Γιατί ο Ελ Κααμπί δεν είναι το μοναδικό ΣΟΚ στον Ολυμπιακό και η διαιτησία!

Ο Ολυμπιακός άφησε δύο βαθμούς στο Πανθεσσαλικό, μένοντας στο 1-1 με τον Βόλο για την 3η αγωνιστική της Stoiximan Super League, όμως το αποτέλεσμα πέρασε σχεδόν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο σοκ του σοβαρού τραυματισμού του Αγιούμπ Ελ Κααμπί.

Ο Μαροκινός επιθετικός υπέστη κάταγμα κνήμης μετά τη σύγκρουσή του με τον τερματοφύλακα του Βόλου, Μάριο Σιαμπάνη, αποχώρησε με φορείο και οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Μια εξέλιξη που επισκίασε τα πάντα και δημιούργησε τεράστια ανησυχία στον Ολυμπιακό, καθώς πρόκειται για έναν από τους πιο καθοριστικούς ποδοσφαιριστές της ομάδας και σημείο αναφοράς στην επιθετική λειτουργία της. Και μόνο αυτό αρκεί για να χαρακτηριστεί η βραδιά στον Βόλο εξαιρετικά βαριά για τους «ερυθρόλευκους». Υπήρχε όμως και το αγωνιστικό στραβοπάτημα.

Δύο βαθμοί που χάθηκαν νωρίς

Το 1-1 ασφαλώς δεν αποτελεί καταστροφή σε μία τόσο πρώιμη φάση της σεζόν. Είναι, όμως, ένα αποτέλεσμα που ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να προσπεράσει ως απλή κακή παρένθεση. Για μία ομάδα που θέλει να επιβάλει από νωρίς τον ρυθμό της στο πρωτάθλημα, τέτοιες απώλειες έχουν βάρος. Ειδικά όταν απέναντι βρίσκεται ένας αντίπαλος τον οποίο, βάσει ποιότητας, βάθους και στόχων, ο Ολυμπιακός οφείλει να κερδίζει.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ήρθε μια ισοπαλία. Το πρόβλημα είναι να μη μετατραπεί το αποτέλεσμα σε άλλοθι ώστε να μη γίνει σωστή ανάγνωση όσων συνέβησαν στο παιχνίδι. Γιατί ο Ολυμπιακός οφείλει πρώτα να κοιτάξει τη δική του απόδοση. Αν δεν ήταν όσο δημιουργικός, όσο αποτελεσματικός ή όσο κυριαρχικός έπρεπε, αυτό πρέπει να αναλυθεί χωρίς περιστροφές. Από εκεί και πέρα, όμως, υπάρχει και ένα δεύτερο κομμάτι που επίσης δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Τα παράπονα για Τζήλο

Στον Ολυμπιακό υπάρχουν έντονα παράπονα για τον τρόπο με τον οποίο ο Θανάσης Τζήλος διαχειρίστηκε τα σκληρά μαρκαρίσματα του Βόλου. Το ζήτημα, σύμφωνα με την ερυθρόλευκη πλευρά, δεν περιορίζεται σε μία ή δύο φάσεις. Υπάρχει η αίσθηση ότι από νωρίς δημιουργήθηκε ένα πλαίσιο στο οποίο οι γηπεδούχοι μπορούσαν να παίζουν στα όρια χωρίς την ανάλογη πειθαρχική αντιμετώπιση. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις περιπτώσεις των Κόμπα και Τζόκα, για τους οποίους ο Ολυμπιακός θεωρεί ότι υπήρχαν φάσεις που μπορούσαν να οδηγήσουν σε δεύτερη κίτρινη κάρτα.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Δεν χρειάζεται κάθε παιχνίδι που δημιουργεί παράπονα να μετατρέπεται σε θεωρία συνωμοσίας. Χρειάζεται, όμως, η διαιτησία να κρίνεται με τον ίδιο αυστηρό τρόπο με τον οποίο κρίνονται προπονητές και ποδοσφαιριστές. Εάν ένας διαιτητής επιτρέπει συστηματικά δυνατά μαρκαρίσματα χωρίς την απαιτούμενη πειθαρχική διαχείριση, αλλάζει τις συνθήκες του αγώνα. Επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ένας αντίπαλος αμύνεται, την ένταση των μονομαχιών και τελικά την ίδια την εξέλιξη του ματς.

Δεν είναι όλα «φάσεις»

Εδώ χρειάζεται προσοχή για έναν ακόμη λόγο. Μετά έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό όπως αυτός του Ελ Κααμπί, είναι εύκολο να μπουν τα πάντα στον ίδιο κουβά. Αυτό θα ήταν λάθος. Η σύγκρουση του Μαροκινού με τον Σιαμπάνη πρέπει να αξιολογηθεί ως συγκεκριμένη αγωνιστική φάση και όχι αυτόματα ως απόδειξη οποιασδήποτε γενικευμένης διαιτητικής αντιμετώπισης.

Από την άλλη, το γεγονός ότι υπήρξε ένας τόσο σοβαρός τραυματισμός κάνει ακόμη πιο αναγκαία τη συζήτηση για το συνολικό όριο σκληρότητας που επιτρέπεται μέσα σε έναν αγώνα. Αυτό είναι που οφείλει να εξετάσει και η ΚΕΔ. Όχι με βάση κραυγές. Με βάση τις φάσεις.

Το μεγαλύτερο πλήγμα είναι ο Ελ Κααμπί

Αγωνιστικά, το 1-1 κοστίζει δύο βαθμούς. Ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί μπορεί να κοστίσει πολύ περισσότερο. Ο Μαροκινός δεν είναι απλώς ένας φορ που σκοράρει. Είναι ο παίκτης που δίνει στον Ολυμπιακό σημείο αναφοράς μέσα στην περιοχή, επιθετικότητα στο πρώτο δοκάρι, πίεση στην αντίπαλη άμυνα και, πάνω απ’ όλα, αποτελεσματικότητα.

Η απουσία του αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργήσει επιθετικά η ομάδα και υποχρεώνει το τεχνικό επιτελείο να βρει διαφορετικές λύσεις. Και αυτό έρχεται στην αρχή μιας σεζόν στην οποία οι απαιτήσεις είναι ήδη πολύ μεγάλες.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να κρατήσει δύο πράγματα

Από το Πανθεσσαλικό ο Ολυμπιακός φεύγει με δύο διαφορετικές υποχρεώσεις. Η πρώτη είναι καθαρά ποδοσφαιρική, να καταλάβει γιατί δεν μπόρεσε να πάρει ένα παιχνίδι που ήθελε και όφειλε να κερδίσει. Η δεύτερη είναι θεσμική. Εφόσον θεωρεί ότι υπάρχουν συγκεκριμένες διαιτητικές φάσεις που αλλοίωσαν την ισορροπία του αγώνα, να τις θέσει επίσημα και τεκμηριωμένα.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να αποδίδεις μια γκέλα αποκλειστικά στη διαιτησία και άλλο να αρνείσαι να δεις ότι υπήρξαν διαιτητικές αποφάσεις που αξίζουν σοβαρής εξέτασης. Και σε κάθε περίπτωση, όσα έγιναν στον Βόλο δεν πρέπει να περάσουν στο «φλου». Ούτε το 1-1. Ούτε οι φάσεις για τις οποίες διαμαρτύρεται ο Ολυμπιακός. Και κυρίως, ούτε η εικόνα του Αγιούμπ Ελ Κααμπί να φεύγει με φορείο από το γήπεδο, σε ένα από τα πιο σοκαριστικά στιγμιότπα της αγωνιστικής.