Γιουνάιτεντ σε ελεύθερη πτώση! Το φάντασμα της Κόμο, το beef του Φερνάντες και η αποτυχία του Κάρικ

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βυθίζεται σε μία νέα αγωνιστική κρίση, με την ήττα 4-1 από την Κόμο στο Champions League να αναδεικνύει προβλήματα που ξεπερνούν την απόδοση μεμονωμένων ποδοσφαιριστών.

Η ομάδα του Μάικλ Κάρικ εμφανίστηκε ευάλωτη στην αμυντική λειτουργία, δυσκολεύτηκε να αντιμετωπίσει την κυκλοφορία της μπάλας από τους Ιταλούς και παρουσίασε σοβαρό έλλειμμα συντονισμού στην πίεση.

Το αποτέλεσμα της 21ης Οκτωβρίου στο στάδιο Τζουζέπε Σινιγκάλια ήταν ιδιαίτερα βαρύ, καθώς ήρθε απέναντι σε μια ομάδα που μέχρι το 2019 αγωνιζόταν στην τέταρτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Η Κόμο του Σεσκ Φάμπρεγας δεν περιορίστηκε στην εκμετάλλευση κάποιων μεμονωμένων λαθών. Κυριάρχησε σε σημαντικά διαστήματα της αναμέτρησης και δημιούργησε περισσότερες ποιοτικές ευκαιρίες από τη Γιουνάιτεντ.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τους Άγγλους είναι ότι η ήττα αυτή αποτέλεσε συνέχεια μιας σειράς αρνητικών αποτελεσμάτων, με την ομάδα να συμπληρώνει επτά διαδοχικούς αγώνες χωρίς νίκη.

Το εφιαλτικό ξεκίνημα και ο Νίκο Πας

Το παιχνίδι άρχισε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο για τη Γιουνάιτεντ.

Ο Νίκο Πας σκόραρε μόλις στο δεύτερο λεπτό, δίνοντας προβάδισμα στην Κόμο και δημιουργώντας από πολύ νωρίς πίεση στους φιλοξενούμενους.

Το χρονικό σημείο του γκολ είχε ιδιαίτερη σημασία.

Η Γιουνάιτεντ είχε ήδη αντιμετωπίσει αντίστοιχο πρόβλημα σε προηγούμενη ευρωπαϊκή αναμέτρηση και έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που δέχθηκε γκολ στα δύο πρώτα λεπτά δύο διαδοχικών αγώνων μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός ολοκλήρωσε τη βραδιά με δύο γκολ και μία ασίστ, έχοντας άμεση συμμετοχή σε τρία από τα τέσσερα τέρματα της Κόμο.

Σε ηλικία 22 ετών και 43 ημερών, έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής που είχε άμεση συμμετοχή σε τουλάχιστον τρία γκολ σε αγώνα Champions League απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Η εμφάνισή του ανέδειξε τις δυσκολίες της αγγλικής ομάδας να ελέγξει έναν ποδοσφαιριστή που μπορούσε να κινηθεί ανάμεσα στις γραμμές, να δημιουργήσει και να εκτελέσει.

Η κατάρρευση στο δεύτερο ημίχρονο

Παρά το γρήγορο γκολ, η Κόμο δεν περιορίστηκε στην προστασία του αποτελέσματος.

Στο 49ο λεπτό, ο Τάσος Δουβίκας σημείωσε το 2-0, αξιοποιώντας την πάσα του Νίκο Πας.

Ο Έλληνας επιθετικός εκμεταλλεύτηκε και την αστάθεια του Ματάις Ντε Λιχτ, ο οποίος επέστρεψε στην αγωνιστική δράση έπειτα από 325 ημέρες. Ο Δουβίκας έχει σκοράρει σε 3 σερί παιχνίδια στο Champions League.

Στο 57′, ο Πας πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του γκολ, ανεβάζοντας τον δείκτη του σκορ στο 3-0.

Η φάση ξεκίνησε από λανθασμένη πάσα του Κάρλος Μπαλεμπά, την οποία εκμεταλλεύτηκε ο Αργεντινός.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Κόμο τιμώρησε τα ατομικά λάθη των αντιπάλων της.

Στο 76′, ο Χακόμπο Ραμόν διαμόρφωσε το 4-0 με κεφαλιά, έπειτα από σέντρα του Καϊκί.

Η Γιουνάιτεντ κατάφερε απλώς να μειώσει στις καθυστερήσεις με τον Τζόσουα Ζίρκζεϊ, ο οποίος σημείωσε το τελικό 4-1.

Η εξέλιξη του αγώνα αποτύπωσε την αδυναμία των Άγγλων να αντιδράσουν οργανωμένα ακόμη και όταν ο αντίπαλος είχε αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα.

Τα στατιστικά της Opta αποκαλύπτουν το πρόβλημα

Η αριθμητική εικόνα της αναμέτρησης είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Στατιστικό	Κόμο	Γιουνάιτεντ
Τελικές προσπάθειες	11	12
Αναμενόμενα γκολ (xG)	2,04	1,05
Τελικές στην εστία	8	—
Γκολ	4	1

Η Κόμο δημιούργησε 2,04 αναμενόμενα γκολ από 11 τελικές προσπάθειες, έναντι 1,05 xG από 12 τελικές της Γιουνάιτεντ.

Το στοιχείο δείχνει ότι οι Ιταλοί δημιούργησαν ευκαιρίες υψηλότερης ποιότητας, παρότι επιχείρησαν λιγότερα σουτ.

Παράλληλα, οι οκτώ τελικές στην εστία από συνολικά έντεκα προσπάθειες αποτελούν ένδειξη υψηλής ακρίβειας στις τελικές ενέργειες.

Η Γιουνάιτεντ, αντίθετα, δυσκολεύτηκε να μετατρέψει την επιθετική της δραστηριότητα σε αντίστοιχα επικίνδυνες καταστάσεις.

Η διαφορά στα αναμενόμενα γκολ δεν εξηγεί μόνη της όλα όσα συνέβησαν, αλλά προσφέρει σαφή εικόνα για την ποιότητα των ευκαιριών.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα: Ένα πρέσινγκ χωρίς συντονισμό

Η σημαντικότερη τακτική διαπίστωση αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Γιουνάιτεντ πίεσε την Κόμο.

Σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων της Opta, η αγγλική ομάδα κατέγραψε 443 ενέργειες πίεσης υψηλής έντασης στη διάρκεια της αναμέτρησης.

Από αυτές, οι 227 πραγματοποιήθηκαν στο αντίπαλο μισό.

Και οι δύο αριθμοί ήταν οι δεύτεροι υψηλότεροι που είχαν καταγραφεί από ομάδα σε αγώνα Champions League της συγκεκριμένης σεζόν μέχρι εκείνο το σημείο.

Αυτό σημαίνει ότι η Γιουνάιτεντ δεν έχασε επειδή οι ποδοσφαιριστές της δεν προσπάθησαν να πιέσουν.

Το πρόβλημα ήταν διαφορετικό.

Η πίεση δεν πραγματοποιήθηκε με την απαραίτητη συλλογική συνοχή.

Οι παίκτες επιχειρούσαν συχνά να πιέσουν χωρίς να εξασφαλίζεται ταυτόχρονα ο έλεγχος των πιθανών επιλογών πάσας του αντιπάλου.

Η Κόμο μπορούσε, επομένως, να κυκλοφορεί την μπάλα γύρω από τον πρώτο παίκτη που πίεζε, ξεπερνώντας σχετικά εύκολα την αρχική γραμμή πίεσης.

Αυτή είναι μια από τις βασικότερες διαφορές ανάμεσα στο αποτελεσματικό πρέσινγκ και στην άσκοπη κατανάλωση ενέργειας.

Η ένταση από μόνη της δεν εξασφαλίζει ανάκτηση κατοχής.

Χρειάζεται ταυτόχρονη κίνηση, σωστή τοποθέτηση και συγκεκριμένη απόφαση για το πότε και πού θα κατευθυνθεί ο αντίπαλος.

Οι 99 πιέσεις του Μπρούνο Φερνάντες

Ο Μπρούνο Φερνάντες αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση της συγκεκριμένης τακτικής δυσλειτουργίας.

Ο Πορτογάλος κατέγραψε 99 ενέργειες πίεσης, περισσότερες από οποιονδήποτε συμπαίκτη του.

Από αυτές, οι 70 πραγματοποιήθηκαν στο αντίπαλο μισό και οι 41 στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.

Οι συγκεκριμένοι αριθμοί αποκτούν μεγαλύτερη σημασία εάν ληφθεί υπόψη ότι ο Φερνάντες αντικαταστάθηκε στο 67ο λεπτό.

Ο αρχηγός της Γιουνάιτεντ προσπάθησε να οδηγήσει την ομάδα του σε υψηλότερη πίεση, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις βρέθηκε να καταδιώκει μόνος του τους αμυντικούς της Κόμο.

Όταν ο Φερνάντες πίεζε έναν στόπερ, οι κοντινές επιλογές πάσας συχνά παρέμεναν ελεύθερες.

Αποτέλεσμα ήταν οι Ιταλοί να ξεπερνούν την πίεση και ο Πορτογάλος να χρειάζεται να επιστρέψει στην αρχική του θέση, έχοντας καταναλώσει σημαντική ενέργεια χωρίς η ομάδα του να κερδίσει την μπάλα.

Τα συγκεκριμένα δεδομένα δεν αμφισβητούν την προσπάθεια του ποδοσφαιριστή.

Αναδεικνύουν, όμως, ότι η ατομική επιθετικότητα στην πίεση μπορεί να αποδειχθεί αναποτελεσματική όταν δεν ακολουθείται από τους υπόλοιπους.

Η δημόσια διαφωνία με τον Μάικλ Κάρικ

Το πρόβλημα της πίεσης μεταφέρθηκε και στις δηλώσεις μετά την αναμέτρηση.

Ο Μπρούνο Φερνάντες εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την τακτική αντιμετώπιση της Κόμο, υποστηρίζοντας ότι η Γιουνάιτεντ θα μπορούσε να πιέσει περισσότερο και να εμφανιστεί πιο επιθετική.

Ο Πορτογάλος αναφέρθηκε στην επιλογή του προπονητικού επιτελείου να μην εφαρμόσει συνεχές προσωπικό πρέσινγκ.

Ο Μάικλ Κάρικ, από την πλευρά του, επισήμανε ότι η ομάδα επιχείρησε κατά διαστήματα να πιέσει με προσωπικές αντιστοιχίες στο δεύτερο ημίχρονο και δέχθηκε γκολ από τέτοια κατάσταση.

Η διαφωνία ανέδειξε ένα σοβαρό ζήτημα αγωνιστικής οργάνωσης.

Εάν ο προπονητής ζητά από την ομάδα να διατηρεί πιο συμπαγή διάταξη, αλλά ένας ποδοσφαιριστής επιλέγει να πιέζει πολύ ψηλότερα, μπορεί να προκύψουν σημαντικά κενά.

Η πίεση απαιτεί κοινή απόφαση και απόλυτη συνέπεια στην εφαρμογή.

Όταν διαφορετικοί ποδοσφαιριστές επιχειρούν να εφαρμόσουν διαφορετικό σχέδιο, ο αντίπαλος αποκτά πλεονέκτημα.

Η Κόμο εκμεταλλεύτηκε ακριβώς αυτή την έλλειψη συγχρονισμού.

Η Κόμο του Φάμπρεγας και η κυκλοφορία από την άμυνα

Η αγωνιστική εικόνα δεν εξηγείται μόνο από τις αδυναμίες της Γιουνάιτεντ.

Η Κόμο παρουσίασε οργανωμένη επιθετική ανάπτυξη, με σαφείς επιλογές στην κυκλοφορία της μπάλας.

Στο πρώτο ημίχρονο είχε κατοχή 63,8%, υποχρεώνοντας τους Άγγλους να περνούν μεγάλα διαστήματα χωρίς την μπάλα.

Η ομάδα του Σεσκ Φάμπρεγας δεν φοβήθηκε την πίεση.

Αντιθέτως, προσπάθησε να την προσελκύσει, δημιουργώντας στη συνέχεια ελεύθερους χώρους για τους ποδοσφαιριστές της.

Όταν ο πρώτος παίκτης της Γιουνάιτεντ έβγαινε για να πιέσει, οι αμυντικοί και οι μέσοι της Κόμο αναζητούσαν την επόμενη διαθέσιμη γραμμή πάσας.

Έτσι, η ιταλική ομάδα μπορούσε να περνά την μπάλα σε πιο προωθημένους χώρους χωρίς να καταφεύγει διαρκώς σε μακρινές μεταβιβάσεις.

Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο ρόλος του Νίκο Πας, ο οποίος μπορούσε να υποδέχεται την μπάλα, να δημιουργεί και να εκτελεί.

Η εμφάνισή του συνδύασε την ποιότητα στην τελική ενέργεια με τη συμμετοχή στην ανάπτυξη.

Η αμυντική αστάθεια και οι απουσίες

Η Γιουνάιτεντ αγωνίστηκε αντιμετωπίζοντας προβλήματα διαθεσιμότητας.

Οι Λισάντρο Μαρτίνες, Κόμπι Μέινου, Λουκ Σο, Έιντεν Χέβεν και Μάρκους Ράσφορντ απουσίαζαν λόγω τραυματισμών ή ασθένειας, ενώ ο Λένι Γιορό ήταν τιμωρημένος.

Ο Ντε Λιχτ επέστρεψε στη δράση μετά από έντεκα μήνες απουσίας, αγωνιζόμενος σχεδόν 80 λεπτά.

Η επανεμφάνισή του αποτελεί θετική εξέλιξη σε επίπεδο διαθεσιμότητας, αλλά η μακρά απουσία του δεν επιτρέπει να θεωρείται δεδομένη η άμεση επιστροφή στο υψηλότερο αγωνιστικό επίπεδο.

Οι απουσίες ασφαλώς επηρέασαν τις επιλογές του Κάρικ.

Δεν μπορούν, ωστόσο, να εξηγήσουν μόνες τους την έκταση της ήττας.

Η Κόμο παρουσίασε μεγαλύτερη συνοχή, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη και κατάφερε να δημιουργήσει ουσιαστικότερες ευκαιρίες.

Επτά παιχνίδια χωρίς νίκη και αρνητικά ρεκόρ

Η ήττα στην Ιταλία επέκτεινε το αρνητικό σερί της Γιουνάιτεντ στους επτά αγώνες χωρίς νίκη σε όλες τις διοργανώσεις.

Ο απολογισμός της συγκεκριμένης περιόδου είναι τρεις ισοπαλίες και τέσσερις ήττες.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο αντίστοιχο σερί από τα τέλη του 2015, όταν η ομάδα είχε συμπληρώσει οκτώ συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς επιτυχία.

Παράλληλα, η Γιουνάιτεντ έχει κερδίσει μόλις έναν από τους τελευταίους έντεκα εκτός έδρας αγώνες της στο Champions League, με τρεις ισοπαλίες και επτά ήττες.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει ότι τα προβλήματα των Άγγλων δεν περιορίζονται σε ένα κακό βράδυ.

Η αγωνιστική αστάθεια έχει διάρκεια και επηρεάζει την απόδοση της ομάδας τόσο στην Αγγλία όσο και στην Ευρώπη.

Τι πρέπει να αλλάξει ο Κάρικ

Η πρώτη προτεραιότητα αφορά τον συντονισμό της πίεσης.

Η Γιουνάιτεντ χρειάζεται ένα σαφές σχέδιο για το πότε θα πιέζει ψηλά και πότε θα επιλέγει πιο συμπαγή αμυντική διάταξη.

Οι ατομικές πρωτοβουλίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συλλογική τακτική λειτουργία.

Η δεύτερη παράμετρος αφορά την προστασία του κεντρικού άξονα.

Απέναντι στην Κόμο, οι κινήσεις του Νίκο Πας δημιούργησαν σημαντικά προβλήματα στην περιοχή ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και στους αμυντικούς.

Η τρίτη αφορά την αμυντική μετάβαση.

Η λανθασμένη πάσα που οδήγησε στο δεύτερο προσωπικό γκολ του Πας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του κινδύνου που δημιουργείται όταν μια ομάδα χάνει την κατοχή σε ευάλωτη θέση.

Τέλος, χρειάζεται καλύτερη επιθετική λειτουργία.

Οι 12 τελικές και το 1,05 xG απέναντι στην Κόμο δείχνουν ότι η Γιουνάιτεντ δυσκολεύτηκε να παράγει ευκαιρίες αντίστοιχες της ποιότητας του ρόστερ της.

Η παρουσία ακριβών και έμπειρων ποδοσφαιριστών δεν αρκεί όταν δεν υπάρχει λειτουργικός μηχανισμός δημιουργίας.

Η ευρωπαϊκή συντριβή ως σύμπτωμα μιας μεγαλύτερης κρίσης

Η Κόμο πέτυχε μία από τις σημαντικότερες νίκες της ευρωπαϊκής της ιστορίας, ενώ η Γιουνάιτεντ βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ακόμη δύσκολη βραδιά.

Για τον Σεσκ Φάμπρεγας, το 4-1 αποτέλεσε επιβεβαίωση της αγωνιστικής προόδου και της ικανότητας της ομάδας του να ανταγωνίζεται αντιπάλους με μεγαλύτερη ευρωπαϊκή παράδοση.

Για τον Μάικλ Κάρικ, αντιθέτως, η αναμέτρηση δημιούργησε πρόσθετα ερωτήματα.

Τα στοιχεία της Opta δείχνουν ότι η προσπάθεια υπήρχε, αλλά δεν συνοδευόταν από συλλογική αποτελεσματικότητα.

Το πρέσινγκ ήταν έντονο, αλλά όχι επαρκώς συγχρονισμένο.

Οι επιθετικές ενέργειες δεν είχαν την απαιτούμενη ποιότητα, ενώ τα αμυντικά λάθη τιμωρήθηκαν από μια ομάδα που παρουσίασε μεγαλύτερη τακτική συνοχή.

Η ήττα από την Κόμο δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη αρνητικό αποτέλεσμα. Αποκαλύπτει μια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει τη συλλογική της λειτουργία, προτού μπορέσει να διεκδικήσει με συνέπεια τους στόχους της.