Λίβερπουλ σε κρίσιμο σταυροδρόμι! Να στηρίξει ή να τελειώσει τον Άρνε Σλοτ;

Η εικόνα της Λίβερπουλ στο φινάλε της φετινής σεζόν έχει μετατρέψει το Άνφιλντ από γήπεδο αποθέωσης σε πεδίο αμφισβήτησης. Οι αποδοκιμασίες μετά το 1-1 με την Τσέλσι δεν ήταν ένα ξέσπασμα της στιγμής. Ήταν η συσσωρευμένη απογοήτευση μιας εξέδρας που βλέπει την ομάδα να χάνει σταδιακά την ταυτότητά της.

Ο Άρνε Σλοτ, μόλις στη δεύτερη χρονιά του στον πάγκο των «Reds», βρίσκεται πλέον μπροστά στο μεγαλύτερο δίλημμα της θητείας του: μπορεί να αναστρέψει την κατάσταση ή η Λίβερπουλ οδεύει σε νέα αλλαγή εποχής;

Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Η Λίβερπουλ δεν θυμίζει σε τίποτα την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα την περασμένη σεζόν. Οι αριθμοί δείχνουν καθαρά την πτώση. Οι «Reds» σκοράρουν λιγότερο, πιέζουν λιγότερο, δημιουργούν λιγότερο και αμύνονται χειρότερα.

Η ομάδα έχει μόλις 1,67 γκολ ανά αγώνα στην Premier League, τη χειρότερη επίδοση εδώ και μία δεκαετία, ενώ δέχεται περισσότερες τελικές από κάθε άλλη χρονιά μετά το 2013-14. Το στοιχείο όμως που εξοργίζει περισσότερο τον κόσμο δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα. Είναι η αίσθηση παθητικότητας.

Το ποδόσφαιρο της Λίβερπουλ μοιάζει αργό, προβλέψιμο και εύκολα διαχειρίσιμο από τους αντιπάλους. Η πίεση ψηλά, σήμα κατατεθέν της εποχής Κλοπ, έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Οι «Reds» ανακτούν τη μπάλα στο τελευταίο τρίτο λιγότερο από ποτέ, ενώ η αμυντική τους λειτουργία στις στατικές φάσεις θυμίζει ομάδα χωρίς συνοχή και ένταση.

Η φετινή εικόνα δημιούργησε την αίσθηση ότι η Λίβερπουλ είναι πλέον «εύκολη να την παίξεις». Ακόμη και ομάδες σε κρίση κατάφεραν να πάρουν αποτέλεσμα στο Άνφιλντ. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Νότιγχαμ Φόρεστ, η Μπέρνλι, η Τότεναμ και τώρα η Τσέλσι βρήκαν απέναντί τους μια ομάδα χωρίς την παλιά της ορμή.

Ωστόσο, η άλλη πλευρά της συζήτησης παραμένει ισχυρή.

Ο Σλοτ δεν είναι ένας προπονητής που απέτυχε ολοκληρωτικά. Αντιθέτως, στην πρώτη του σεζόν κατέκτησε την Premier League και μάλιστα με σχετική άνεση. Επιπλέον, παρά τη φετινή κρίση, η Λίβερπουλ παραμένει σε τροχιά Champions League, κάτι που σε οποιαδήποτε άλλη εποχή δεν θα θεωρούνταν λόγος απόλυσης.

Υπάρχει επίσης το επιχείρημα των συνθηκών. Ο Ολλανδός τεχνικός έχασε σημαντικούς ποδοσφαιριστές, είδε βασικές μεταγραφές να μην αποδίδουν ή να τραυματίζονται και ουσιαστικά δεν είχε ποτέ διαθέσιμο το ρόστερ που σχεδιάστηκε το περασμένο καλοκαίρι.

Η περίπτωση του Αλεξάντερ Ίσακ είναι χαρακτηριστική. Ο Σουηδός αποκτήθηκε ανέτοιμος, τραυματίστηκε σοβαρά και δεν κατάφερε ποτέ να βρει ρυθμό. Ο Φλόριαν Βιρτς έδειξε ποιότητα αλλά όχι σταθερότητα, ενώ ο Ούγκο Εκιτικέ χάθηκε με σοβαρό τραυματισμό ακριβώς τη στιγμή που έδειχνε να ανεβαίνει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αρκετοί θεωρούν ότι ο Σλοτ αξίζει τουλάχιστον μία ακόμη χρονιά, με κανονική προετοιμασία, καλύτερη διαχείριση του ρόστερ και νέες προσθήκες.

Το πρόβλημα όμως ίσως είναι βαθύτερο και πιο στρατηγικό.

Η Premier League αλλάζει. Το αγγλικό ποδόσφαιρο έγινε πιο άμεσο, πιο σκληρό, πιο βασισμένο στις στατικές φάσεις, στις δεύτερες μπάλες και στις μεταβάσεις. Ο Σλοτ δείχνει να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Η ομάδα του μοιάζει σχεδιασμένη για έναν διαφορετικό ρυθμό παιχνιδιού, την ώρα που οι αντίπαλοι χτυπούν με ένταση, δύναμη και κυνισμό.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο αν ο Σλοτ είναι καλός προπονητής. Είναι αν το ποδόσφαιρό του ταιριάζει πλέον σε αυτό που έχει εξελιχθεί η Premier League.

Η διοίκηση της Λίβερπουλ, σύμφωνα με τα αγγλικά δημοσιεύματα, δείχνει διατεθειμένη να τον στηρίξει. Κάτι τέτοιο θα ήταν σχεδόν «αντισυστημικό» στη σημερινή εποχή, όπου οι προπονητές απολύονται με την πρώτη κρίση.

Όμως στο Άνφιλντ το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι βαθμοί. Είναι η απώλεια πίστης. Και όταν το κοινό της Λίβερπουλ αρχίζει να αμφισβητεί τόσο έντονα έναν προπονητή, η κατάσταση γίνεται πολύ πιο δύσκολη.

Ο Άρνε Σλοτ απέδειξε ότι μπορεί να οδηγήσει τη Λίβερπουλ στην κορυφή. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να τη βγάλει και από την κρίση.