“Επιτέλους”! Γνωστός πολιτικός πανηγυρίζει με την άνοδο του Ηρακλή

Με μια ανάρτηση γεμάτη συναίσθημα, μνήμη και πίκρα που έγινε επιτέλους χαρά, ο Χάρης Πασβαντίδης πανηγύρισε την επιστροφή του Ηρακλή στη Super League, μιλώντας για «μια μέρα μεγάλης χαράς» για όλους τους Ηρακληδείς.

Ο προϊστάμενος τμήματος οικονομικής Διαχείρισης Λαϊκών Αγορών της Περιφέρειας Αττικής μίλησε ξεκάθαρα ότι «ποδοσφαιρικά είμαι Ηρακλής», θυμίζοντας πως υπήρξε για χρόνια αντιπρόεδρος του συλλόγου, σε μια περίοδο που –όπως λέει– η ομάδα ήταν «τρομερή», με πρόεδρο τον αείμνηστο Πέτρο Θεοδωρίδη. Η αναφορά αυτή λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα σε δύο εποχές: τον Ηρακλή της λάμψης και τον Ηρακλή της περιπέτειας που κράτησε σχεδόν μια δεκαετία.

«Δύο φορές στη Β’ Εθνική στα χαρτιά»

Ο Πασβαντίδης στάθηκε ιδιαίτερα σε μια ιστορική ιδιαιτερότητα που για πολλούς Ηρακληδείς είναι «πληγή»: ότι ο Ηρακλής –και ειδικά «ο Ηρακλής του Βασίλη Χατζηπαναγή» όπως σημειώνει– είναι η μοναδική ελληνική ομάδα που υποβιβάστηκε δύο φορές όχι αγωνιστικά, αλλά διοικητικά/στα χαρτιά.

Και από εκεί περνά στην ουσία του σήμερα: «Σχεδόν 10 χρόνια παλεύαμε να ξαναβρεθούμε εκεί που ανήκουμε. Στην Α’ Εθνική. Σήμερα τα καταφέραμε».

Μια ιστορία που λέει πολλά: «Δύο και είστε πολλοί;»

Το πιο ανθρώπινο –και ίσως πιο χαρακτηριστικό– κομμάτι της ανάρτησης είναι η μικρή ιστορία από την εκπομπή «Στην Υγειά μας ρε παιδιά» με τον Σπύρο Παπαδόπουλο, σε αφιέρωμα στον Πασχάλη Τερζή.

Ο Τερζής, όπως θυμάται ο Πασβαντίδης, είπε στον παρουσιαστή: «Απόψε είμαστε πολλοί Ηρακληδείς μαζί».

Ο Παπαδόπουλος ρωτά «πόσοι;» και ο Πασχάλης απαντά: «Ο Πασβαντίδης κι εγώ».

«Δύο και είστε πολλοί;» απορεί εύλογα ο Σπύρος, για να πάρει την ατάκα που έγραψε: «Είναι εύκολο, Σπύρο μου, να βρεις στην Αθήνα δύο Ηρακληδείς μαζί;»

Ο Πασβαντίδης κλείνει με χιούμορ, λέγοντας ότι τώρα ψάχνει «έναν δεύτερο» για να πανηγυρίσουν μαζί – «αστειεύομαι, έχω τρεις» – και παραπέμπει στα στιγμιότυπα από τον νικηφόρο αγώνα στην Καρδίτσα, που έβαλε τη σφραγίδα της επιστροφής.

Το μήνυμα πίσω από την ανάρτηση

Πέρα από το πανηγύρι, το κείμενο μεταφέρει καθαρά αυτό που νιώθει ο κόσμος του Ηρακλή: η επιστροφή δεν είναι απλώς μια άνοδος. Είναι δικαίωση μετά από χρόνια ταλαιπωρίας, αδικίας, διοικητικών χτυπημάτων και επιμονής. Και μαζί, μια υπενθύμιση ότι ο Ηρακλής «ανήκει» στο μεγάλο κάδρο, γιατί έχει ιστορία, βάρος και λαό που δεν έσβησε ούτε στα δύσκολα.