Ηγέτης και κομπιούτερ ο Φρόιλερ, οι 24 μάχες του Ζότα Σίλβα και ο… χρόνος

Ο Ολυμπιακός συνολικά ως Οργανισμός… 

Ο Ιμανόλ ως ο νέος προπονητής “διάδοχος του Μεντιλίμπαρ που δεν διαθέτει την πολυτέλεια του χρόνου για να αποδείξει πως μπορεί με την δουλειά του να βάλει νέες ιδέες και να κάνει πιο ελκυστικό το ποδόσφαιρο του Ολυμπιακού… 

Οι παίκτες που μέσα σε λίγες ημέρες βίωσαν μια σημαντική αλλαγή και ήταν υποχρεωμένοι/πιεσμένοι να στείλουν θετικά μηνύματα προς όλους… 

Ο κόσμος που βρισκόταν στα πρόθυρα του διχασμού και είχε ανάγκη να δει τους “ερυθρόλευκους” έστω και με το καλημέρα να αποδίδουν το “διαφορετικό” και να επιστρέφουν στις επιτυχίες… 

Η ανάγκη, λοιπόν, ήταν τεράστια για νίκη επί της Γιαγκελόνια, πόσο μάλλον αν συνδυαζόταν κι από την…εικόνα της ομάδας. Οπότε έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα χθες  βράδυ μιλάμε για μια …τεράστια νίκη (από κάθε άποψη), για το πρώτο βήμα που ήταν υπερ-απαραίτητο να γίνει. Η ομάδα εμφανίστηκε βελτιωμένη, άξιζε περισσότερα γκολ,  κυκλοφορούσε με υπομονή την μπάλα, φόρτωσε τις πλευρές, έβαζε παίκτες στα μεσοδιαστήματα, επιχείρησε κάθετο ποδόσφαιρο. Το ρόστερ είναι ποιοτικό, δείχνει πως μπορεί να υπηρετήσει το ποδόσφαιρο του Ιμανόλ…

Με αυτά και με αυτά ο Ολυμπιακός επιτέλους κέρδισε και μάλιστα με ανατροπή, βάζοντας δυο γκολ, ένα σοβαρό ματς. Κάτι (η…ανατροπή) που  δεν ήταν και σύνηθες – μάλλον σπάνιο – τον τελευταίο 1,5 χρόνο. Τα κέρδη όμως, ήταν πολύ περισσότερα.: στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξε και καλύτερο/πιο ωραίο ποδόσφαιρο, με τον κόουτς  Αλγκουαθίλ όταν χρειάστηκε (είχαν κολλήσει στο 1-1) να κάνει σημαντικές παρεμβάσεις και να αλλάζει την μορφή του ματς. Επίσης, ο Βάσκος προπονητής και οι οπαδοί  είδαν συγκεκριμένους παίκτες, νέους (Φρόιλερ, Ζότα, Γκονζάλες, Τικνιζιάν) και παλιούς (Ζέλσον Μαρτίνς, Ρέτσο) να βγαίνουν μπροστά. Και από κάποια στιγμή και μετά όλο το “Καραϊσκάκης” να γίνεται ένα με την ομάδα, που έπαιζε επιθετικά και παρέσυρε τον κόσμο κι αυτός με την σειρά του τους “ερυθρόλευκους”! 

Τι χρειάζεται από εδώ και πέρα; Υπομονή και χρόνο… Επιμονή στο πλάνο και δουλειά ώστε να λυθούν εύλογα ερωτηματικά (όπως η πληρότητα των πλάγιων μπακ, η καλύτερη εκμετάλλευση των στημένων – φάουλ & κόρνερ –  γύρω από την αντίπαλη περιοχή)… Να προσαρμοστούν στο νέο στυλ (με ψηλά την άμυνα, κάτι που απαιτεί γρήγορες ανακτήσεις γιατί διαφορετικά θα τρώει μεταβάσεις) αλλά και την νέα φιλοσοφία αρκετοί παίκτες (π.χ. ο Μπέιλι, παρά την ποιότητα του και την όρεξη που έβγαλε, φαινόταν σαν μην ήξερε τι έπρεπε να κάνει)… Τύχη και αποτελέσματα ώστε να μην γίνονται άδικες και αχρείαστες συγκρίσεις του Ιμανόλ με τον προκάτοχό του Και προφανώς να κερδίσουν την Κυριακή στη Λιβαδειά, όπως κέρδισαν χθες την Γιαγκελόνια. Γιατί αυτό πρώτα από όλα έχει ανάγκη ο τωρινός Ολυμπιακός, να …αγοράσει χρόνο!!

ΦΡΟΙΛΕΡ/ΕΣΕ: Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ  ήταν μονοδιάστατος στην ανάπτυξη του, ειδικά απέναντι σε οργανωμένες άμυνες. Δηλαδή έψαχνε σχεδόν τα πάντα μέσα από τις σέντρες. Κάτι που σημαίνει πως δεν δούλευαν αντίστοιχα στις προπονήσεις, με φυσικό επακόλουθο να παραμένουν αδρανοποιημένοι στο δημιουργικό κομμάτι και την συνδιαστικότητα, ειδικά όσον αφορά στο τελευταίο τρίτο οι κεντρικοί του χαφ. Το πιο ενδεικτικό παράδειγμα στασιμότητας σε αυτό είναι του Έσε, κάτι που φάνηκε ξανά χθες, βασικά στο πρώτο ημίχρονο.. Το ρόστερ του φετινού Ολυμπιακού όμως, έχει εμπλουτιστεί με πολύ ποιοτικούς παίκτες, ειδικά στη μεσαία γραμμή, Το απέδειξε χθες ο Ρέμο Φρόϊλερ. Ο Μουντιαλικός Ελβετός μέσος ήταν απολαυστικός, με εντυπωσιακά στατιστικά. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Τον είπαν “μετρονόμο”, θα τολμήσω να πω “κομπιούτερ”! Ο ηγετικός – προσωπικότητα μέσος, που έδωσε την ισορροπία ανάμεσα στις γραμμές και αποτέλεσε τον πλέον αξιόπιστο πόλο δημιουργίας από τον άξονα. Ο Φρόιλερ εκτός από την υποδειγματική του ασίστ στο 2-1 κατέγραψε 72 επαφές, 88% ποσοστό ευστοχίας στις πάσες του(57 συνολικά) από τις οποίες έβγάλε 3 Key passes και 8/9 πετυχημένες στο τελευταίο τρίτο, με 0,86 xG+xA. Στο ποδόσφαιρο πάντως του Μεντιλίμπαρ πιο πιθανό ο Βάσκος να προτιμούσε τον Ντάνι Γκαρθία μπροστά από τους στόπερ παρά τον “μαέστρο” Φρόιλερ! Τι, όχι; Και μην ξεχνάμε πως έρχεται ο επίσης Μουντιαλικός και σούπερ ποιοτικός Πουέρτα. Ο Κολομβιανός μέσος με το που μπήκε βοήθησε να αλλάξει ο ρυθμός: πίεζε, έκλεβε, και μεταβίβαζε την μπάλα σχεδόν μόνο κάθετα. Έλειπε και ο Σα, μέσος επίσης με κάθετες κινήσεις σε μικρούς χώρους και κοφτές πάσες, που αυτό το στυλ παιχνιδιού του Ιμανόλ είναι ακριβώς στα μέτρα και τα χαρακτηριστικά του…

Η νέα κατάσταση για Γιάρεμτσουκ και το απίστευτο στατιστικό του Ζότα Σίλβα

Ρόμαν Γιάρεμτσουκ: Τόσο για τον ίδιο, όσο και για την ομάδα, ήταν λυτρωτικό το νικητήριο γκολ του κόντρα στην Γιαγκελόνια. Πραγματική εκτέλεση με το κεφάλι, δείγμα  της μεγάλης ποιότητας που έχει ο διεθνής Ουκρανός φορ. Μπορεί να είναι και …κάρμα, αλλά η προηγουμένη φορά που ο Ολυμπιακός έκανε ανατροπή και κέρδισε στο Γιουρόπα Λιγκ ήταν επί Μεντιλίμπαρ, στη ρεβάνς με την Μπόντο Γκλιμτ, όταν ο Βάσκος είχε ξεκινήσει φουνταριστό τον Ζέλσον Μαρτίνς, με τον Γιάρμετσουκ να μπαίνει (ξανά) αλλαγή και να σκοράρει δις. Ο Γιάρεμτσουκ αντικειμενικά ένα είναι ένας κλασάτος στράικερ, που τα έχει όλα αλλά  και με ιδιαίτερη…ψυχολογία. Δεδομένα – με βάση όσα είχαν κυκλοφορήσει – ο Μεντιλίμπαρ τον είχε διαχειριστεί πολύ άσχημα  (την περσινή σεζόν). Ο εγωισμός του Ουκρανού είχε προβληθεί, θεώρησε πως ο προπονητής του δεν του έδειξε τον απαιτούμενο… ποδοσφαιρικό σεβασμό και κάπως έτσι έγινε ξένο σώμα για την ομάδα. Ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί όμως, έριξε και τον Ολυμπιακό και τον “Μέντι” στην ανάγκη του. Η αποχώρηση όμως, του Βάσκου σίγουρα τον…αλάφρωσε. Μπορεί το κλαμπ να έσκασε 16.600.000 για να αγοράσει δυο σέντερ φορ, το μεγάλο μεξικάνικο πρότζεκτ Γκονζάλες και τον ¨έτοιμο” Μάριους (στη περιπτωσή του ο Ολυμπιακός αγόρασε… γκολ & όχι την προοπτική του), αλλά ο Γιάρεμτσουκ είναι χωρίς αμφισβήτηση ο…”the class”!! Aρκεί πλέον – απόντος Μεντιλίμπαρ που δεν τον ήθελε και ο παίκτης δεν τον γούσταρε – να κτιστεί μια νέα σωστή σχέση ανάμεσα στον Γιάρεμτσουκ, τον Ιμανόλ και τον Ολυμπιακό. Η αρχή έγινε και ήταν σούπερ, το “μήνυμα” ελήφθη…

ΖΟΤΑ ΣΙΛΒΑ: Μπορεί ο Γιάρεμτσουκ λόγω γκολ ή ο Φρόιλερ λόγω συνολικής εμφάνισης να ήταν οι MVP του χθεσινού αγώνα, αλλά στα δικά μου μάτια πολύ κοντά στο ελβετικό “κομπιούτερ” θα έβαζα τον Πορτογάλο! Είχε ένα πολύ γεμάτο (συνολικά) ματς, σούπερ συμμετοχικότητα, έπαιζε εσωτερικά, πήγαινε στα κόκκινα σε όλες τις μονομαχίες, ζητούσε συνέχεια την μπάλα, δεν φοβόταν να την διεκδικεί παντού (κατέγραψε 16 επαφές στη πολωνική περιοχή!!), μέτρησε 4 key passes, βγάζοντας συγκλονιστικό πάθος. Λες και έπαιζε μια ζωή στον Ολυμπιακό! Τρομερός… Το απίστευτο ήταν το νούμερο των μονομαχιών που έδωσε ο Ζότα: συνολικά 24, οι μισές σχεδόν κερδισμένες, οι 8 στο χορτάρι και οι 3 στον αέρα! Σε μια στατιστική κατηγορία πάντως ο Ζόιτα Σίλβα υστέρησε …δραματικά. Είχε 13% επιτυχία στις ντρίμοπλες, μόλις μια έκανε σε συνολικά 8 προσπάθειες. Ίσως έτσι εξηγείται γιατί προτιμάει να μην παίζει στα άκρα…