Κρέσπο: «Μας πήραν χαμπάρι με τον Κουέστα σε 10 λεπτά»!

Ο Χοσέ Άνχελ Κρέσπο, ένας από τους εμβληματικότερους αμυντικούς στη σύγχρονη ιστορία του ΠΑΟΚ, παραχώρησε συνεντεύξεις σε ισπανικά Μέσα με αφορμή το πρόσφατο ευρωπαϊκό «διπλό» του Δικεφάλου επί της Μπέτις. Ανάμεσα στις αναλύσεις για το αγωνιστικό DNA της ομάδας του Ραζβάν Λουτσέσκου ο Κρέσπο είπε χαρακτηριστικά και μια ιστορία από την παραμονή του στην πόλη που έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον…

Το «απαγορευμένο» ραντεβού και η άμεση παρέμβαση

Ο Κρέσπο περιέγραψε μια στιγμή που ο ίδιος και ο συμπατριώτης του, τερματοφύλακας του Άρη, Χουλιάν Κουέστα, αποφάσισαν να βγουν για ένα ήρεμο οικογενειακό δείπνο. Αυτό που ακολούθησε όμως, θυμίζει ταινία κατασκοπείας:

«Αποφασίσαμε να βγούμε έξω για δείπνο, μαζί με τις γυναίκες και τις οικογένειές μας. Μόλις καθίσαμε στο εστιατόριο, πέρασαν μόλις δέκα λεπτά και ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο του Κουέστα. Ήταν ένας άνθρωπος ασφαλείας από την ομάδα του. Του είπε σε αυστηρό τόνο ότι ο πρόεδρος τον πήρε τηλέφωνο και διέταξε να φύγει αμέσως από εκεί! Η ερώτηση ήταν σαφής: “Τι δουλειά έχεις εσύ να τρως δημόσια με τον αρχηγό του ΠΑΟΚ;”»

Από το εστιατόριο… στην απομόνωση των σπιτιών

Η ταχύτητα με την οποία μαθεύτηκε η έξοδος των δύο αθλητών και η αντίδραση της διοίκησης του Άρη άφησαν άναυδους τους δύο Ισπανούς. Όπως εξήγησε ο Κρέσπο, η κατάσταση ήταν τόσο πιεστική που αναγκάστηκαν να αλλάξουν πλήρως τον τρόπο που κοινωνικοποιούνταν:

«Είπαμε, άντε ας φάμε κάτι γρήγορα και φεύγουμε πριν πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις», ανέφερε ο Κρέσπο, περιγράφοντας την αμηχανία εκείνης της στιγμής.

Η εμπειρία αυτή έγινε μάθημα για το μέλλον. «Από τότε σταματήσαμε να βγαίνουμε έξω μαζί. Αρχίσαμε να βρισκόμαστε πάντα στα σπίτια μας. Έξω υπήρχε πρόβλημα, μας παρακολουθούσαν τα πάντα».

Η Θεσσαλονίκη που δεν ξεχνιέται

Η ιστορία αυτή αναδεικνύει το πάθος αλλά και την υπερβολή που περιβάλλει το ΠΑΟΚ-Άρης. Ο Κρέσπο, αν και αναγνωρίζει τις δυσκολίες αυτής της καθημερινότητας, τόνισε πως αυτή η ένταση είναι που κάνει το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα μοναδικό.

Παρά τα χρόνια που πέρασαν και τις διαφορετικές πορείες τους, ο σεβασμός ανάμεσα στους δύο Ισπανούς παρέμεινε, έστω κι αν για να τον διατηρήσουν έπρεπε να «οχυρωθούν» πίσω από κλειστές πόρτες.