Πώς η Άρσεναλ μπορεί να πληγώσει την Παρί

Η Άρσεναλ βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία. Ένα παιχνίδι μακριά από την κατάκτηση του πρώτου Champions League της ιστορίας της και από ένα ευρωπαϊκό νταμπλ που θα την έβαζε στο πάνθεον του αγγλικού ποδοσφαίρου. Το πρόβλημα για την ομάδα του Μικέλ Αρτέτα είναι ότι απέναντί της δεν βρίσκεται απλώς μια μεγάλη ομάδα. Βρίσκεται η πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν.

Η PSG του Λουίς Ενρίκε έρχεται στον τελικό ως φαβορί. Έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να διαλύσει αντιπάλους υψηλού επιπέδου, έχοντας περάσει τα τελευταία δύο χρόνια πάνω από αγγλικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις. Πέρσι κατέκτησε το Champions League με το εκκωφαντικό 5-0 επί της Ίντερ στον τελικό, ενώ στη φετινή πορεία της απέκλεισε ομάδες όπως η Μονακό, η Τσέλσι, η Λίβερπουλ και η Μπάγερν.

Η Άρσεναλ, όμως, δεν πάει στη Βουδαπέστη για να θαυμάσει την Παρί. Πηγαίνει για να την πιέσει εκεί όπου πονάει.

Το πρώτο κλειδί: Πίεση ψηλά

Η αυθόρμητη σκέψη είναι ότι η Άρσεναλ πρέπει να κερδίσει τον τελικό με την άμυνά της. Να κρατήσει χαμηλά το σκορ, να αντέξει την πίεση και να κυνηγήσει ένα 1-0, αποτέλεσμα που έχει πετύχει πολλές φορές φέτος.

Όμως απέναντι στην Παρί αυτό μπορεί να μην αρκεί. Η ομάδα του Λουίς Ενρίκε έχει τεράστια επιθετική παραγωγή. Με παίκτες όπως ο Ουσμάν Ντεμπελέ, ο Ντεζιρέ Ντουέ και ο Κβίτσα Κβαρατσχέλια, είναι σχεδόν αδύνατο να σχεδιάσεις έναν τελικό με την υπόθεση ότι δεν θα δεχθείς γκολ.

Άρα η Άρσεναλ πρέπει να πάει να σκοράρει. Και ο πιο άμεσος δρόμος για να το κάνει είναι το ψηλό πρέσινγκ.

Η Παρί, όσο τεχνική κι αν είναι, κάνει λάθη στο χτίσιμο από πίσω. Στο φετινό Champions League έχει καταγράψει 26 λάθη που οδήγησαν σε τελική αντιπάλου και έξι λάθη που οδήγησαν σε γκολ. Ακόμη κι αν αυτά τα νούμερα επηρεάζονται από τον μεγάλο αριθμό αγώνων που έχει δώσει, παραμένουν ανησυχητικά για ομάδα τέτοιου επιπέδου.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο καθαρό όταν εξετάσει κανείς τις απώλειες κατοχής κοντά στην εστία της. Η Παρί έχει χάσει την μπάλα 141 φορές σε απόσταση έως 40 μέτρα από τη δική της γραμμή τέρματος στο Champions League, δηλαδή 8,8 φορές ανά παιχνίδι. Για ομάδα που θέλει να χτίζει με κοντινές πάσες, αυτό είναι ρίσκο.

Η Άρσεναλ έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να εφαρμόσει εξοντωτικό πρέσινγκ σε μεγάλα παιχνίδια. Στο πρόσφατο ματς με τη Μάντσεστερ Σίτι στο Etihad, η ομάδα του Αρτέτα πίεσε από το πρώτο λεπτό και κατέγραψε 474 πιέσεις, περισσότερες από κάθε άλλο δικό της παιχνίδι στην Premier League τη φετινή σεζόν. Το γκολ της ήρθε από τη δουλειά του Κάι Χάβερτς στο πρέσινγκ ψηλά.

Αυτό είναι το μοντέλο που πρέπει να κυνηγήσει και απέναντι στην Παρί. Όχι παθητική αναμονή. Όχι χαμηλό μπλοκ από το πρώτο λεπτό. Πίεση στους στόπερ, κλείσιμο των γραμμών πάσας προς τον Βιτίνια και τον Φαμπιάν Ρουίθ, παγίδες στα άκρα και άμεση επίθεση μετά την ανάκτηση.

Το δεύτερο κλειδί: Χτύπημα στην πλάτη του Χακίμι

Η Παρί έχει έναν από τους καλύτερους δεξιούς μπακ στον κόσμο, τον Ασράφ Χακίμι. Επιθετικά είναι τρομερός. Δίνει πλάτος, τρεξίματα, κάθετες κινήσεις, συμμετοχή στην ανάπτυξη και τελικές αποφάσεις στο τελευταίο τρίτο.

Όμως ακριβώς επειδή ανεβαίνει τόσο συχνά, αφήνει χώρο πίσω του. Και αυτό είναι ίσως το πιο καθαρό σημείο που μπορεί να χτυπήσει η Άρσεναλ.

Στο φετινό Champions League, μόνο η PSV και η Τσέλσι είδαν τους αντιπάλους τους να δημιουργούν μεγαλύτερο ποσοστό ευκαιριών από τη δεξιά πλευρά της άμυνάς τους από ό,τι η Παρί. Το 37,3% των ευκαιριών που δέχεται η PSG έρχεται από εκείνη την πλευρά.

Δεν είναι θεωρητικό. Η Τότεναμ σκόραρε στο Παρίσι μετά από επίθεση από αυτή την πλευρά και γύρισμα στην περιοχή. Η Τσέλσι έκανε το ίδιο με τον Πέδρο Νέτο. Η Μπάγερν βρήκε γκολ με τον Λουίς Ντίας, όταν ο Κολομβιανός έτρεξε στην πλάτη της άμυνας της Παρί και ο Χακίμι δεν ακολούθησε.

Εδώ έρχεται το μεγάλο δίλημμα του Αρτέτα: Τροσάρ ή Μαρτινέλι;

Ο Λεάντρο Τροσάρ δίνει καλύτερη απόφαση, καλύτερη κίνηση ανάμεσα στις γραμμές και περισσότερη ψυχραιμία στην τελική πάσα. Όμως ο Γκαμπριέλ Μαρτινέλι έχει κάτι που μπορεί να γίνει χρυσάφι απέναντι στον Χακίμι: ταχύτητα στον χώρο.

Αν η Άρσεναλ θέλει να εκμεταλλευτεί την πλάτη του Μαροκινού μπακ, ο Μαρτινέλι ίσως είναι πιο χρήσιμος. Μπορεί να επιτεθεί κάθετα, να τρέξει στο κενό, να οδηγήσει τον Μαρκίνιος σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός και να αναγκάσει την Παρί να κρατήσει πιο χαμηλά τον Χακίμι.

Αυτό θα είχε διπλό όφελος. Πρώτον, θα δημιουργούσε απειλή για την Άρσεναλ. Δεύτερον, θα περιόριζε ένα από τα βασικά επιθετικά όπλα της Παρί.

Το τρίτο κλειδί: Στατικές φάσεις

Η Άρσεναλ είναι από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη στις στατικές φάσεις. Η δουλειά της σε κόρνερ, φάουλ και δεύτερες μπάλες είναι εξαιρετική και μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο σε έναν τελικό όπου οι λεπτομέρειες κρίνουν τα πάντα.

Η Παρί δεν είναι καταστροφική στην άμυνα των στημένων, αλλά δεν είναι και άτρωτη. Στη Ligue 1, το 20,7% των γκολ που δέχθηκε ήρθε από στατικές φάσεις. Απέναντι στην Άρσεναλ, αυτό μπορεί να γίνει πρόβλημα.

Η ομάδα του Αρτέτα έχει ύψος, δύναμη, μπλοκαρίσματα, έξυπνες κινήσεις και εκτελεστές που μπορούν να βάλουν την μπάλα στο σωστό σημείο. Ένα κόρνερ του Σάκα ή του Ράις, μια κίνηση του Γκάμπριελ, μια δεύτερη μπάλα του Σαλιμπά ή του Χάβερτς μπορούν να αλλάξουν τον τελικό.

Σε τέτοια παιχνίδια, η στατική φάση δεν είναι συμπλήρωμα. Είναι κανονικό επιθετικό όπλο.

Το τέταρτο κλειδί: Αμυνα με αυτοθυσία

Η Άρσεναλ θα πρέπει να επιτεθεί, αλλά δεν μπορεί να ανοίξει το παιχνίδι χωρίς έλεγχο. Η Παρί είναι δολοφονική στον χώρο. Αν βρει ανοργάνωτη άμυνα, μπορεί να τελειώσει το ματς μέσα σε λίγα λεπτά.

Ο Ντεμπελέ είναι απρόβλεπτος. Ο Ντουέ παίζει με θράσος. Ο Κβαρατσχέλια μπορεί να διαλύσει ισορροπίες στο ένας εναντίον ενός. Ο Βιτίνια δίνει ρυθμό, ο Φαμπιάν βλέπει πάσα, ο Χακίμι ανεβάζει μέτρα.

Άρα η Άρσεναλ πρέπει να κάνει το τέλειο παιχνίδι χωρίς την μπάλα. Οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές πρέπει να είναι μικρές. Ο Ράις πρέπει να ελέγχει τον χώρο μπροστά από τα στόπερ. Ο Όντεγκααρντ και ο Χάβερτς πρέπει να δουλέψουν σαν πρώτοι αμυντικοί. Οι πλάγιοι μπακ πρέπει να διαλέγουν σωστά πότε θα βγαίνουν και πότε θα μένουν.

Η Παρί θα βρει φάσεις. Αυτό πρέπει να το αποδεχθεί η Άρσεναλ. Το ζήτημα είναι να μη βρει καθαρές φάσεις σε ανοιχτό γήπεδο.

Η Παρί δεν είναι άτρωτη

Η Παρί είναι φαβορί, αλλά δεν είναι άτρωτη. Κάνει λάθη στο build-up, δέχεται πίεση όταν ο αντίπαλος πρεσάρει ψηλά, αφήνει χώρο πίσω από τον Χακίμι και δεν είναι απροσπέλαστη στις στατικές φάσεις.

Η Άρσεναλ έχει τα εργαλεία για να τη χτυπήσει. Έχει πρέσινγκ, έχει δομή, έχει στημένες φάσεις, έχει αριστερή πλευρά που μπορεί να προκαλέσει ρήγματα και έχει αμυντική συνοχή.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί να τα κάνει όλα μαζί, για 90 ή και 120 λεπτά, χωρίς να χάσει τη συγκέντρωσή της.

Για να πάρει το πρώτο Champions League της ιστορίας της, η Άρσεναλ πρέπει να παίξει σαν ομάδα που δεν φοβάται την Παρί, αλλά την έχει διαβάσει. Να πιέσει ψηλά. Να χτυπήσει από αριστερά. Να εκμεταλλευτεί τα στημένα. Και μετά να αμυνθεί σαν να εξαρτάται από αυτό ολόκληρη η ιστορία της.

Γιατί, στην πραγματικότητα, εξαρτάται.

Δείτε το infographic του Scouting Report: