“Καρφιά” Κουζμίνσκας για ΑΕΚ – “Η ομάδα υπέφερε περισσότερο απ’ ό,τι εγώ”

Αρκετά πικραμένος από το πώς εξελίχθηκε η τελευταία του σεζόν με τη φανέλα της ΑΕΚ εμφανίστηκε σε δηλώσεις του ο Μιντάουγκας Κουζμίνσκας.

Μιλώντας στο «krepsinis», ο Λιθουανός φόργουορντ τόνισε ότι δεν περίμενε πως θα έπαιζε λίγο και ανέφερε αρχικά: «Σωματικά δεν ήμουν καθόλου κουρασμένος, θα μπορούσα να είχα παίξει δύο συνεχόμενες σεζόν έτσι. Αλλά ψυχολογικά ήμουν. Δεν είναι εύκολο να μην παίζεις όταν μπορείς να το κάνεις, όταν το αποδεικνύεις στην προπόνηση. Ειδικά στο Final 4 του Champions League, όπου ήμουν σε απόλυτα άριστη φόρμα, αλλά δεν σηκώθηκα από τον πάγκο. Είναι πολύ οδυνηρό, πολύ ατυχές, νομίζω ότι η ομάδα υπέφερε περισσότερο από αυτό από ό,τι εγώ. Μετά από μια τόσο δύσκολη ψυχολογικά σεζόν ήθελα να γυρίσω στην πατρίδα μου το συντομότερο δυνατό. Ήθελα ειλικρινά να κερδίσω κάτι με την ΑΕΚ, να κερδίσω έναν τίτλο, αν και δύο συνεχόμενες παρουσίες σε Final 4 δεν είναι άσχημο.

Ποτέ δεν κατάλαβα τον λόγο για τον οποίο έγινε αυτό. Πριν από την Πρωτοχρονιά έπαιζα αρκετά καλά, είχα έναν τραυματισμό και αφού επέστρεψα μετά από αυτόν δεν έπαιξα. Δεν ξέρω αν αυτό σχετίζεται περισσότερο με την άφιξη ενός άλλου παίκτη (σ.σ. Γκρεγκ Μπράουν) ή με τα άρθρα για καθυστερήσεις μισθών. Μετά από αυτά, ως από σύμπτωση, δεν έπαιξα πολύ. Ο προπονητής δεν μου το εξήγησε ποτέ αυτό με σαφήνεια. Είχαμε μια εξαιρετική σχέση, θα έλεγα ότι την έχουμε ακόμα, αλλά δεν έλαβα απάντηση. Μετά τη σεζόν έλαβα μόνο τη συγγνώμη του για την κατάσταση, αλλά δεν κατάλαβα πλήρως γιατί η κατάσταση ήταν έτσι. Είναι πάντα καλύτερο να ξέρεις την αλήθεια, όσο οδυνηρή κι αν είναι. Αυτή είναι η κατάσταση όταν είσαι καλό παιδί, βετεράνος, δεν προκάλεσα καμία αναστάτωση, η ομάδα δεν έλαβε κανένα αρνητικό συναίσθημα από εμένα. Πήγαινα και προπονούμουν κάθε μέρα, υποστήριζα τους συμπαίκτες μου με κάθε δυνατό τρόπο. Μερικές φορές αυτός ο καλός χαρακτήρας δεν βοηθάει, γιατί αν έκανες το αντίθετο ίσως τα συμφέροντα της ομάδας να πλήττονται, αλλά εσύ προσωπικά θα έπαιρνες περισσότερα, κάτι που σου αξίζει».

Για το ότι δεν έπαιξε καθόλου στο Final 4 του BCL, σχολίασε: «Είναι δύσκολο, γενικά είναι πάντα πιο εύκολο να παίζεις παρά να κάθεσαι. Από κάθε άποψη. Ειδικά όταν μου έλεγαν όλη την εβδομάδα ότι θα έπαιζα, ότι θα με χρειάζονταν. Ήμουν φουλ προετοιμασμένος τόσο για τον ημιτελικό όσο και για τον τελικό. Είχα προετοιμαστεί για όλα τα plays της Ρίτας, πήγα στους προπονητές περισσότερες από μία φορές και μίλησα για το σκάουτινγκ των παικτών τους. Κατά τη γνώμη μου υπήρχαν αρκετά κενά σε αυτό. Ήθελα πολύ να κερδίσω. Δυστυχώς, δεν πάνε όλα στη ζωή όπως τα θέλεις».

“Σαν να έπαιξα δωρεάν για μια σεζόν…”

Ο Κουζμίνσκας άφησε αιχμές και για τα οικονομικά της Ένωσης, δηλώνοντας σχετικά: «Δεν μπορώ να μιλήσω για συγκεκριμένους αριθμούς, αλλά αν τα προσθέσεις όλα ήταν σαν να έπαιξα δωρεάν για μια σεζόν. Παρ’ όλα αυτά, ίσως να είχα σκεφτεί προσφορά ανανέωσης αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές. Το πιο περίεργο για μένα είναι ότι μετά από τόσα χρόνια, όταν μου χρωστούσαν, δεν υπήρξε απολύτως καμία επικοινωνία από τον σύλλογο, ούτε αποχαιρετισμός ή κάτι τέτοιο. Γιατί όταν ήμουν σημαντικός και με χρειάζονταν υπήρχαν πολλές συζητήσεις. Η ανθρώπινη επαφή ήταν πάντα εξαιρετικά σημαντική για μένα. Δεν θέλω να ακουστεί σαν να είναι όλος ο σύλλογος έτσι. Σίγουρα δεν είναι, υπάρχουν πολλοί καλοί άνθρωποι εκεί με τους οποίους διατηρούμε ακόμα επαφή, αλλά το γεγονός είναι ότι υπάρχουν κενά σε κάποιους δεσμούς. Μόλις τα καλύψουν, μόλις διευθετηθεί η οικονομική πλευρά, είναι πραγματικά ένα καλό μέρος για να παίξει κανείς».

Από εκεί και πέρα, ο 36χρονος παίκτης είπε:

Για την ήττα στον τελικό από τη Ρίτας: «Ήταν ένα θαύμα, μπορείς πραγματικά να το πεις αυτό. Νομίζω ότι ήμασταν πιο δυνατή ομάδα, θα παίζαμε εναντίον τους 10 φορές και θα κερδίζαμε 9. Αυτή ήταν η μία φορά που χάσαμε. Απλώς δεν είχαμε αρκετές δυνάμεις, οι ίδιοι παίκτες έκαναν περίπατο στον ημιτελικό και στον τελικό. Φτάσαμε στο +20, θα είχαμε κλείσει ήρεμα τον αγώνα, αλλά δεν τα καταφέραμε».

Για την τριετία του στην Αθήνα: «Μπορώ να πω ότι ήξερα πού πήγαινα. Νομίζω ότι κάθε παίκτης πρέπει να ξέρει ποια πράγματα είναι καλά και ποια είναι κακά όταν έρχονται. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν η αφοσίωση του κόσμου, των φιλάθλων στην ομάδα, η υποστήριξη είναι τεράστια, από γενιά σε γενιά, γονείς, παιδιά, εγγόνια έρχονται. Δεν έχει σημασία αν η ομάδα είναι επιτυχημένη ή όχι σε μια συγκεκριμένη σεζόν, εξακολουθούν να παραμένουν πιστοί στον σύλλογο. Είναι ωραίο που οι άνθρωποι έρχονται στον δρόμο, μιλάνε και μαθαίνουν για το μπάσκετ. Παρά το γεγονός ότι η περασμένη σεζόν δεν ήταν καλή προσωπικά, εξακολουθώ να νιώθω σεβασμό γι’ αυτό μέχρι σήμερα. Ήταν ένα υπέροχο μέρος για την οικογένειά μου, δίπλα στη θάλασσα, καλός καιρός, καλό πρωτάθλημα. Σε αυτό το στάδιο της καριέρας μου ήταν μια καλή στάση για μένα, είναι απλώς κρίμα που κατέληξε άσχημα».

Για το αν το κακό τέλος έκανε πιο εύκολο για εκείνον να φύγει από την Αθήνα: «Όταν όλα είναι καλά, η ζωή είναι γλυκιά και το παιχνίδι ευχάριστο, θα ήταν πιο δύσκολο να φύγει κανείς από ένα τέτοιο μέρος. Το είχα σκεφτεί. Τις δύο προηγούμενες σεζόν, όταν έφευγα με αεροπλάνο, υπήρχε ένα είδος θλίψης και νοσταλγίας. Τώρα φεύγω με ένα είδος χαράς. Νομίζω ότι υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσα να είχα μείνει εκεί περισσότερο. Εννοώ όχι μόνο τις αγωνιστικές συνθήκες, αλλά και τις οικονομικές».

Για το αν του άρεσε περισσότερο στην Αθήνα ή στη Μάλαγα: «Η Μάλαγα είναι η πρώτη μου αγάπη, ήταν η πρώτη μου πόλη στο εξωτερικό. Με όλο τον σεβασμό προς την Ελλάδα η ισπανική κουλτούρα είναι πιο αποδεκτή για μένα, περισσότερη τάξη, ειδικά από τότε που έμαθα τη γλώσσα, η επικοινωνία ήταν ευκολότερη. Και τα δύο μέρη είναι υπέροχα, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω ένα θα επέλεγα τη Μάλαγα με βάση τη ζωή και την οργάνωση. Για εμάς, ως παίκτες μπάσκετ, αυτά τα πράγματα είναι ακόμα αχώριστα».

Για το πώς περνά το καλοκαίρι του: «Το καλοκαίρι περνάει γρήγορα, όπως πάντα, πολύ παραγωγικά, κάτι που με χαροποιεί. Έχω περισσότερο χρόνο, μπορώ να τον αφιερώσω στην οικογένειά μου, έχω επισκεφτεί πολλές παιδικές κατασκηνώσεις. Ανάμεσα στις δραστηριότητες γυμνάζομαι επίσης. Είμαι από τους ανθρώπους που πρακτικά δεν σταματούν ποτέ. Ακόμα κι αν πάμε διακοπές, διατηρώ τον ρυθμό, μόνο η φύση των ασκήσεων είναι διαφορετική: πρόληψη τραυματισμών, ασκήσεις δύναμης και αντοχής, κ.λπ. Γυμνάζομαι λιγότερο από ό,τι όταν ήμουν 22-23 ετών, αλλά είμαι σε καλή φόρμα και θα μπορούσα να πάω στο γήπεδο να παίξω και τώρα».

Για την ελληνοποίηση του Λεκαβίτσιους: «Του έχω μιλήσει επανειλημμένα, εξηγώντας του τα υπέρ και τα κατά αυτής της απόφασης. Μπορείς να τον καταλάβεις, σκοπεύει να ζήσει στην Ελλάδα, η σύζυγός του είναι Ελληνίδα, τα παιδιά του μεγαλώνουν σε αυτό το περιβάλλον και δεν σχεδιάζει να επιστρέψει στη Λιθουανία με την οικογένειά του. Το διαβατήριο αυτό θα βοηθούσε σημαντικά στα ζητήματα του συμβολαίου και στα οικονομικά, καθώς θα μπορούσε να αγωνιστεί για μεγάλο διάστημα στην Ελλάδα όπου υπάρχει τεράστια ανάγκη για ντόπιους παίκτες, οι οποίοι όμως σπανίζουν και οι ομάδες τους αρπάζουν αμέσως. Κατανοώ αυτή την πλευρά, κατανοώ και την οικογενειακή διάσταση, αλλά θα ήθελα πραγματικά να του δοθεί κάποια εξαίρεση ώστε να μπορεί να κατέχει δύο διαβατήρια. Φυσικά, υπάρχει η δυνατότητα διατήρησης του διαβατηρίου λόγω προσφοράς, έχει κερδίσει μετάλλιο με την εθνική ομάδα και έχει αναδειχθεί πολλές φορές πρωταθλητής με τη Ζαλγκίρις· θα ήταν υπέροχο. Γενικά, δεν μου αρέσει ο νόμος που απαγορεύει την κατοχή δύο διαβατηρίων. Είμαστε μια χώρα με φθίνουσα δημογραφική πορεία και πιστεύω ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τέτοιες προσωπικότητες να φεύγουν».

Για τα μελλοντικά του σχέδια: «Τώρα νιώθω σε καλή φυσική κατάσταση, αλλά δεν θέλω να πάω οπουδήποτε. Δόξα τω Θεώ, η ζωή έχει δημιουργήσει συνθήκες όπου δεν χρειάζεται να πάω κάπου μόνο και μόνο για τα χρήματα. Θέλεις ένα καλό μέρος για την οικογένειά σου, μια καλή οργάνωση και έναν καλό μισθό. Είμαι ρεαλιστής, ξέρω ότι μετά από μια σεζόν σαν κι αυτή, σε αυτή την ηλικία, θα είναι δύσκολο να αποκτήσεις ένα σταθερό συμβόλαιο. Περιμένω υπομονετικά, ο ατζέντης μου ακόμη ερευνά την αγορά, υπήρχαν αρκετές επιλογές, δεν μου ταίριαζαν, περιμένουμε όλο το καλοκαίρι. Αλλά περιμένουμε εντελώς ήρεμα, σε αντίθεση με πριν, που ήθελα να αποκτήσω συμβόλαιο το συντομότερο δυνατό. Θα μπορούσα να παίξω άλλα 3-4 χρόνια αλλά δεν θα το κάνω».

Για το ενδιαφέρον που έχει προκαλέσει: «Τρεις ομάδες από τη Λιθουανία με προσέγγισαν, αλλά δεν φτάσαμε σε προτάσεις. Είχα τρεις προτάσεις από το εξωτερικό, η μία ήταν από την Ελλάδα. Είπα όχι, γιατί θα ήθελα να κλείσω την καριέρα μου σε ένα σχετικά ψηλό επίπεδο. Με όλο το σεβασμό δεν θα ήθελα να παίξω στην δεύτερη κατηγορία της Λιθουανίας ή της Ελλάδας. Θα ήθελα πάντως να παίξω σε Ισπανία, Ιταλία ή Ελλάδα. Θα περιμένω για την καλύτερη πρόταση όσο χρειαστεί, ακόμη κι αν φτάσουμε Οκτώβριο ή Νοέμβριο».