Ποδοσφαιρικό θέμα που έφτασε μέχρι τον Ερντογάν!

Ένα σοβαρό πρόβλημα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η Αμέντσορ, παρά την αυξημένη δημοτικότητα και την αγωνιστική άνοδό της, αποκάλυψε ο πρόεδρος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του συλλόγου, Νεσίχ Ακτεπέ.

Όπως ανέφερε, μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία εμφανίζονται διστακτικές απέναντι στο ενδεχόμενο να διαφημιστούν στη φανέλα ή να συνάψουν συμφωνίες χορηγίας με την ομάδα του Ντιγιάρμπακιρ.

Η διοίκηση της Αμέντσορ έχει προσπαθήσει να ξεπεράσει το συγκεκριμένο εμπόδιο, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το ζήτημα, μάλιστα, μεταφέρθηκε μέχρι και στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη συνάντηση που είχε μαζί του ο πρόεδρος του συλλόγου, Ναχίτ Ερέν.

«Παρά τις προσπάθειές μας, δεν σημειώσαμε πρόοδο»

Ο Ακτεπέ περιέγραψε ανοικτά το κλίμα επιφυλακτικότητας που συναντά η Αμέντσορ στον επιχειρηματικό κόσμο της Τουρκίας.

«Υπάρχουν πολύ μεγάλες, παγκόσμιες εταιρείες στην Τουρκία που ανησυχούν για το ενδεχόμενο να διαφημιστούν στην Αμέντσορ. Εμείς δεν έχουμε καταφέρει να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα. Όση προσπάθεια και αν καταβάλαμε, δεν σημειώσαμε πρόοδο», δήλωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το θέμα τέθηκε και στην τουρκική πολιτική ηγεσία: «Όπως γνωρίζετε, ο πρόεδρός μας, Ναχίτ Ερέν, είχε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στη συνάντηση αυτή έθεσαν και το συγκεκριμένο ζήτημα. Εμείς το αναφέρουμε σε όλους τους αρμόδιους φορείς».

Η αναφορά έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς φανερώνει ότι το ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται από τη διοίκηση ως μια απλή εμπορική δυσκολία, αλλά ως πρόβλημα αντίληψης και πολιτικού φόβου γύρω από την Αμέντσορ.

Η κουρδική ταυτότητα και ο φόβος των εταιρειών

Η Αμέντσορ δεν αποτελεί έναν συνηθισμένο ποδοσφαιρικό σύλλογο στην Τουρκία. Έχει συνδεθεί ισχυρά με την κουρδική ταυτότητα και την κοινωνική πραγματικότητα του Ντιγιάρμπακιρ, γεγονός που την έχει καταστήσει ιδιαίτερα δημοφιλή μεταξύ των Κούρδων, αλλά ταυτόχρονα προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις και καχυποψία σε εθνικιστικούς κύκλους.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απροθυμία μεγάλων εταιρειών να συνδεθούν δημόσια με την ομάδα ενδέχεται να μη σχετίζεται με την εμπορική της δυναμική, αλλά με τον φόβο αντιδράσεων, οργανωμένων πιέσεων ή πολιτικού κόστους.

Ο ίδιος ο Ακτεπέ δεν κατονόμασε επιχειρήσεις ούτε υποστήριξε ότι υπάρχει κάποια επίσημη απαγόρευση. Περιέγραψε, όμως, ένα άτυπο τείχος επιφυλακτικότητας, το οποίο η διοίκηση της Αμέντσορ δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να υπερβεί.

Το εναλλακτικό μοντέλο με τις τοπικές επιχειρήσεις

Σε αντίθεση με τις μεγάλες εταιρείες, έντονο ενδιαφέρον για τη στήριξη της ομάδας εκδηλώνεται από επιχειρήσεις της τοπικής κοινωνίας.

Η διοίκηση αποφάσισε να μην επιλέξει έναν μόνο χορηγό, αλλά να διαμορφώσει ένα περισσότερο συμμετοχικό μοντέλο. Με βάση αυτό, κάθε εβδομάδα θα προβάλλεται διαφορετική τοπική εταιρεία, δίνοντας σε περισσότερες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να συνδεθούν με την ομάδα.

«Σε τοπικό επίπεδο υπάρχει ενδιαφέρον από πολλές εταιρείες. Έχουν υποβάλει αίτημα αρκετές επιχειρήσεις. Αντί να επιλέξουμε μόνο μία από αυτές, θεωρήσαμε ορθότερο να πραγματοποιείται κάθε εβδομάδα προβολή και διαφημιστική χορηγία διαφορετικής εταιρείας», εξήγησε ο Ακτεπέ.

«Στόχος μας δεν είναι μόνο τα χρήματα»

Ο παράγοντας της Αμέντσορ υποστήριξε ότι το οικονομικό όφελος δεν αποτελεί τον μοναδικό στόχο του σχεδίου.

Όπως ανέφερε, το συνολικό ποσό που εισπράττει ο σύλλογος από τις τοπικές επιχειρήσεις δεν υπολείπεται απαραίτητα των προτάσεων που θα μπορούσαν να καταθέσουν μεγάλες εταιρείες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, τα έσοδα από τις τοπικές χορηγίες είναι υψηλότερα.

«Σκοπός μας δεν ήταν απλώς να αποκτήσουμε οικονομικό όφελος. Θέλαμε να αλλάξουμε μια αντίληψη στην τουρκική κοινή γνώμη», σημείωσε.

Στόχος της διοίκησης είναι να παρουσιαστεί η Αμέντσορ ως ένας σύλλογος ανοικτός σε όλους τους πολίτες της Τουρκίας, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Ένα πρόβλημα που ξεπερνά το ποδόσφαιρο

Η υπόθεση των χορηγιών αναδεικνύει ότι η Αμέντσορ εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται μέσα από πολιτικά και εθνοτικά φίλτρα. Παρά την παρουσία της στις επαγγελματικές κατηγορίες, την ισχυρή βάση φιλάθλων και τη μεγάλη εμπορική δυναμική της, η σύνδεσή της με την κουρδική κοινωνία εξακολουθεί να λειτουργεί αποτρεπτικά για μέρος του επιχειρηματικού κόσμου.

Η προσφυγή των διοικούντων μέχρι τον ίδιο τον Ερντογάν δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Από την άλλη πλευρά, η ανταπόκριση των τοπικών επιχειρήσεων αποδεικνύει ότι η ομάδα διαθέτει βαθιές ρίζες στην κοινωνία και μπορεί να δημιουργήσει ένα διαφορετικό μοντέλο οικονομικής στήριξης.

Το ερώτημα είναι εάν οι μεγάλες εταιρείες θα ξεπεράσουν τον φόβο του πολιτικού κόστους ή εάν η Αμέντσορ θα συνεχίσει να πληρώνει, ακόμη και στον εμπορικό τομέα, το τίμημα της κουρδικής της ταυτότητας.