Πώς ο Νίκολιτς “εξαφανίζει” 8 εκατ.€! Το rotation και μήνυμα στον Ριμπάλτα

Η ισοπαλία της ΑΕΚ με τον Αστέρα στην Τρίπολη δεν άφησε πίσω της μόνο δύο χαμένους βαθμούς. Άφησε και ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα για τον τρόπο με τον οποίο ο Μάρκο Νίκολιτς διαχειρίζεται ένα ρόστερ που δημιουργήθηκε για να αντέξει σε τρεις διοργανώσεις.

Και το ερώτημα μπορεί να αποτιμηθεί πλέον και σε χρήματα.

Οκτώ εκατομμύρια στον πάγκο

Στην Τρίπολη, η ΑΕΚ κόλλησε στο 1-1, παρουσίασε προβλήματα, χρειαζόταν φρέσκα πόδια και διαφορετικές ιδέες, αλλά ο Σέρβος τεχνικός πραγματοποίησε μόλις τρεις αλλαγές. Ζούμπκοφ και Κάιρινεν παρέμειναν στον πάγκο. Το ίδιο συνέβη με τους Βιτάλις, Βίντα, Καλοσκάμη, Ζοάο Μάριο και άλλες διαθέσιμες επιλογές.

Και κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική συζήτηση.

Η ΑΕΚ έδωσε περίπου 4 εκατ. ευρώ στην Τράμπζονσπορ για τον Ζούμπκοφ και άλλα τόσα στη Σπάρτα Πράγας για τον Κάιρινεν. Πρόκειται για δύο από τις ακριβότερες κινήσεις του καλοκαιριού και συνολικά για επένδυση περίπου 8 εκατ. ευρώ.

Μέχρι στιγμής, όμως, η αγωνιστική αξιοποίησή τους δεν συμβαδίζει με το οικονομικό μέγεθος των μεταγραφών.

Ο Ουκρανός εξτρέμ έχει περιοριστεί σε ρόλο συμπληρωματικής λύσης, ενώ ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κάιρινεν. Ο Φινλανδός έμεινε χωρίς λεπτό συμμετοχής σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια απέναντι σε Άρη, ΛΑΣΚ και Αστέρα, ενώ ο Ζούμπκοφ δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε απέναντι στη ΛΑΣΚ ούτε στην Τρίπολη.

Δεν πρόκειται επομένως για ένα παιχνίδι στο οποίο απλώς δεν «βγήκαν» οι αλλαγές.

Αρχίζει να διαμορφώνεται τάση.

Μάγερ και Βιτάλις

Το ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο Νίκολιτς δεν εμφανίζεται γενικά διστακτικός απέναντι στις νέες μεταγραφές.

Το ακριβώς αντίθετο.

Ο Λόβρο Μάγερ, για τον οποίο η ΑΕΚ επένδυσε περίπου 6 εκατ. ευρώ, μπήκε αμέσως στην καρδιά της ομάδας. Έχει σημαντικό χρόνο συμμετοχής και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται δείχνει ότι ο Νίκολιτς τον θεωρεί κεντρικό γρανάζι του αγωνιστικού σχεδίου.

Το ίδιο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τον Μίλαν Βιτάλις, που αποκτήθηκε έναντι περίπου 2,5 εκατ. ευρώ και έχει ήδη πάρει σημαντικές ευκαιρίες.

Άρα το ζήτημα δεν είναι ότι ο προπονητής θέλει χρόνο για να εμπιστευτεί τους νεοφερμένους.

Εμπιστεύεται αυτούς που θεωρεί ότι ταιριάζουν σε αυτό που θέλει και σίγουρα αποτελούν εισηγήσεις του.

Και ακριβώς γι’ αυτό οι περιπτώσεις Ζούμπκοφ και Κάιρινεν αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Μήπως δεν ήταν αυτό που περίμενε;

Εδώ γεννιέται αναπόφευκτα το ερώτημα.

Αν ένας προπονητής έχει στον πάγκο δύο παίκτες συνολικής μεταγραφικής επένδυσης 8 εκατ. ευρώ και δεν τους χρησιμοποιεί ούτε όταν η ομάδα του δυσκολεύεται απέναντι στον Αστέρα, τι ακριβώς σημαίνει;

Δεν μπορεί να υποστηριχθεί ως δεδομένο ότι ο Νίκολιτς δεν τους ήθελε ή ότι θεωρεί λανθασμένες τις συγκεκριμένες μεταγραφές. Αυτό μόνο ο ίδιος και οι άνθρωποι της ΑΕΚ μπορούν να το γνωρίζουν.

Αγωνιστικά, όμως, οι επιλογές του στέλνουν μήνυμα.

Γιατί ο προπονητής μιλά πρωτίστως με τις ενδεκάδες και τις αλλαγές του.

Και αυτή τη στιγμή οι συγκεκριμένες επιλογές δείχνουν ότι Ζούμπκοφ και Κάιρινεν δεν βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα των ποδοσφαιριστών που εμπιστεύεται.

Αν αυτό συνεχιστεί, τότε η συζήτηση αναπόφευκτα θα φτάσει και στον Χαβιέρ Ριμπάλτα. Γιατί κάποιος εισηγήθηκε, αξιολόγησε και ενέκρινε δύο επενδύσεις συνολικού ύψους περίπου 8 εκατ. ευρώ.

Οι βασικοί αρχίζουν να «γράφουν» χιλιόμετρα

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του προβλήματος.

Η ΑΕΚ έχει μπροστά της μια σεζόν με πρωτάθλημα, Κύπελλο και Champions League. Δεν είναι δυνατόν να τη βγάλει με 14 ή 15 ποδοσφαιριστές.

Ήδη συγκεκριμένοι παίκτες τραβούν πολύ μεγάλο βάρος.

Ο Ρότα είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Μουκουντί και Ρέλβας επίσης. Σε συγκεκριμένες θέσεις υπάρχει η δικαιολογία ότι δεν αποκτήθηκε το απαιτούμενο βάθος — κάτι που αποτελεί συνολική ευθύνη του αγωνιστικού σχεδιασμού.

Στις υπόλοιπες θέσεις όμως το επιχείρημα δεν υπάρχει.

Οι παίκτες υπάρχουν. Απλώς δεν παίζουν.

Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό πρόβλημα.

Οι άλλοι ξεχασμένοι

Αν ανοίξει κανείς περισσότερο το κάδρο, η λίστα μεγαλώνει.

Ο Γκεοργκίεφ έχει πάρει ελάχιστες ευκαιρίες. Ο πολύπειρος Βίντα επίσης βρίσκεται πλέον πολύ χαμηλότερα στο rotation. Ο Σαχαμπό είναι εκτός βασικού σχεδιασμού. Ο Κουτέσα δεν πωλήθηκε και αποτελεί ένα επιπλέον βάρος. Ο Καλοσκάμης, παρά το θετικό ξεκίνημά του, έχει χάσει έδαφος.

Αν προστεθούν οι νεότεροι Αλεξίου, Μπαλαμώτης και Χριστακόπουλος, γίνεται αντιληπτό το παράδοξο.

Η ΑΕΚ διαθέτει αριθμητικά μεγάλο ρόστερ, αλλά το πραγματικό αγωνιστικό ρόστερ του Νίκολιτς είναι πολύ μικρότερο.

Και αυτή η διαφορά μπορεί να γίνει καθοριστική όταν αρχίσουν τα συνεχόμενα παιχνίδια.

Ανέλαβε την ευθύνη, αλλά το πρόβλημα παραμένει

Μετά το 1-1 στην Τρίπολη ο Νίκολιτς ανέλαβε την ευθύνη για την εμφάνιση και στάθηκε στα λάθη έμπειρων παικτών από τους οποίους περιμένει να λειτουργούν ως ηγέτες.

Σωστά. Μόνο που η ευθύνη του προπονητή δεν περιορίζεται στην αξιολόγηση όσων βρίσκονται μέσα στο γήπεδο. Αφορά και αυτούς που δεν μπαίνουν ποτέ σε αυτό.

Το παιχνίδι με τον Αστέρα ήταν χαρακτηριστικό. Η ΑΕΚ δεν λειτουργούσε καλά, υπήρχαν παίκτες εμφανώς επιβαρυμένοι και στον πάγκο βρίσκονταν λύσεις εκατομμυρίων. Παρ’ όλα αυτά, ο Νίκολιτς επέλεξε ουσιαστικά να μην ανοίξει το rotation.

Αυτό είχε συμβεί και απέναντι στη ΛΑΣΚ, όταν επίσης χρησιμοποίησε μόλις τρεις αλλαγές, με την πρώτη να πραγματοποιείται στο 82′.

Ο Νίκολιτς πρέπει να βρει τρόπο να αξιοποιήσει την επένδυση

Το θέμα επομένως δεν είναι να παίζουν Ζούμπκοφ και Κάιρινεν επειδή κόστισαν ακριβά.

Κανένας ποδοσφαιριστής δεν πρέπει να παίρνει θέση στην ενδεκάδα βάσει τιμολογίου.

Το ζήτημα είναι διαφορετικό. Όταν μια ομάδα επενδύει 8 εκατ. ευρώ σε δύο ποδοσφαιριστές και ο προπονητής δεν βρίσκει τρόπο να τους εντάξει ουσιαστικά στο rotation, τότε υπάρχει πρόβλημα είτε στην αξιοποίηση είτε στον μεταγραφικό σχεδιασμό.

Και στις δύο περιπτώσεις η ΑΕΚ πρέπει να βρει απάντηση.

Γιατί διαφορετικά δημιουργείται ένα οξύμωρο! Από τη μία η ομάδα εμφανίζει σημάδια κόπωσης και χρειάζεται μεγαλύτερο rotation και από την άλλη ποδοσφαιριστές εκατομμυρίων παρακολουθούν τα παιχνίδια από τον πάγκο.

Ο Νίκολιτς έχει αποδείξει ότι όταν εμπιστεύεται έναν παίκτη, δεν φοβάται να του δώσει τα κλειδιά. Το έκανε με τον Μάγερ. Το έκανε με τον Βιτάλις. Το έκανε με άλλες επιλογές του.

Τώρα πρέπει να απαντήσει και στο αντίστροφο ερώτημα: Τι συμβαίνει με εκείνους που δεν εμπιστεύεται;

Γιατί τα 8 εκατ. ευρώ των Ζούμπκοφ και Κάιρινεν δεν μπορούν να «εξαφανιστούν» στον πάγκο.

Και κυρίως, η ΑΕΚ δεν έχει την πολυτέλεια να εξαφανίσει μαζί τους και δύο λύσεις από ένα ρόστερ που θα κληθεί να αντέξει τρεις διοργανώσεις.