Aποκαλύφτηκε η μούφα, γελοιοποιήθηκαν στον ΠΑΟ – Ξεδιαντροπιά με Μπενίτεθ!

Το τέλος της σεζόν για τον Παναθηναϊκό, απλά ήταν η φυσιολογική κατάληξη μιας πορείας, έτσι όπως την προδιαγράψανε όλοι αυτοί που από χθες την αποκαλούν συνοπτικά και σαν ένας άνθρωπος “το μαρτύριο που επιτέλους τελείωσε”.

Μιας σεζόν για την οποία όλοι στον Παναθηναϊκό με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον οργανισμό του συλλόγου, αποφάσισαν από τον ΟΚΤΩΒΡΙΟ πως είχε τελειώσει πρόωρα και πως όλο το υπόλοιπο διάστημα θα λειτουργούσε απλά σαν… προετοιμασία για την επόμενη σεζόν.

Γιατί καλά είναι τώρα και οι αναστεναγμοί ανακούφισης για το μαρτύριο που τελείωσε και οι ετεροχρονισμένες διαπιστώσεις πως… τίποτε δεν βελτιώθηκε και αντίθετα όλα πηγαν από το κακό στο χειρότερο με τον Μπενίτεθ.
Όμως όλα αυτά είναι πλέον διαπιστώσεις επί της… νεκροψίας.
Για να φτάσει όμως η ομάδα στο σημείο της… ακαμψίας μετά από αρκετό καιρό στον… ορό, προηγήθηκαν μια σειρά αλλοπρόσαλλων θεωριών, αποφάσεων και ποδοσφαιρικής ηλιθιότητας.

Τον Οκτώβρη η λογική ήταν πως έχουμε απ’ τα καλύτερα ρόστερ όλων των εποχών και πως αν μείνει ο Βιτόρια σε λίγο καιρό ακόμα… και αυτούς τους παικταράδες, θα τους κάψουμε και θα λέμε ότι είναι για πέταμα.
Με το που ήρθε ο Μπενίτεθ ξαφνικά αυτή η “λογική” άλλαξε και το τροπάριο άρχισε να παίζει… εντελώς ανάποδα.
Δεν έχει τους παίκτες που θέλει ο Μπενίτεθ, δεν μπορεί ΚΑΝΕΙΣ να τον κρινει τώρα αλλά αφού κάνει μεταγραφές τον Γενάρη και ουσιαστικά από το… Καλοκαίρι και μετά που θα κάνει ο ίδιος την προετοιμασία.

Λέγαμε τότε, πως όλη αυτή καρικατούρα ποδοσφαιρικής “λογικής” απλά θα δημιουργήσει ένα ποδοσφαιρικό τμήμα, παίκτες και προπονητή δηλαδή, χωρίς να υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ απαίτηση απ’ αυτούς να κυνηγήσουν και να κατακτήσουν κάποιο στόχο στην φετινή σεζόν.

Και πως όταν βάζεις μια ολόκληρη ομάδα σε αυτή την λογική, είναι θέμα χρόνου η πλήρης αδρανοποίησή της, πόσο μάλλον που λες σε όλους τους παίκτες από τον Οκτώβρη ότι είστε προσωρινοί και για διώξιμο είτε τον Γενάρη, είτε το καλοκαίρι.

Η απίστευτη λύσσα με την οποία άρχισαν σχεδόν ταυτόχρονα οι προγραφές και το τελείωμα ποδοσφαιριστών εκείνη την περίοδο με το πρώτο λάθος σε κάποιο παιχνίδι και εν μέσω αλλαλαγμών και κατηγοριών ακόμα και για “ύποπτη συμπεριφορά” (Μλαντένοβιτς, Γκραμπόφσκι, Τσέριν, Σφιντέρσκι,Τζούρισιτς κλπ) σε συνδυασμό με τα “αποκλειστικά ρεπορτάζ’ ότι ο Μπενίτεθ… θέλει να κτίσει τον νέο Παναθηναϊκό πάνω στον… Μπακασέτα και όλα τα σχετικά, απλά επέτειναν και συντόμευσαν μια εικόνα πλήρους διάλυσης μέσα στα αποδυτήρια και την ομάδα.

Κάποιους απ’ αυτούς βέβαια, στα… τελειώματα και αφού ξαφνικά οι… ηγέτες μας έμειναν εκτός… πρώτης γραμμής λόγω τραυματισμών, τους ξαναχρειαστήκαμε, αλλά το κακό είχε γίνει πια και ήταν μη αναστρέψιμο.

Σε όλο αυτό τον  παραλογισμό, ο προπονητής έδειχνε να έχει αφεθεί και να τον συντηρεί κιόλας με την συμπεριφορά, τις επιλογές αλλά και τις δηλώσεις του, προφανώς ικανοποιημένος από το γεγονός πως ότι αποτελέσματα και να ερχόντουσαν, αυτός ήταν εκτός κάδρου ευθυνών και σε… απαγορευτικό για οποιαδήποτε απόπειρα κριτικής περιβάλλον.

Έτσι δημιουργήθηκε μια νοοτροπία “περιόδου προετοιμασίας” ουσιαστικά και και όποια απόπειρα όχι για κριτική αλλά απλά για ΑΠΑΙΤΗΣΗ κάποιων θετικών βημάτων, αρχικά προσέκρουε στις κατηγορίες των υπερασπιστών της Παναθηναϊκοφροσύνης για… πόλεμο στον Παναθηναϊκό και στον προπονητή του και στην συνέχεια σε επανάληψη σε όλους τους τόνους πως δεν είναι δυνατόν να κριθεί ένας προπονητής και μάλιστα ένας προπονητής σαν τον… Μπενίτεθ σε τόσο χρονικό διάστημα.

Όταν λέγαμε παρ’ όλα αυτά πως, ναι είναι παράλογο να θέλεις σε σύντομο χρονικό διάστημα από ένα νέο προπονητή να βελτιώσει την ομάδα, αλλά είναι άλλο τόσο παράλογο το να… προλαβαίνει σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα να την κάνει χειρότερη, και πάλι η αντιμετώπιση ήταν απλή, διαχρονική και πολύ αποτελεσματική ειδικά σε ένα ακροατήριο μειωμένων ποδοσφαιρικών και Παναθηναϊκών αντανακλαστικών.
Κάνεις πόλεμο, το ένα, το άλλο και τα γνωστά.

Το ότι το χορτάρι, η εικόνα της ομάδας, τα αποτελέσματα και η μια μετά την άλλη απώλεια των στόχων ΚΑΙ την φετινή χρονιά έκανε ρεζίλι όλη αυτή την ποδοσφαιρική καρικατούρα και τον επικοινωνιακό παραλογισμό που την συνόδευε και την “προστάτευε”, ήταν απλά… λεπτομέρειες.

Ίδια και απαράλλαχτα όσα συμβαίνουν στον Παναθηναϊκό 

Διαβάζαμε και ακούγαμε για τρομερή και φοβερή βελτίωση, για φοβερά και τρομερά… τρικ όπως αυτό το ανοσιούργημα της καθιέρωσης μια ενδεκάδας με τρία στόπερ, ΔΥΟ χαφ, τρεις μεσοεπιθετικούς και κανένα εξτρέμ, για… πορεία πρωταθλητισμού στο δεύτερο γύρο, για μεταγραφές τον Γενάρη που θα μας εκτόξευαν και που και πάλι… τρόμαζαν τους ανταγωνιστές μας και όλα τα ωραία και όμορφα αυτής της περιόδου εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Κι όταν πια  ήρθαν τα δύσκολα τα πλέι-οφ και η μουφα ξεβρακώθηκε, αποκαλύφτηκε και γελοιοποιήθηκε, ήρθε ξαφνικά τότε η διαπίστωση πως όλα αυτά που ακούγαμε και διαβάζαμε για μήνες ήταν τελικά ένα… μαρτύριο που ευτυχώς τελείωσε χθες.

Απο κει και πέρα δεν έχει και σημασία να πεις οτιδήποτε.
Η σεζόν αυτή ακριβώς; που περιγράψαμε ήταν, οι ομοιότητες της με τις προηγούμενες ήταν απίστευτα ίδιες και απαράλλαχτες, τα πρόσωπα και τα “επιχειρήματα” ακριβώς τα ίδια και τελικά η ευκολία που ανατρέπουμε όλα όσα λέμε σε μια βδομάδα και η απίστευτη ξεδιαντροπιά με την οποία λυσσασμένα απαιτούν όλοι την αποπομπή ενός ακόμα προπονητή που μέχρι πριν λίγο καιρό όποιος τολμούσε να ψελλίσει κάτι γι΄ αυτόν οι ίδιοι σήκωναν τείχη προστασίας και τον εξυμνούσαν, ακριβώς και μονότονα ίδια με όλους τους προηγούμενους.

Το κακό είναι, πως και η συνέχεια αναμένεται ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια και ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ με πρώτο τον Αλαφούζο.