Έκανε ό,τι ήθελε! Το μεγαλύτερο κέρδος, οι μικροί και η ανησυχία της ΑΕΚ

Η αναμέτρηση της ΑΕΚ με τον Πανσερραϊκό για το Κύπελλο Ελλάδας στη Νέα Φιλαδέλφεια ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο ο Μάρκο Νίκολιτς μπόρεσε να ανοίξει το ρόστερ του, να δώσει χρόνο σε ποδοσφαιριστές που βρίσκονται πίσω στην ιεραρχία και να πάρει απαντήσεις. Η Ένωση είχε ήδη τελειώσει ουσιαστικά την αναμέτρηση από το πρώτο ημίχρονο, όταν πήγε στα αποδυτήρια με το εντυπωσιακό 6-0, έχοντας έξι διαφορετικούς σκόρερ συνολικά στο παιχνίδι.

Το αποτέλεσμα ασφαλώς δεν προσφέρεται για μεγάλα συμπεράσματα ως προς το πραγματικό αγωνιστικό ταβάνι της ΑΕΚ. Η διαφορά δυναμικότητας και κυρίως η εικόνα του Πανσερραϊκού δεν επιτρέπουν τέτοιες αναγνώσεις. Προσφέρεται όμως για να δει κανείς ποιοι παίκτες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία τους και, κυρίως, τι συμβαίνει με ορισμένα πρόσωπα που περιμένουν περισσότερο χώρο στο rotation.

Ο Μάνταλος έκανε ό,τι ήθελε

Το παιχνίδι είχε έναν αδιαμφισβήτητο μαέστρο, τον Πέτρο Μάνταλο. Τέσσερις ασίστ και ένα γκολ μέσα στο πρώτο ημίχρονο περιγράφουν σχεδόν από μόνα τους την παράστασή του. Από δική του εκτέλεση φάουλ προέκυψε το 1-0 του Αλεξίου, έβγαλε τον Βάργκα για το 2-0, δημιούργησε το γκολ του Ζοάο Μάριο και τροφοδότησε ξανά τον Ούγγρο για το 4-0, πριν βάλει ο ίδιος το έκτο.

Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο έπαιξε. Σε ένα ματς όπου η ΑΕΚ είχε την μπάλα και έπρεπε να δημιουργήσει απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, ο Μάνταλος έδωσε την κάθετη πάσα, την ταχύτητα στη σκέψη και την τελευταία ενέργεια. Δεν ήταν απλώς παραγωγικός. Ήταν ο παίκτης που έκανε την επιθετική υπεροχή της ΑΕΚ να μετατραπεί σε γκολ.

Αλεξίου: Το μεγαλύτερο κέρδος

Αν όμως υπάρχει περίπτωση που αξίζει να κρατήσει περισσότερο η ΑΕΚ από αυτή την αναμέτρηση, είναι ο Χρήστος Αλεξίου.

Ο νεαρός στόπερ, που αποκτήθηκε το καλοκαίρι ως δανεικός από την Ίντερ, πέτυχε δύο γκολ, τα πρώτα του με την ΑΕΚ. Άνοιξε το σκορ στο 10′ με δυνατή κεφαλιά και έκλεισε τον λογαριασμό των «κιτρινόμαυρων» στο 83′ με προβολή.

Και τα στατιστικά του κάνουν την εμφάνιση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Ο Αλεξίου είχε 86/86 εύστοχες πάσες, δηλαδή 100%, 91 επαφές με την μπάλα, δύο τελικές και xG 1,07.

Για έναν κεντρικό αμυντικό, το σημαντικότερο δεν είναι ασφαλώς ότι σκόραρε δύο φορές. Είναι ότι έδειξε άνεση όταν η ΑΕΚ είχε πολύ ψηλά τις γραμμές της και εκείνος έπρεπε να συμμετέχει συνεχώς στην πρώτη φάση ανάπτυξης.

Οι 86 σωστές μεταβιβάσεις σε ισάριθμες προσπάθειες δείχνουν έναν στόπερ που δεν φοβήθηκε να ζητήσει την μπάλα και να γίνει μέρος της κυκλοφορίας. Τα δύο γκολ είναι το εντυπωσιακό κομμάτι. Η συνολική παρουσία του είναι το πιο χρήσιμο για τον Νίκολιτς.

Σε ένα παιχνίδι Κυπέλλου ακριβώς τέτοιες περιπτώσεις ψάχνει ένας προπονητής: παίκτες που του δημιουργούν δεύτερες σκέψεις για την ιεραρχία.

Ο Ζούμπκοφ χρειαζόταν αυτό το γκολ

Ιδιαίτερη περίπτωση ήταν και ο Ολεξάντρ Ζούμπκοφ. Ο Ουκρανός το έψαξε πολύ. Μάλιστα έχασε μεγάλη ευκαιρία νωρίς, προ κενής εστίας, αλλά συνέχισε να επιτίθεται και τελικά βρήκε το γκολ που ήθελε στο 73′.

Οι αριθμοί αποτυπώνουν αυτή την επιμονή! Τέσσερις τελικές, περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη της ΑΕΚ στο σχετικό στατιστικό, xG 0,77, εννέα επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή, 2/2 επιτυχημένες ντρίμπλες και 41/48 σωστές πάσες.

Για έναν winger που χρειάζεται αυτοπεποίθηση, τέτοια παιχνίδια μπορούν να λειτουργήσουν θεραπευτικά. Προφανώς ο Πανσερραϊκός δεν αποτελεί το τεστ πάνω στο οποίο θα κριθεί ο Ζούμπκοφ. Αλλά όταν ένας επιθετικός παίκτης βρίσκεται σε περίοδο κατά την οποία ακούγονται πολλά γύρω από το όνομά του, το γκολ μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο επανεκκίνησης.

Και η εικόνα του έδειξε ακριβώς αυτό! Δεν κρύφτηκε όταν έχασε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία. Συνέχισε να ζητάει φάσεις μέχρι να δικαιωθεί.

Βάργκα: Δύο γκολ και μετά ανησυχία

Ο Μπαρνάμπας Βάργκα πρόλαβε να κάνει αυτό για το οποίο αποκτήθηκε: να τελειώνει φάσεις. Σκόραρε δύο φορές μέσα σε έξι λεπτά, στο 32′-33′ και στο 38′, και είχε δύο τελικές με xG 1,10.

Η βραδιά του όμως τελείωσε άσχημα, καθώς αποχώρησε στο δεύτερο μέρος με μυϊκό πρόβλημα, με τα πρώτα ρεπορτάζ να εντοπίζουν τον τραυματισμό στον οπίσθιο μηριαίο.

Αυτό είναι και το μοναδικό πραγματικά αρνητικό στοιχείο που άφησε το παιχνίδι στην ΑΕΚ. Γιατί άλλο να κερδίζεις 8-1 και άλλο να χάνεις έναν επιθετικό που δείχνει ότι μπορεί να μετατρέψει με μεγάλη συνέπεια τις ευκαιρίες σε γκολ. Θα μπορούσε βέβαια ο Νίκολιτς να τον αποσύρει μετά το 2-0. Δεν χρειαζόταν άλλωστε τον Ούγγρο για να νικήσει τις Σέρρες και μάλιστα σε ματς Κυπέλλου μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ας όψεται όμως ο αγωνιστικός χώρος που δεν βρισκόταν στην καλύτερη κατάσταση…

Βιτάλις, Ζοάο Μάριο και το επιθετικό βάθος

Ο Μιλάν Βιτάλις είχε επίσης γεμάτη παρουσία. Σκόραρε το 5-0 με τακουνάκι, είχε 54/57 πάσες (95%), 71 επαφές και συμμετείχε σε 12 μονομαχίες. Το γκολ του επισφράγισε μια εμφάνιση στην οποία πρόσφερε και στην κυκλοφορία και στις δεύτερες μπάλες.

Ο Ζοάο Μάριο εκμεταλλεύτηκε τη δημιουργία του Μάνταλου για να σκοράρει το 3-0, ενώ ήταν εξαιρετικά αποδοτικός με την μπάλα: 39/44 πάσες, 89% ακρίβεια.

Ο Κάιρινεν, χωρίς να χρειαστεί να κάνει κάτι θεαματικό, είχε 86/92 πάσες (93%) και 96 επαφές, λειτουργώντας ουσιαστικά ως σταθμός της κυκλοφορίας. Και γι’αυτόν ακούγονται διάφορες θεωρίες, λόγω της όχι τόσο συχνής εμπιστοσύνης που του δίνει ο Νίκολιτς.

Ακόμη και ο Γκεοργκίεφ είχε εντυπωσιακό όγκο συμμετοχής με 99 επαφές, τις περισσότερες μεταξύ όσων εμφανίζονται στα διαθέσιμα στατιστικά, 71/76 σωστές πάσες και 20 μονομαχίες.

Όλα αυτά δείχνουν πόσο μονόπλευρο ήταν το παιχνίδι: η ΑΕΚ εγκαταστάθηκε στο αντίπαλο μισό και έπαιξε για μεγάλα χρονικά διαστήματα σαν να πραγματοποιούσε οργανωμένη επίθεση απέναντι σε άμυνα χαμηλά.

Και ο Καλοσκάμης;

Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση μετά την οκτάρα.

Ο Δημήτρης Καλοσκάμης μπήκε στο τελευταίο εικοσάλεπτο. Είχε 22 επαφές, 16/17 σωστές μεταβιβάσεις (94%) και συμμετείχε σε πέντε μονομαχίες.

Δεν έκανε κάτι που να φωνάζει ότι αλλάζει άμεσα την ιεραρχία. Από την άλλη, είναι δύσκολο να ζητήσει κανείς κάτι τέτοιο από έναν νεαρό όταν μπαίνει σε ένα παιχνίδι που έχει τελειώσει προ πολλού.

Το πραγματικό θέμα είναι διαφορετικό.

Αν δεν πάρουν χρόνο οι νεαροί στο 6-0 ενός αγώνα Κυπέλλου, τότε πότε θα τον πάρουν;

Ο Καλοσκάμης, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παραθέτεις, δεν σκέφτεται την αποχώρηση. Θέλει να παραμείνει, πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει τον Νίκολιτς και περιμένει την ευκαιρία του. Αυτό έχει σημασία, γιατί πρόκειται για ποδοσφαιριστή που η ΑΕΚ μπορεί να αντιμετωπίσει όχι απλώς ως συμπληρωματική επιλογή, αλλά ως ελληνικό project.

Το γεγονός όμως ότι ακόμη και με το σκορ στο 6-0 χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το τελευταίο κομμάτι του αγώνα δείχνει πως αυτή τη στιγμή δεν βρίσκεται ψηλά στην αγωνιστική ιεραρχία του Νίκολιτς. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπολογίζεται. Σημαίνει ότι πρέπει να κερδίσει έδαφος.

Και υπάρχει κι ένα ευρύτερο ζήτημα.

Το Κύπελλο πρέπει να γίνει το εργαστήριο της ΑΕΚ

Η ΑΕΚ διαθέτει πλέον αρκετό βάθος ώστε να μην αντιμετωπίζει κάθε επίσημο παιχνίδι με τον ίδιο στενό πυρήνα ποδοσφαιριστών. Η βραδιά με τον Πανσερραϊκό απέδειξε ότι πίσω από τους βασικούς υπάρχουν παίκτες που μπορούν να απαιτήσουν περισσότερο χώρο.

Ο Αλεξίου είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Ο Καλοσκάμης είναι μια διαφορετική περίπτωση που χρειάζεται περισσότερα λεπτά για να αξιολογηθεί πραγματικά. Υπάρχουν επίσης νεότεροι παίκτες που πρέπει σταδιακά να μπουν στην εξίσωση.

Για μια ομάδα που θέλει να χτίσει όχι μόνο το παρόν αλλά και περιουσιακά στοιχεία για το μέλλον, αυτά τα παιχνίδια δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται απλώς για ξεκούραση των βασικών. Πρέπει να λειτουργούν ως αγωνιστικό εργαστήριο.

Το 8-1 θα ξεχαστεί γρήγορα αν μείνει μόνο ως σκορ. Θα αποκτήσει μεγαλύτερη αξία εάν από τέτοιες βραδιές η ΑΕΚ βγάλει έναν Αλεξίου, δώσει πραγματική διαδρομή σε έναν Καλοσκάμη και ανακτήσει παίκτες όπως ο Ζούμπκοφ.