ΠΑΟΚ: Ο «ακούραστος» Μαγκομέντ και οι πυλώνες του Λουτσέσκου

Ο Ρώσος μέσος δεν είναι απαραίτητα ο παίκτης με τα περισσότερα χιλιόμετρα ή τα περισσότερα λεπτά, αλλά είναι ο ορισμός του «εκεί». Με 42 συμμετοχές σε 47 επίσημα ματς, ο “Mago” είναι ο παίκτης που ο προπονητής του εμπιστεύεται τυφλά, ανεξαρτήτως διοργάνωσης ή κρισιμότητας.

Η «χρυσή» πεντάδα των συμμετοχών

Ο Οζντόεφ ηγείται μιας λίστας παικτών που αποτελούν τον σκελετό του φετινού Δικεφάλου. Πίσω του, οι διαφορές είναι οριακές, δείγμα του πόσο υπολογίζει ο Λουτσέσκου σε συγκεκριμένους χαρακτήρες:

Μαγκομέντ Οζντόεφ (42/47): Η απόλυτη σταθερά. Είτε ως βασικός είτε ερχόμενος από τον πάγκο, ο Ρώσος δίνει πάντα το «παρών» και την απαραίτητη ισορροπία στον άξονα.

Η πρωτιά του Μαγκομέντ Οζντόεφ στη λίστα των συμμετοχών δεν είναι τυχαία, αλλά προϊόν μιας σπάνιας ποδοσφαιρικής «ανθεκτικότητας». Σε μια εποχή που το σύγχρονο ποδόσφαιρο εξαντλεί τους αθλητές, ο Ρώσος μέσος αποτελεί το ιδανικό εργαλείο για τον Ραζβάν Λουτσέσκου. Ο Ρουμάνος τεχνικός βλέπει στον Οζντόεφ έναν παίκτη που μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε σενάριο αγώνα: είτε πρέπει να «παγώσει» τον ρυθμό ως βασικός, είτε να προσφέρει τρεξίματα και αναχαιτίσεις ερχόμενος από τον πάγκο στο τελευταίο εικοσάλεπτο.

Τάισον (41/47): Ο Βραζιλιάνος «Benjamin Button» συνεχίζει να τρελαίνει την επιστήμη. Παρά την ηλικία του, χάνει ελάχιστα ματς και παραμένει ο κύριος εκφραστής της επιθετικής ανάπτυξης.

Μπάμπα Ράχμαν (39/47): Ο Γκανέζος επιβεβαιώνει πως όταν είναι υγιής, η αριστερή πλευρά του ΠΑΟΚ του ανήκει ολοκληρωτικά.

Κένι, Ζίβκοβιτς, Καμαρά (38/47): Μια τριάδα-φωτιά. Ειδικά για τον Μαντί Καμαρά, το στατιστικό είναι εντυπωσιακό: έχει παίξει σε 38 ματς, αλλά με μόλις 1.172 λεπτά, γεγονός που μαρτυρά τον ρόλο του ως ο “super-sub” ή ο παίκτης που μπαίνει για να «κλειδώσει» αποτελέσματα.

Αυτή η πολυμορφικότητα είναι που τον κρατάει πάντα στην πρώτη γραμμή. Ενώ παίκτες όπως ο Μαντί Καμαρά χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένα «special missions» (όπως δείχνουν τα λιγότερα λεπτά του), ο Οζντόεφ είναι ο συνδετικός κρίκος που επιτρέπει στους υπόλοιπους να αναπνέουν. Είναι ο παίκτης που «διορθώνει» τις αποστάσεις των γραμμών και καλύπτει τρύπες, στοιχείο που συχνά διαφεύγει από την τηλεοπτική κάμερα αλλά αποθεώνεται στο πινακάκι του προπονητή.

Σουαλιό Μεϊτέ (37/47): Ο «πύργος» στη μεσαία γραμμή, που παρά τα βαριά κορμιά και την καταπόνηση, παραμένει στις επάλξεις.

Η άμυνα των «ειδικών συνθηκών» και η απουσία 15 αγώνων του «Ντέλια»!

Στα μετόπισθεν, η σταθερότητα έχει ονοματεπώνυμο. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης (35/47 συμμετοχές) και ο Τόμας Κεντζιόρα (34/47 συμμετοχές) έχουν σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος, ειδικά σε περιόδους που οι εναλλακτικές ήταν ελάχιστες. Το δίδυμο αυτό έχει χτίσει μια χημεία που αποδείχθηκε σωτήρια στο απαιτητικό πρόγραμμα της σεζόν.

Στην επίθεση, ο Γιακουμάκης (33 συμμετοχές) και ο Κωνσταντέλιας (32 συμμετοχές) θα μπορούσαν να είναι πολύ ψηλότερα αν δεν υπήρχαν οι τραυματισμοί. Ωστόσο, η προσφορά τους στα παιχνίδια που αγωνίστηκαν ήταν καταλυτική, με τον “Ντέλια” να παραμένει ο παίκτης-ορχήστρα ακόμα και με λιγότερα ματς στα πόδια του. Για να το κάνουμε πιο απτό στο μάτι του φιλάθλου ο Κωνσταντέλιας φέτος δεν έχει αγωνιστεί σε 15 (!) ολοκλήρα παιχνίδια του ΠΑΟΚ σε αριθμό ρεκόρ στην τελευταία τριετία του “ασπρόμαυρου” ξεπετάγμος του.

Σε έναν ΠΑΟΚ που ταλαιπωρήθηκε όσο λίγοι από τις απουσίες, ο Οζντόεφ είναι ο παίκτης-τοτέμ του Λουτσέσκου. Μπορεί να μην παίρνει πάντα τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά η συνέπειά του είναι το «κλειδί» για να μένει η ομάδα όρθια σε τρία μέτωπα. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, η καλύτερη ικανότητα είναι η διαθεσιμότητα και ο Ρώσος την έχει στο 100%.

Σε μια χρονιά όπου οι τραυματισμοί λύγισαν ακόμα και τους πιο «μπαρουτοκαπνισμένους», η συνέπεια του Οζντόεφ είναι το αθόρυβο κατόρθωμα του φετινού ΠΑΟΚ. Είναι ο άνθρωπος που δεν ζητάει τα φώτα, αλλά είναι πάντα εκεί για να κρατήσει την ομάδα όρθια όταν η κούραση γίνεται ο 12ος παίκτης του αντιπάλου.