Η μεγάλη αποστολή της Γιουνάιτεντ! Ο ιδανικός παρτενέρ του Κόμπι Μέινου

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπαίνει στο καλοκαίρι με πολλά ανοιχτά μέτωπα, όμως το σημαντικότερο δεν είναι απαραίτητα η απόκτηση ενός μεγάλου ονόματος στην επίθεση ή μιας εντυπωσιακής μεταγραφής για το κοινό. Το πραγματικό ζητούμενο είναι πιο ουσιαστικό: να βρεθεί ο κατάλληλος χαφ που θα σταθεί δίπλα στον Κόμπι Μέινου και θα επιτρέψει στον 21χρονο Άγγλο να εξελιχθεί στον κεντρικό άξονα της ομάδας για τα επόμενα χρόνια.

Πριν από μερικούς μήνες, το μέλλον του Μέινου στο Ολντ Τράφορντ έμοιαζε θολό. Ο Ρούμπεν Αμορίμ δεν τον εμπιστεύτηκε όσο περίμενε ο κόσμος της Γιουνάιτεντ, τον έβλεπε περισσότερο ως ανταγωνιστή του Μπρούνο Φερνάντες για έναν πιο προωθημένο ρόλο και όχι ως βασικό κομμάτι του άξονα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο νεαρός να χάσει χρόνο, ρυθμό και ρόλο.

Η αποχώρηση του Αμορίμ τον Ιανουάριο άλλαξε τα δεδομένα. Με την επιστροφή σε τετράδα στην άμυνα και με τον Μπρούνο ξανά πιο ψηλά, ο Μέινου βρήκε χώρο δίπλα στον Κασεμίρο. Εκεί άρχισε να φαίνεται η πραγματική του αξία. Δεν είναι ένας κλασικός “κόφτης” που θα τρομοκρατήσει τον αντίπαλο με δύναμη και τάκλιν. Είναι κάτι διαφορετικό και, ίσως, πιο πολύτιμο για το σύγχρονο ποδόσφαιρο: χαφ που μπορεί να πάρει την μπάλα υπό πίεση, να γυρίσει το σώμα του σωστά, να βρει πάσα και να δώσει ανάσα στην ομάδα.

Ο Κασεμίρο του έδωσε αυτό που χρειαζόταν: προστασία, εμπειρία και φυσική παρουσία. Ο Βραζιλιάνος έβαλε το κορμί, ο Μέινου έβαλε την ψυχραιμία. Αυτή η ισορροπία έκανε τη Γιουνάιτεντ πιο σταθερή. Δεν είναι τυχαίο ότι και ο ίδιος ο Κασεμίρο έδειξε καλύτερος όταν είχε δίπλα του τον Μέινου αντί για έναν πιο ελεύθερο και επιθετικό χαφ όπως ο Μπρούνο.

Το ερώτημα, όμως, παραμένει: τι ακριβώς είναι ο Μέινου; Εξάρι; Οκτάρι; Δημιουργικός χαφ; Η απάντηση ίσως είναι ότι η Γιουνάιτεντ πρέπει να σταματήσει να τον “ψάχνει” σε λάθος κουτάκια. Ο Μέινου έχει τα χαρακτηριστικά ενός μοντέρνου χαφ βάσης. Δεν θα γίνει ποτέ Κασεμίρο σε ένταση και σκληράδα. Μπορεί όμως να εξελιχθεί σε παίκτη που θυμίζει περισσότερο τη σχολή των χαφ ελέγχου: παίκτες που δεν κυνηγούν απλώς τον αντίπαλο, αλλά ελέγχουν τον ρυθμό, κρατούν την μπάλα και σπάνε το πρέσινγκ.

Τα στοιχεία το επιβεβαιώνουν. Ο Μέινου έχει ποσοστό 87,2% στις πάσες υπό πίεση και 85,7% υπό υψηλή πίεση, δηλαδή όταν ο αντίπαλος βρίσκεται πολύ κοντά του. Ακόμη πιο σημαντικό: στις προωθητικές πάσες υπό μεγάλη πίεση βρίσκεται επίσης πολύ ψηλά. Αυτό δείχνει παίκτη με καθαρό μυαλό, τεχνική και θάρρος. Δεν παίζει απλώς ασφαλείς πάσες. Παίζει μπροστά, ακόμη και όταν τον πιέζουν.

Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο μεταγραφικό καθήκον της Γιουνάιτεντ. Με τον Κασεμίρο να αποχωρεί, η ομάδα δεν πρέπει να πάρει έναν χαφ που θα “πατήσει” πάνω στον Μέινου. Χρειάζεται έναν παίκτη που θα τον συμπληρώσει. Έναν δυνατό, αθλητικό, πειθαρχημένο μέσο, με αίσθηση χώρου, που θα καλύπτει τις μεταβάσεις, θα βάζει το σώμα στις μονομαχίες και θα αφήνει τον Μέινου να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να παίρνει την πρώτη μπάλα και να χτίζει παιχνίδι.

Το ματς με τη Λίβερπουλ, όπου ο Μέινου πέτυχε το νικητήριο γκολ στο 3-2, έδειξε και τα δύο πρόσωπα της κατάστασης. Από τη μία, η Γιουνάιτεντ είχε στιγμές όπου το κέντρο της άνοιξε υπερβολικά και οι δύο χαφ βρέθηκαν πιο ψηλά από όσο έπρεπε. Από την άλλη, η τόλμη του Μέινου τον έφερε στην περιοχή και του επέτρεψε να τελειώσει τη φάση σαν παίκτης μεγάλης κλάσης.

Γι’ αυτό η λύση δεν είναι να τον περιορίσεις. Είναι να τον πλαισιώσεις σωστά.

Η Γιουνάιτεντ έχει στα χέρια της έναν από τους πιο σπάνιους χαφ της Premier League: νεαρό, γηγενή, τεχνικό, ψύχραιμο, με αντοχή στην πίεση και με περιθώριο εξέλιξης. Αν τον χρησιμοποιήσει λάθος, κινδυνεύει να επαναλάβει παλιά λάθη, όπως με παίκτες που δεν πήραν ποτέ τον σωστό ρόλο. Αν όμως του δώσει σταθερή θέση και τον κατάλληλο παρτενέρ, τότε ο Μέινου μπορεί να γίνει η απάντηση στο χρόνιο πρόβλημα της Γιουνάιτεντ στον άξονα.

Το καλοκαίρι, λοιπόν, δεν πρέπει να κριθεί μόνο από το πόσο εντυπωσιακό θα είναι το μεταγραφικό όνομα. Πρέπει να κριθεί από το αν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα καταλάβει τι έχει ήδη στα χέρια της. Ο Κόμπι Μέινου δεν είναι απλώς ένα ταλέντο. Είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί το νέο κέντρο της ομάδας. Αρκεί να βρεθεί δίπλα του ο σωστός άνθρωπος.