σε δώδεκα All-Star Games. Στην εθνική ΗΠΑ ήταν βασικό πρόσωπο της Dream Team που κατέκτησε το χρυσό στη Βαρκελώνη το 1992.

Η κληρονομιά έξω από τις τέσσερις γραμμές

Όμως ο Μάτζικ πέρασε στην ιστορία και αλλιώς: με το χαρακτηριστικό του χαμόγελο, με τη δημόσια στάση του απέναντι στο AIDS, με το φιλανθρωπικό έργο και τη διαρκή προσπάθεια ενημέρωσης. Εκεί που πολλοί θα κρύβονταν, εκείνος στάθηκε μπροστά. Και αυτό, για εκατομμύρια ανθρώπους, είχε αξία μεγαλύτερη από έναν τίτλο.

Η 29η Ιανουαρίου του 1996 έμεινε ως ημερομηνία-ορόσημο, γιατί εκείνο το βράδυ ο Μαγικός δεν νίκησε απλώς έναν αντίπαλο στο παρκέ. Νίκησε τον φόβο. Και έκανε τον κόσμο να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα.