Ο ΠΑΟΚ βρήκε αυτό που έψαχνε με Εντιαγέ – Μπάνζα: Το 4-4-2 και το μεγάλο «αλλά»!

Ο ΠΑΟΚ πήρε απέναντι στην ΑΕΚ κάτι πολύ περισσότερο από μία νίκη με 3-1. Πήρε ανάσες, αυτοπεποίθηση, ηρεμία και, κυρίως, τις απαντήσεις που αναζητούσε εδώ και αρκετό καιρό. Σε ένα παιχνίδι που βαθμολογικά δεν αποτελούσε ζήτημα ζωής ή θανάτου για κανέναν από τους δύο Δικεφάλους, οι «ασπρόμαυροι» μπήκαν στο γήπεδο σαν να είχαν απέναντί τους έναν τελικό.

Και, υπό μία έννοια, για τον Αλέσιο Λίσι και τους ποδοσφαιριστές του, αυτό ακριβώς ήταν.

Τόσο ο ΠΑΟΚ όσο και η ΑΕΚ είχαν δημιουργήσει ένα σημαντικό βαθμολογικό μαξιλαράκι στο Κύπελλο Ελλάδας, ενώ απέμενε ακόμη μία αγωνιστική, με θεωρητικά πιο βατούς αντιπάλους, την Καλαμάτα και τον Αστέρα αντίστοιχα.

Ωστόσο, υπάρχουν παιχνίδια στα οποία η βαθμολογία περνά σε δεύτερη μοίρα. Και ένα ντέρμπι ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ είναι πάντα μία τέτοια περίπτωση.

Μόνο που αυτήν τη φορά οι γηπεδούχοι είχαν πολύ περισσότερους λόγους να θέλουν τη νίκη. Η ήττα από τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο είχε μεγαλώσει τον προβληματισμό, οι αμυντικές αδυναμίες επαναλαμβάνονταν με ανησυχητική συχνότητα και η πίεση προς την τεχνική ηγεσία είχε αυξηθεί αισθητά.

Το 4-4-2 που άλλαξε τα δεδομένα και η απόφαση του Λίσι

Ο Ιταλός τεχνικός πήρε μία απόφαση που ενδεχομένως θα έπρεπε να είχε πάρει νωρίτερα. Για πρώτη φορά στη φετινή σεζόν παρέταξε τον ΠΑΟΚ με σχηματισμό 4-4-2 από το πρώτο λεπτό, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα στην κορυφή της επίθεσης τον Σερίφ Εντιαγέ και τον Σιμόν Μπάνζα.

Δεν επρόκειτο για μία επιλογή χωρίς προηγούμενα δείγματα γραφής. Κάθε άλλο. Στα παιχνίδια με τον Ηρακλή και τον ΟΦΗ, η χρησιμοποίηση του Μπάνζα και η αλλαγή της επιθετικής διάταξης είχαν διαφοροποιήσει προς το καλύτερο την εικόνα του Δικεφάλου. Ο Κονγκολέζος επιθετικός είχε προλάβει να σημειώσει δύο γκολ σε μόλις 75 λεπτά συμμετοχής, καταγράφοντας έξι τελικές προσπάθειες.

Αντίθετα, η επιλογή του Όγκνιεν Ούγκρεσιτς σε έναν περισσότερο προωθημένο ρόλο, πίσω από τον μοναδικό επιθετικό, δεν είχε αποδώσει τα αναμενόμενα. Ο Σέρβος μέσος δεν αγωνιζόταν στη φυσική του θέση και ο ΠΑΟΚ δυσκολευόταν να αποκτήσει ουσιαστική παρουσία στην αντίπαλη περιοχή.

Ο Λίσι είχε παραδεχθεί πως σκεφτόταν εδώ και καιρό τη συνύπαρξη των δύο επιθετικών, επισημαίνοντας παράλληλα ότι έπρεπε να ληφθεί υπόψη και ο βαθμός ετοιμότητάς τους. Άλλωστε, ο ίδιος ο Μπάνζα ξεκαθάρισε πως ακόμη δεν βρίσκεται στο 100% των δυνατοτήτων του.

Απέναντι στην ΑΕΚ, όμως, τα περιθώρια για νέους πειραματισμούς είχαν περιοριστεί σημαντικά και η πραγματικότητα του αγωνιστικού χώρου δικαίωσε την επιλογή.

Ο Εντιαγέ έκανε τα πάντα, ο Μπάνζα έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα

Οι δύο επιθετικοί του ΠΑΟΚ έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία όμως μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά. Ο Σερίφ Εντιαγέ είναι ο ποδοσφαιριστής που θα τρέξει ασταμάτητα, θα πιέσει τους αντίπαλους αμυντικούς, θα κυνηγήσει κάθε μπάλα και δεν θα διστάσει να επιστρέψει ακόμη και βαθιά στο δικό του μισό για να βοηθήσει ανασταλτικά.

Από την άλλη πλευρά, ο Σιμόν Μπάνζα είναι ένας επιθετικός με ένστικτο εκτελεστή. Ένας φορ που ξέρει πώς να τοποθετείται μέσα στην περιοχή, πώς να εκμεταλλεύεται την παραμικρή αδράνεια και πώς να μετατρέπει μία καλή σέντρα σε γκολ.

Η φάση του 1-0 αποτέλεσε την καλύτερη επιβεβαίωση. Ο Τζόντζο Κένι έβγαλε τη σέντρα και ο Μπάνζα, με κεφαλιά, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, συνεχίζοντας το εντυπωσιακό προσωπικό του σερί.

Η παρουσία δύο καθαρόαιμων επιθετικών υποχρέωσε την άμυνα της ΑΕΚ να αντιμετωπίσει διαφορετικά δεδομένα. Οι στόπερ της Ένωσης είχαν δύο παίκτες να επιτηρούν διαρκώς, οι χώροι στην αντίπαλη περιοχή γέμισαν και ο ΠΑΟΚ απέκτησε περισσότερες επιλογές στην τελική προσπάθεια.

Το ακόμη σημαντικότερο, ωστόσο, ήταν ότι στο πρώτο ημίχρονο η συνολική λειτουργία της ομάδας παρουσίασε αξιοσημείωτη ισορροπία. Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν μόνο αποτελεσματικός επιθετικά. Ήταν οργανωμένος, συγκεντρωμένος και πολύ πιο συμπαγής αμυντικά, περιορίζοντας σε μεγάλο βαθμό την επιθετική δραστηριότητα της ΑΕΚ.

Ίσως για πρώτη φορά μετά από αρκετές εβδομάδες, οι γραμμές του λειτούργησαν με τέτοια συνοχή, ώστε η ομάδα να θυμίζει ένα σύνολο που γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να κάνει μέσα στο γήπεδο.

Το 1-1 αποκάλυψε ξανά τις αδυναμίες, μέχρι να εμφανιστεί ο Σορετίρε

Βέβαια, θα ήταν υπερβολικά αισιόδοξο να θεωρήσει κανείς ότι όλα τα προβλήματα του ΠΑΟΚ εξαφανίστηκαν μέσα σε 90 λεπτά. Το γκολ του Λούκα Γιόβιτς με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου έφερε ξανά στην επιφάνεια τις γνωστές αδυναμίες του Δικεφάλου.

Η ΑΕΚ ανέβασε την απόδοσή της, μπήκε ουσιαστικά στη διεκδίκηση του αγώνα και ο ΠΑΟΚ έδειξε για περίπου ένα εικοσάλεπτο να χάνει την αυτοπεποίθηση και την αγωνιστική του ισορροπία.

Δεν ήταν μόνο ζήτημα τακτικής. Ήταν κυρίως πνευματικό.Μία ομάδα που είχε κυριαρχήσει στο πρώτο μέρος έμοιαζε ξαφνικά να αμφιβάλλει για τον εαυτό της. Οι κινήσεις έγιναν πιο διστακτικές, η σιγουριά χάθηκε και επέστρεψε εκείνο το αίσθημα ανασφάλειας που έχει συνοδεύσει αρκετές φετινές εμφανίσεις των «ασπρόμαυρων».

Χρειάστηκε μία εξαιρετική ατομική ενέργεια του Σόλα Σορετίρε για να αλλάξει ξανά η ψυχολογία της αναμέτρησης.

Ο νεαρός μεσοεπιθετικός δημιούργησε μόνος του τις προϋποθέσεις, ολοκλήρωσε υποδειγματικά την προσπάθειά του και πέτυχε ένα γκολ που είχε τεράστια σημασία, όχι μόνο για το αποτέλεσμα αλλά και για την ψυχολογική κατάσταση της ομάδας του.

Ήταν το σημείο στο οποίο ο ΠΑΟΚ ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή του και απέκτησε εκ νέου τον έλεγχο.

Η δικαίωση του Εντιαγέ και η υπόκλιση του Λίσι

Το τελικό 3-1 ήρθε από έναν ποδοσφαιριστή που το άξιζε όσο λίγοι. Ο Σερίφ Εντιαγέ επισφράγισε με γκολ μία ακόμη εξαιρετική εμφάνιση, επιβεβαιώνοντας ότι η προσφορά ενός επιθετικού δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά από τη συχνότητα με την οποία βρίσκει δίχτυα.

Ο Σενεγαλέζος έκανε σχεδόν τα πάντα. Πίεσε, έτρεξε, μονομάχησε, βοήθησε στην άμυνα και αποτέλεσε διαρκές σημείο αναφοράς για την επιθετική λειτουργία του ΠΑΟΚ.

Δεν ήταν τυχαίο ότι ακόμη και ο Αλέσιο Λίσι υποκλίθηκε στην προσπάθειά του τη στιγμή της αντικατάστασής του. Τι περισσότερο θα μπορούσε να ζητήσει ένας προπονητής από τον επιθετικό του;

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε την ΑΕΚ, αλλά κυρίως κέρδισε την ευκαιρία να αλλάξει την ψυχολογία του. Μετά από ένα διάστημα γεμάτο προβληματικές εμφανίσεις, αμυντικά λάθη, απογοητεύσεις και έντονη αμφισβήτηση, ο Δικέφαλος παρουσίασε επιτέλους ένα αγωνιστικό πρόσωπο πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχθεί.

Το 4-4-2 με τους Εντιαγέ και Μπάνζα στην επίθεση έδωσε απαντήσεις, η συνολική λειτουργία στο πρώτο ημίχρονο δημιούργησε αισιοδοξία και η αντίδραση μετά την ισοφάριση απέδειξε ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικά ψυχικά αποθέματα.

Ωστόσο, μία νίκη, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν αρκεί για να σβήσει όσα έχουν προηγηθεί. Ο ΠΑΟΚ παραμένει μία ομάδα που έχει παρουσιάσει μεγάλες μεταπτώσεις, έχει πληρώσει ακριβά τις αμυντικές της αδυναμίες και κουβαλά ήδη το βάρος ενός πρόωρου ευρωπαϊκού αποκλεισμού.

Ο Λίσι καλείται πλέον να αποδείξει ότι η εμφάνιση απέναντι στην ΑΕΚ δεν ήταν μία ευχάριστη παρένθεση, αλλά η αρχή μίας ουσιαστικής αγωνιστικής αλλαγής. Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού ΠΑΟΚ δεν ήταν ποτέ ότι δεν διαθέτει ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Ήταν ότι δεν κατάφερνε να παρουσιάσει με συνέπεια μία ομάδα αντάξια των δυνατοτήτων του ρόστερ του.

Η νίκη επί της ΑΕΚ μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για κάτι καλύτερο. Αρκεί οι «ασπρόμαυροι» να αντιληφθούν ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει και ότι η σεζόν έχει ακόμη πολύ δρόμο.

Ο ΠΑΟΚ βρήκε έναν τρόπο να παίξει καλύτερα, να γίνει πιο επικίνδυνος και να κερδίσει ένα μεγάλο παιχνίδι. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει ξανά. Και ξανά. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό στοίχημα για τον Αλέσιο Λίσι και την ομάδα του.