Αλλαγή πίστας στην ΑΕΚ! Το μοντέλο χωρίς Πινέδα και οι 3 αδύναμοι κρίκοι

Σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο ετοιμότητας ολοκλήρωσε η ΑΕΚ το δεύτερο μέρος της προετοιμασίας της στην Ολλανδία, παρουσιάζοντας μια ομάδα πιο ώριμη, πιο δουλεμένη με την μπάλα και εμφανώς διαφοροποιημένη σε σχέση με την πρώτη σεζόν του Μάρκο Νίκολιτς.

Το τελευταίο φιλικό απέναντι στη Σιντ Τρούιντεν επιβεβαίωσε την πρόοδο των «κιτρινόμαυρων». Η Ένωση έβγαλε εντάσεις, είχε συνοχή, κυκλοφόρησε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και παρουσίασε την απαραίτητη φρεσκάδα, παρά τη συσσωρευμένη κόπωση ενός μήνα δουλειάς.

Ο Σέρβος προπονητής είχε ρίξει συνειδητά τους ρυθμούς κατά την τελευταία εβδομάδα, περιορίζοντας τις πολύ δυνατές προπονήσεις, ώστε οι ποδοσφαιριστές να αρχίσουν να ανακτούν τη φρεσκάδα τους ενόψει των επίσημων υποχρεώσεων.

Η ΑΕΚ επέστρεψε από την Ολλανδία έχοντας δώσει συνολικά έξι φιλικά παιχνίδια, με τον Νίκολιτς να διαθέτει πλέον μια αρκετά καθαρή εικόνα για τον βασικό κορμό, τις νέες μεταγραφές και τους ποδοσφαιριστές που δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία τους. 

Η βάση υπάρχει – Τώρα μπαίνουν οι λεπτομέρειες

Η μεγάλη διαφορά σε σχέση με την περσινή προετοιμασία είναι ότι ο Νίκολιτς δεν χρειάστηκε αυτήν τη φορά να ξεκινήσει από το μηδέν.

Όταν ανέλαβε την ΑΕΚ, παρέλαβε μία ομάδα αγωνιστικά και ψυχολογικά καταρρακωμένη από όσα είχαν προηγηθεί. Στις πρώτες προπονήσεις ήταν υποχρεωμένος να τοποθετεί ο ίδιος τους παίκτες μέσα στο γήπεδο και να δουλεύει από την αρχή τις αποστάσεις, τις καλύψεις και τις βασικές αρχές του παιχνιδιού του.

Το πρώτο ζητούμενο ήταν τότε να δημιουργήσει ένα συμπαγές σύνολο, το οποίο θα μπορούσε να επιβιώσει στα προκριματικά και να πάρει τα αποτελέσματα που χρειαζόταν. Η προτεραιότητα δόθηκε στην αμυντική συνοχή, στην οργάνωση χωρίς την μπάλα και στη διατήρηση μικρών αποστάσεων ανάμεσα στις γραμμές.

Ο βασικός εκείνος στόχος επιτεύχθηκε. Η ΑΕΚ πέρασε επιτυχώς τα πρώτα ευρωπαϊκά εμπόδια, βελτιώθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της περιόδου και ολοκλήρωσε τη χρονιά κατακτώντας το πρωτάθλημα.

Φέτος η βάση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί ξανά. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές γνωρίζουν τι απαιτεί ο προπονητής, πώς πρέπει να πιέζουν, πού πρέπει να τοποθετούνται και με ποιον τρόπο λειτουργεί η ομάδα όταν χάνει την κατοχή.

Για αυτό και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς στην Ολλανδία αφιερώθηκε στην εξέλιξη του παιχνιδιού με την μπάλα και στους επιθετικούς αυτοματισμούς.

Πιο σύνθετη ανάπτυξη και περισσότερη κατοχή

Η φετινή ΑΕΚ αναμένεται να παρουσιάσει ένα πιο σύνθετο μοντέλο ανάπτυξης.

Ο Νίκολιτς διατηρεί τη σκληράδα, την ένταση και τη συνοχή που χαρακτήρισαν την περσινή ομάδα, αλλά προσθέτει περισσότερες συνεργασίες, καλύτερη κυκλοφορία και μεγαλύτερη συμμετοχή των μέσων στη δημιουργία.

Οι αυτοματισμοί δεν περιορίζονται πλέον στις απλές και ασφαλείς μεταβιβάσεις. Η ΑΕΚ επιδιώκει να προωθεί την μπάλα με οργανωμένο build-up, να δημιουργεί αριθμητικά πλεονεκτήματα και να αξιοποιεί παίκτες που μπορούν να υποδεχθούν υπό πίεση και να παίξουν κάθετα.

Η αλλαγή αυτή συνδέεται άμεσα με την αποχώρηση του Ορμπελίν Πινέδα.

Από τον Πινέδα στους πολλούς δημιουργούς

Την προηγούμενη περίοδο, ο Πινέδα αποτελούσε τον βασικό πυλώνα ανάπτυξης της ΑΕΚ από τον άξονα.

Ο Μεξικανός έπαιρνε την μπάλα χαμηλά, έσπαγε την πρώτη γραμμή πίεσης και μετέφερε το παιχνίδι προς την αντίπαλη περιοχή. Η ικανότητά του να κουβαλά την μπάλα και να αλλάζει τον ρυθμό επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό ολόκληρη τη λειτουργία της ομάδας.

Η αποχώρησή του υποχρέωσε τον Νίκολιτς να τροποποιήσει το μοντέλο. Αντί να αναζητήσει έναν παίκτη που θα αντιγράψει απόλυτα τον ρόλο του Πινέδα, ο Σέρβος επέλεξε να μοιράσει τις ευθύνες σε περισσότερους ποιοτικούς χειριστές.

Ο Λόβρο Μάγερ, ο Κάαν Καϊρίνεν και ο Ραζβάν Μαρίν μπορούν να συμμετέχουν στην πρώτη ανάπτυξη, να κρατήσουν την μπάλα υπό πίεση και να δημιουργήσουν από διαφορετικά σημεία. Παράλληλα, η ΑΕΚ επιδιώκει να χρησιμοποιεί δημιουργικά και τους παίκτες των άκρων, ώστε η παραγωγή παιχνιδιού να μην εξαρτάται από έναν μόνο ποδοσφαιριστή.

Η αλλαγή είναι ουσιαστική, από μία ομάδα με έναν κεντρικό δημιουργικό πόλο, η ΑΕΚ περνά σε ένα σύνολο με πολλούς παίκτες ικανούς να αναλάβουν την ευθύνη της ανάπτυξης.

Ο Μάγερ «κούμπωσε» σαν να βρίσκεται μήνες στην ΑΕΚ

Ο μεγάλος κερδισμένος του δεύτερου μέρους της προετοιμασίας ήταν ο Λόβρο Μάγερ.

Ο Κροάτης χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο προσαρμογής. Παρότι εντάχθηκε σχετικά αργά στην αποστολή, έδειξε σαν να βρίσκεται μήνες μέσα στην ομάδα, αντιλαμβανόμενος αμέσως όσα του ζητούσε ο Νίκολιτς.

Ο 28χρονος αποκτήθηκε για να αγωνιστεί κυρίως ως «οκτάρι», αλλά έχει τη δυνατότητα να υπηρετήσει και έναν πιο ελεύθερο, υβριδικό ρόλο. Στο φιλικό με τη Σιντ Τρούιντεν κινήθηκε σε περισσότερους χώρους, συμμετείχε στην ανάπτυξη και έδωσε στην ΑΕΚ ποιότητα ανάμεσα στις γραμμές.

Δεν διαθέτει τα ίδια χαρακτηριστικά με τον Πινέδα και ούτε αποκτήθηκε για να αποτελέσει πιστό αντίγραφό του. Προσφέρει, όμως, καλύτερη τελική πάσα, καθαρή τεχνική, δημιουργία και δυνατότητα να απειλήσει έξω από την περιοχή.

Η ΑΕΚ δαπάνησε περισσότερα από έξι εκατ. ευρώ για την απόκτησή του από τη Βόλφσμπουργκ, με τον διεθνή Κροάτη να υπογράφει έως το 2030. 

Τα πρώτα δείγματα εξηγούν γιατί ο Νίκολιτς επέμεινε τόσο στη συγκεκριμένη μεταγραφή.

Οι υπόλοιποι κερδισμένοι της Ολλανδίας

Πολύ καλή παρουσία είχε και ο Ραζβάν Μαρίν. Ο Ρουμάνος μέσος εμφανίστηκε δυνατός, με σωστές τοποθετήσεις και μεγαλύτερη επιρροή στην κυκλοφορία. Η παρουσία περισσότερων τεχνικών παικτών γύρω του φαίνεται ότι του επιτρέπει να λειτουργεί με μεγαλύτερη άνεση.

Ο Αμπουμπακαρί Κοϊτά πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες προετοιμασίες του, δουλεύοντας από την αρχή σε φουλ ρυθμούς. Έδειξε διάθεση, ένταση και αποφασιστικότητα, στοιχεία που τον διατηρούν ψηλά στις επιλογές για τη μεσοεπιθετική γραμμή.

Θετικό πρόσημο είχαν ακόμη ο Λάζαρος Ρότα και ο Σταύρος Πήλιος, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις των πλευρών, καθώς και ο Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς. Ο Σέρβος έδειξε ενεργός και διαθέσιμος να προσφέρει λύσεις σε περισσότερους από έναν ρόλους.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η προσαρμογή του Κάαν Καϊρίνεν. Ο Φινλανδός μπήκε από την αρχή σε πλήρεις ρυθμούς και συμμετείχε άμεσα στις ασκήσεις τακτικής, προσθέτοντας μία ακόμη αξιόπιστη επιλογή στον άξονα. 

Περίμεναν περισσότερα από Πένραϊς, Κουτέσα και Σαχαμπό

Δεν ήταν, όμως, όλα θετικά στην προετοιμασία.

Ο Τζέιμς Πένραϊς, ο Ντέρεκ Κουτέσα και ο Χακίμ Σαχαμπό δεν παρουσίασαν όσα περίμενε το τεχνικό επιτελείο κατά τη διάρκεια της παραμονής στην Ολλανδία.

Ο Πένραϊς δεν κατάφερε να πείσει απόλυτα για την ετοιμότητα και τη δυνατότητά του να αναλάβει άμεσα πρωταγωνιστικό ρόλο στην αριστερή πλευρά. Η περίπτωσή του θα συνεχίσει να αξιολογείται, καθώς η ΑΕΚ χρειάζεται ασφάλεια και σταθερότητα στη συγκεκριμένη θέση. Πάντως αν αποκτηθεί αριστερός μπακ, όλα δείχνουν, ότι ο Σκωτσέζος θα βρει ομάδα και θα αποχωρήσει.

Ο Κουτέσα επίσης δεν έβγαλε την ένταση και την επιθετική επιρροή που αναμενόταν. Η ταχύτητά του είναι δεδομένη, αλλά καλείται να αποκτήσει μεγαλύτερη συνέπεια και καλύτερη σύνδεση με το υπόλοιπο σύνολο.

Για τον Σαχαμπό, η κατεύθυνση φαίνεται πιο ξεκάθαρη. Η ΑΕΚ αναζητεί ομάδα στην οποία θα μπορούσε να παραχωρηθεί δανεικός, ώστε να πάρει χρόνο συμμετοχής και να επιστρέψει περισσότερο έτοιμος.

Ο Βιτάλις ολοκληρώνει το νέο παζλ του άξονα

Την ίδια στιγμή, η Ένωση βρίσκεται στην τελική ευθεία για την απόκτηση του Μίλαν Βιτάλις από τη Γκιόρ.

Οι δύο ομάδες έχουν καταλήξει σε οριστική συμφωνία και απομένουν η άφιξη του Ούγγρου διεθνούς στην Αθήνα, οι ιατρικές εξετάσεις και οι υπογραφές.

Ο Βιτάλις αποτελεί ακόμη ένα κομμάτι της μετάβασης στη νέα εποχή. Πρόκειται για μέσο με ένταση, καλή τεχνική και δυνατότητα να προσφέρει τόσο στην ανασταλτική λειτουργία όσο και στην ανάπτυξη.

Με Μάγερ, Καϊρίνεν, Μαρίν και Βιτάλις, ο Νίκολιτς δημιουργεί έναν άξονα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και περισσότερες επιλογές. Το ζητούμενο δεν είναι να βρεθεί ο «νέος Πινέδα», αλλά να δημιουργηθεί μια μεσαία γραμμή που δεν θα εξαρτάται από κανέναν παίκτη αποκλειστικά.

Έτοιμη, αλλά όχι ολοκληρωμένη

Ο απολογισμός της Ολλανδίας αφήνει σαφώς θετικό πρόσημο. Η ΑΕΚ βρίσκεται σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από εκείνο στο οποίο βρισκόταν την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Έχει τον ίδιο προπονητή, διατηρεί τις βασικές αρχές της, γνωρίζει πώς να λειτουργεί χωρίς την μπάλα και πλέον εξελίσσει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί.

Η ομάδα εμφανίζεται περισσότερο έτοιμη, αλλά η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο Νίκολιτς περιμένει την ένταξη του Βιτάλις, αξιολογεί τις ανοιχτές υποθέσεις του ρόστερ και αναζητεί την καλύτερη δυνατή ισορροπία ανάμεσα στην περσινή συνοχή και στη φετινή ποιοτική αναβάθμιση.

Η πρώτη εικόνα, πάντως, δείχνει ότι η πρωταθλήτρια δεν περιορίστηκε στη διατήρηση των κεκτημένων. Επιχειρεί να παίξει καλύτερο και πιο σύνθετο ποδόσφαιρο, περνώντας από την ασφάλεια της περσινής συμπαγούς ομάδας σε ένα μοντέλο με περισσότερη δημιουργία, κατοχή και πολλούς πρωταγωνιστές.