Πολιορκία χωρίς λύτρωση! Ο Εμιλιάνο Μαρτίνες έστειλε τον τελικό παράταση

Το δεύτερο ημίχρονο του τελικού δεν ήταν απλώς μονόπλευρο. Ήταν μία παρατεταμένη ισπανική πολιορκία, με την Αργεντινή να εγκαταλείπει κάθε ουσιαστική επιθετική φιλοδοξία και να παραδίδει την τύχη της στον Εμιλιάνο Μαρτίνες.

Η Ισπανία ολοκλήρωσε το δεύτερο μέρος με 12 τελικές προσπάθειες έναντι καμίας της Αργεντινής, οκτώ σουτ στον στόχο, επτά κόρνερ, 16 επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή και 68% κατοχή. Ούτε όμως η ταχύτητα του Λαμίν Γιαμάλ, ούτε η ποιότητα του Πέδρι, ούτε οι κεφαλιές των Φεράν Τόρες και Λαπόρτ κατάφεραν να λυγίσουν τον Αργεντινό τερματοφύλακα.

Ο «Ντιμπού» έκανε οκτώ επεμβάσεις, απέτρεψε σύμφωνα με τα στατιστικά 1,29 γκολ και κράτησε μόνος του την παγκόσμια πρωταθλήτρια μέσα στον τελικό. Η Αργεντινή έφτασε στην παράταση χωρίς τελική σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο, έχοντας χάσει με τραυματισμούς τους Λισάντρο Μαρτίνες και Κριστιάν Ρομέρο και με τον Ένσο Φερνάντες να αποβάλλεται στο 90+3΄.

Η Ισπανία έπαιξε ποδόσφαιρο. Η Αργεντινή επέζησε. Και ο άνθρωπος που την κράτησε ζωντανή ήταν ο τερματοφύλακάς της.

Ο Σκαλόνι γέμισε τον άξονα και εγκατέλειψε την επίθεση

Ο Λιονέλ Σκαλόνι αντέδρασε στην προβληματική εικόνα του πρώτου ημιχρόνου με μία ξεκάθαρη κίνηση. Απέσυρε τον Νίκο Γκονσάλες και έριξε στο παιχνίδι τον Λεάντρο Παρέδες.

Η αλλαγή πρόσθεσε έναν ακόμη κεντρικό μέσο γύρω από τον Ένσο Φερνάντες, τον Αλέξις Μακ Άλιστερ και τον Ροντρίγκο Ντε Πολ. Ο βασικός στόχος ήταν να μειωθούν οι χώροι ανάμεσα στις γραμμές, να περιοριστεί ο Ντάνι Όλμο και να δημιουργηθεί ένα επιπλέον σημείο στήριξης στην πρώτη πάσα.

Αμυντικά, η είσοδος του Παρέδες έδωσε στην Αργεντινή περισσότερα σώματα στον άξονα. Επιθετικά, όμως, η ομάδα έχασε και τον μοναδικό παίκτη που μπορούσε να τρέξει στον χώρο από την αριστερή πλευρά.

Ο Λιονέλ Μέσι και ο Χουλιάν Άλβαρες έμειναν αποκομμένοι μπροστά. Οι αποστάσεις από τη μεσαία γραμμή παρέμειναν μεγάλες και η Αργεντινή δεν κατάφερε να κρατήσει την μπάλα μετά τις ανακτήσεις της.

Το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό: μηδενικές τελικές, μηδενικά αναμενόμενα γκολ και μόλις δύο επαφές στην ισπανική περιοχή σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο.

Η επιλογή του Σκαλόνι βοήθησε προσωρινά στην προστασία του κεντρικού διαδρόμου, μετέτρεψε όμως την Αργεντινή σε μία ομάδα που περίμενε αποκλειστικά το λάθος της Ισπανίας ή κάποια προσωπική ενέργεια του Μέσι. Τίποτα από τα δύο δεν συνέβη.

Η Ισπανία συνέχισε από εκεί που σταμάτησε

Η πρώτη προειδοποίηση ήρθε αμέσως μετά την έναρξη. Στο 46ο λεπτό, ο Άλεξ Μπαένα βρήκε χώρο στο όριο της περιοχής και εκτέλεσε προς τη δεξιά γωνία, αλλά το σουτ ήταν αδύναμο και ο Μαρτίνες μπλόκαρε.

Η φάση προανήγγειλε όσα θα ακολουθούσαν. Η Ισπανία εγκαταστάθηκε γύρω από την αργεντίνικη περιοχή, κράτησε ψηλά τους Πέδρο Πόρο και Μαρκ Κουκουρέγια και ανάγκασε τους αντιπάλους της να αμύνονται με όλους τους διαθέσιμους παίκτες πίσω από την μπάλα.

Οι αριθμοί της κυκλοφορίας ήταν εντυπωσιακοί:

• 270 εύστοχες πάσες σε 299 προσπάθειες
• 90% συνολική ακρίβεια μεταβιβάσεων
• 89 εύστοχες πάσες στο τελευταίο τρίτο
• 82% ακρίβεια στο επιθετικό τρίτο
• Δύο επιτυχημένες κάθετες πάσες
• 0,83 αναμενόμενες ασίστ

Η Αργεντινή, αντίθετα, είχε μόλις 13 εύστοχες πάσες στο τελευταίο τρίτο. Η διαφορά δεν αφορούσε μόνο την κατοχή, αλλά το πού παιζόταν το παιχνίδι. Σχεδόν ολόκληρο το δεύτερο μέρος εκτυλίχθηκε στο μισό γήπεδο της Αργεντινής.

Οι πρώτες αλλαγές έκαναν την Ισπανία ταχύτερη

Στο 62ο λεπτό, ο Λουίς ντε λα Φουέντε προχώρησε σε διπλή αλλαγή. Ο Πέδρι αντικατέστησε τον Φαμπιάν Ρουίθ και ο Φεράν Τόρες πέρασε στη θέση του Μίκελ Ογιαρθάμπαλ.

Η παρουσία του Πέδρι έδωσε μεγαλύτερη ταχύτητα σκέψης και περισσότερη δημιουργία ανάμεσα στις γραμμές. Ο Ισπανός μέσος κινούνταν σε μικρούς χώρους, έπαιζε με τη μία και ανάγκαζε τον Ένσο και τον Παρέδες να υποχωρούν ακόμη περισσότερο.

Ο Φεράν πρόσφερε διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Ογιαρθάμπαλ. Έδωσε περισσότερη κίνηση στην πλάτη των στόπερ, επιτέθηκε στην μπάλα μέσα στην περιοχή και δημιούργησε άμεσα προβλήματα στον Οταμέντι και τον Ρομέρο.

Στο 64΄, ο Όλμο δοκίμασε το πόδι του από το όριο της περιοχής, με τον Μαρτίνες να αποκρούει. Τρία λεπτά αργότερα, ο Φεράν πήρε την κεφαλιά έπειτα από σέντρα, αλλά ο Αργεντινός τερματοφύλακας ήταν ξανά στη σωστή θέση.

Η Ισπανία είχε πλέον περισσότερους τρόπους για να επιτεθεί. Κυκλοφορία από τον άξονα, απομονώσεις του Γιαμάλ, ανεβάσματα των ακραίων μπακ και κινήσεις του Φεράν μέσα στην περιοχή. Το γκολ, όμως, δεν ερχόταν.

Η κατάρρευση της αργεντίνικης άμυνας

Στο 70ό λεπτό, ο Κριστιάν Ρομέρο αποχώρησε τραυματίας και τη θέση του πήρε ο Φακούντο Μεδίνα. Ήταν ο δεύτερος βασικός στόπερ της Αργεντινής που έβγαινε από το παιχνίδι με πρόβλημα, καθώς ο Λισάντρο Μαρτίνες είχε αντικατασταθεί από τον Οταμέντι λίγο πριν από το τέλος του πρώτου μέρους.

Η Αργεντινή μπήκε, λοιπόν, στο τελευταίο εικοσάλεπτο με εντελώς αλλαγμένο κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Ο Μεδίνα και ο Οταμέντι δεν είχαν αγωνιστικό ρυθμό ως ζευγάρι, ενώ η Ισπανία ανανέωνε διαρκώς τα επιθετικά της όπλα.

Την ίδια στιγμή, ο Σκαλόνι αντικατέστησε τον κουρασμένο Ντε Πολ με τον Τζουλιάνο Σιμεόνε. Η είσοδος του νεαρού έδωσε ενέργεια και τρεξίματα, όχι όμως και τη δυνατότητα στην Αργεντινή να κρατήσει την μπάλα.

Οι πρωταθλητές κόσμου υποχρεώθηκαν σε 12 απομακρύνσεις και εννέα κλεψίματα στο δεύτερο ημίχρονο. Αυτά τα στατιστικά δεν αποτυπώνουν αμυντική κυριαρχία, αλλά το μέγεθος της πίεσης που δέχθηκαν.

Η δεύτερη ισπανική επίθεση από τον πάγκο

Στο 75ο λεπτό, ο Ντε λα Φουέντε έριξε στο παιχνίδι τον Νίκο Γουίλιαμς και τον Μίκελ Μερίνο, αποσύροντας τον Μπαένα και τον Όλμο.

Η Ισπανία απέκτησε καθαρόαιμο εξτρέμ και στην αριστερή πλευρά. Μέχρι εκείνο το σημείο, μεγάλο μέρος της δημιουργίας περνούσε από τον Γιαμάλ. Με τον Νίκο απέναντι, η αργεντίνικη άμυνα δεν μπορούσε πλέον να μετατοπίζεται συνεχώς προς τη μία πλευρά.

Ο Μερίνο πρόσφερε ύψος, ένταση και παρουσία στις δεύτερες μπάλες. Η Ισπανία άρχισε να κερδίζει ακόμη πιο εύκολα τις απομακρύνσεις και να ανανεώνει τις επιθέσεις της χωρίς να επιτρέπει στην Αργεντινή να βγει από την περιοχή.

Από το 77΄ μέχρι το 81΄ ακολούθησε η πιο έντονη περίοδος της πολιορκίας.

Πρώτα ο Πέδρι εκτέλεσε από το όριο της περιοχής, σημαδεύοντας την κάτω αριστερή γωνία. Ο Μαρτίνες εκτινάχθηκε και απέκρουσε. Στην εξέλιξη της πίεσης, ο Πάου Κουμπαρσί δοκίμασε επίσης το πόδι του, αλλά βρήκε ξανά μπροστά του τον «Ντιμπού».

Στο 81ο λεπτό, ο Αϊμερίκ Λαπόρτ πήρε την κεφαλιά μετά από ακριβή σέντρα και έστειλε την μπάλα προς την αριστερή γωνία. Ο Μαρτίνες πραγματοποίησε ακόμη μία εντυπωσιακή επέμβαση.

Μέσα σε λίγα λεπτά, ο τερματοφύλακας της Αργεντινής σταμάτησε τρεις διαφορετικούς Ισπανούς και κράτησε μόνος του το 0-0.

Ο Μαρτίνες έκανε το τέλειο ημίχρονο

Η παρουσία του Εμιλιάνο Μαρτίνες δεν περιορίστηκε στον αριθμό των επεμβάσεων. Η σημασία τους φαίνεται από την ποιότητα των εκτελέσεων.

Η Ισπανία είχε 0,97 αναμενόμενα γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, όμως οι προσπάθειες που κατευθύνθηκαν προς την εστία είχαν συνολική αξία 1,27 xGOT. Αυτό σημαίνει ότι οι Ισπανοί εκτέλεσαν με αρκετά καλή ακρίβεια και ότι ο τερματοφύλακας δεν μπλόκαρε απλώς ακίνδυνα σουτ.

Ο Μαρτίνες απέτρεψε συνολικά 1,29 γκολ σύμφωνα με τη σχετική μέτρηση. Έσωσε την ομάδα του στις προσπάθειες των Μπαένα, Όλμο, Φεράν, Πέδρι, Κουμπαρσί, Λαπόρτ, Νίκο Γουίλιαμς και Γιαμάλ.

Δεν υπήρξε κανένα λάθος τοποθέτησης, καμία ασταθής απόκρουση και καμία στιγμή πανικού. Παρέμεινε ψύχραιμος ακόμη και όταν η άμυνα μπροστά του άρχισε να καταρρέει σωματικά και πνευματικά.

Σε ένα ημίχρονο στο οποίο η Αργεντινή δεν είχε ούτε τελική, ο τερματοφύλακάς της πραγματοποίησε μία από τις σπουδαιότερες εμφανίσεις σε τελικό Μουντιάλ.

Το ισπανικό πρόβλημα παρέμεινε

Η απόλυτη υπεροχή της Ισπανίας δεν πρέπει να κρύψει τη βασική της αδυναμία. Από τις 12 τελικές, οι επτά έγιναν έξω από την περιοχή και μόνο πέντε μέσα σε αυτήν. Παράλληλα, η «Ρόχα» δημιούργησε μόλις μία μεγάλη ευκαιρία.

Η Ισπανία επιχείρησε 13 σέντρες, αλλά μόνο μία βρήκε συμπαίκτη. Το ποσοστό επιτυχίας, μόλις 8%, δείχνει ότι η συνεχής χρησιμοποίηση των πλευρών δεν συνοδεύτηκε από την απαραίτητη ποιότητα στην τελική μπάλα.

Τα επτά κόρνερ επίσης δεν απέφεραν γκολ, παρότι αρκετά εκτελέστηκαν με διαφορετικούς τρόπους. Άλλα πέρασαν απευθείας στην περιοχή, άλλα παίχθηκαν με κοντινή πάσα, όμως η Αργεντινή κατάφερνε πάντα να βάλει ένα σώμα ή ένα κεφάλι στην πορεία της μπάλας.

Η Ισπανία δημιούργησε πολύ περισσότερα από όσα στο πρώτο ημίχρονο, αλλά εξακολουθούσε να ψάχνει την τέλεια επιλογή απέναντι σε μία περιοχή γεμάτη λευκές και γαλάζιες φανέλες.

Η τελευταία πολιορκία

Στο 87ο λεπτό, ο Φεράν Τόρες βρέθηκε σε θέση βολής μέσα στην περιοχή, αλλά η προσπάθειά του πέρασε λίγο έξω. Στο 89΄, ο Ρόδρι βιάστηκε να εκτελέσει από μακρινή απόσταση και έστειλε την μπάλα ψηλά.

Η Αργεντινή έμοιαζε να έχει φτάσει στα όριά της. Οι παίκτες της καθυστερούσαν, διαμαρτύρονταν και προσπαθούσαν με συνεχείς επαφές να σπάσουν τον ρυθμό. Ο Ένσο Φερνάντες αντίκρισε την κίτρινη κάρτα στο 82΄ για διαμαρτυρία.

Στο 90+3΄, ο Νίκο Γουίλιαμς έπιασε ένα εξαιρετικό φαλτσαριστό σουτ από το όριο της περιοχής. Ο Μαρτίνες αντέδρασε ξανά σωστά και απέκρουσε.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ο Ένσο πραγματοποίησε ένα άσχημο μαρκάρισμα, αντίκρισε τη δεύτερη κίτρινη και αποβλήθηκε. Η Αργεντινή έμεινε με δέκα παίκτες, με τους εκνευρισμούς να συνεχίζονται και στον πάγκο, όπου τιμωρήθηκε με κίτρινη κάρτα ο Ρομέρο.

Η τελευταία μεγάλη στιγμή ήρθε στο 90+8΄. Ο Γιαμάλ εκτέλεσε απευθείας ένα φάουλ από το όριο της περιοχής, στέλνοντας την μπάλα προς το δεξί «παραθυράκι». Ο Μαρτίνες εκτινάχθηκε και πραγματοποίησε ακόμη μία σπουδαία επέμβαση.

Ήταν η όγδοη απόκρουσή του στο δεύτερο ημίχρονο. Και αυτή που οριστικοποίησε την παράταση.

Η Αργεντινή έφτασε στην παράταση τραυματισμένη και με δέκα

Το 0-0 δεν περιγράφει όσα συνέβησαν στο γήπεδο. Η εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου ήταν συντριπτική:

• Κατοχή: 68%-32%
• Τελικές: 12-0
• Σουτ στον στόχο: 8-0
• Αναμενόμενα γκολ: 0,97-0,00
• Κόρνερ: 7-1
• Επαφές στην περιοχή: 16-2
• Αναμενόμενες ασίστ: 0,83-0,03
• Επεμβάσεις τερματοφυλάκων: 0-8

Η Αργεντινή άντεξε, αλλά το τίμημα ήταν τεράστιο. Έχασε τους δύο βασικούς στόπερ της με τραυματισμούς, ολοκλήρωσε το ενενηντάλεπτο χωρίς τελική και θα αγωνιστεί στην παράταση με αριθμητικό μειονέκτημα λόγω της αποβολής του Ένσο.

Η Ισπανία μπαίνει στο επιπλέον ημίωρο με περισσότερες δυνάμεις, φρέσκα επιθετικά άκρα και πλήρη ψυχολογική υπεροχή. Πρέπει, όμως, να βρει επιτέλους την τελική ενέργεια. Γιατί όσο το σκορ παραμένει 0-0, η Αργεντινή θα πιστεύει ότι μπορεί να οδηγήσει τον τελικό εκεί όπου νιώθει πιο ασφαλής: στη διαδικασία των πέναλτι και στα χέρια του Εμιλιάνο Μαρτίνες.

Η Ισπανία έκανε τα πάντα εκτός από το γκολ. Η Αργεντινή δεν έκανε σχεδόν τίποτα εκτός από το να αντέξει. Σε έναν τελικό, όμως, μερικές φορές αυτό αρκεί. Και ο «Ντιμπού» φρόντισε να της χαρίσει ακόμη τριάντα λεπτά ζωής.