ΠΑΟΚ: Η επιμονή σε κάτι που δεν μπορούν να παίξουν οι παίκτες!

Η ήττα του ΠΑΟΚ από την Καλαμάτα με 1-3 στην Τούμπα δεν ήταν απλώς ένα ακόμη αρνητικό αποτέλεσμα για την ομάδα του Αλέσιο Λίσι. Ήταν μια αναμέτρηση που ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στο ποδόσφαιρο που επιθυμεί να εφαρμόσει ο Ιταλός προπονητής και σε αυτό που φαίνεται ότι μπορούν να υποστηρίξουν οι ποδοσφαιριστές του.

Οι φιλοξενούμενοι μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο με επιθετική διάθεση, υψηλή ένταση, ταχύτητα στις μεταβάσεις και ξεκάθαρο πλάνο, δημιουργώντας συνεχώς προβλήματα σε έναν ΠΑΟΚ που αδυνατούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό τους.

Οι παίκτες της Καλαμάτας έδειχναν να βρίσκονται μία, ενδεχομένως και δύο ταχύτητες πάνω από εκείνους του Δικεφάλου. Και αυτό ακριβώς ήταν που προκάλεσε τη μεγαλύτερη εντύπωση, καθώς είχε προηγηθεί διακοπή σχεδόν τριών εβδομάδων, διάστημα κατά το οποίο στον ΠΑΟΚ υπήρχε η προσδοκία ότι θα γινόταν ουσιαστική δουλειά πάνω στις αγωνιστικές αρχές του νέου προπονητή.

Αντί, όμως, να εμφανιστεί μια ομάδα περισσότερο εξοικειωμένη με τις απαιτήσεις του Λίσι, παρουσιάστηκε ένα σύνολο που έμοιαζε να δυσκολεύεται ακόμη και στις βασικές λειτουργίες του παιχνιδιού του.

Η μεγάλη διαφορά στη φιλοσοφία και το πρόβλημα στην άμυνα

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αναδεικνύονται αφορά τη διαφορετική προσέγγιση στην αμυντική λειτουργία. Τα προηγούμενα χρόνια, ο ΠΑΟΚ είχε συνηθίσει να λειτουργεί με μεγαλύτερη επιθετικότητα όταν έχανε την κατοχή της μπάλας.

Η πίεση ψηλά, η προσπάθεια άμεσης ανάκτησης και η εκμετάλλευση των λαθών του αντιπάλου αποτελούσαν βασικά στοιχεία της αγωνιστικής του συμπεριφοράς.

Με αυτόν τον τρόπο, οι ποδοσφαιριστές είχαν μάθει να διατηρούν την ομάδα σε προωθημένες θέσεις, να περιορίζουν τον χώρο ανάπτυξης του αντιπάλου και να δημιουργούν προϋποθέσεις για επιθέσεις κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Στη φιλοσοφία που επιχειρεί να εφαρμόσει ο Λίσι, ωστόσο, παρατηρείται μια διαφορετική προσέγγιση, με μεγαλύτερη έμφαση στη συγκέντρωση των γραμμών σε χαμηλότερα μέτρα και στην αμυντική οργάνωση πίσω από την μπάλα.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι το συγκεκριμένο μοντέλο δεν μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό. Υπάρχουν ομάδες που λειτουργούν εξαιρετικά με ανάλογες αρχές. Το ζήτημα είναι κατά πόσο οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ διαθέτουν τις συνήθειες, τα χαρακτηριστικά και την απαραίτητη προσαρμογή για να το εφαρμόσουν με συνέπεια.

Απέναντι στην Καλαμάτα, η απάντηση που έδωσε ο αγωνιστικός χώρος ήταν εξαιρετικά προβληματική.

Από το οργανωμένο build-up στις μακρινές μεταβιβάσεις

Ανάλογη είναι η κατάσταση και στο κομμάτι της επιθετικής ανάπτυξης, όπου η αλλαγή φιλοσοφίας είναι ακόμη πιο εμφανής. Ο ΠΑΟΚ των προηγούμενων ετών είχε στηρίξει μεγάλο μέρος του παιχνιδιού του στην οργανωμένη κυκλοφορία της μπάλας από την άμυνα.

Οι κεντρικοί αμυντικοί συμμετείχαν ενεργά στο χτίσιμο των επιθέσεων, οι χαφ αναλάμβαναν τη σύνδεση των γραμμών και οι ακραίοι συνεργάζονταν με τους επιθετικούς, αναζητώντας μέσα από διαδοχικές πάσες τους χώρους για να δημιουργηθούν ευκαιρίες.

Η κατοχή της μπάλας δεν αποτελούσε απλώς στατιστικό στοιχείο, αλλά βασικό εργαλείο για τον έλεγχο του ρυθμού και την επιβολή της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο.

Με τον Λίσι, η προσπάθεια μετατόπισης προς ένα περισσότερο άμεσο παιχνίδι είναι εμφανής. Οι μακρινές μεταβιβάσεις από την άμυνα ή τον τερματοφύλακα προς τον κεντρικό επιθετικό, με στόχο εκείνος να κρατήσει ή να μοιράσει την μπάλα προς τους συμπαίκτες του, αποτελούν μια διαφορετική προσέγγιση.

Ωστόσο, όταν οι συνεργασίες δεν λειτουργούν και η ομάδα δεν καταφέρνει να κερδίσει τις δεύτερες μπάλες, το αποτέλεσμα είναι να χάνεται γρήγορα η κατοχή και να αναγκάζεται ο ΠΑΟΚ να επιστρέφει διαρκώς σε θέση άμυνας.

Αυτό ακριβώς παρατηρήθηκε και στην αναμέτρηση με την Καλαμάτα, με τον Δικέφαλο να δυσκολεύεται να διατηρήσει την μπάλα, να οργανώσει επιθέσεις και να αποκτήσει ουσιαστικό έλεγχο του παιχνιδιού.

Το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με αλλαγές προσώπων

Εδώ βρίσκεται ίσως και η ουσία του προβλήματος που καλείται να αντιμετωπίσει ο Ιταλός τεχνικός. Η αγωνιστική εικόνα του ΠΑΟΚ δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά μέσα από την απόδοση συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, τις επιλογές της αρχικής ενδεκάδας ή τις απουσίες λόγω τραυματισμών και διεθνών υποχρεώσεων.

Πρόκειται για ένα βαθύτερο ζήτημα τακτικής προσέγγισης και αγωνιστικής νοοτροπίας.

Όταν μια ομάδα έχει μάθει επί χρόνια να λειτουργεί με συγκεκριμένες αρχές και καλείται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να υιοθετήσει ένα διαφορετικό μοντέλο, η μετάβαση απαιτεί χρόνο, σωστή προσαρμογή και κυρίως ποδοσφαιριστές που μπορούν να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο εάν οι παίκτες έχουν κατανοήσει όσα ζητά ο Λίσι, αλλά και εάν ο ίδιος έχει αξιολογήσει σωστά τις δυνατότητες και τα χαρακτηριστικά του ρόστερ που διαθέτει.

Γιατί άλλο είναι να επιμένει ένας προπονητής στη φιλοσοφία του και άλλο να διαπιστώνει ότι αυτή δεν αποδίδει, χωρίς να προχωρά στις απαραίτητες προσαρμογές.

Η κατοχή, η Ευρώπη και τα μηνύματα που δεν εισακούστηκαν

Η δυσκολία του ΠΑΟΚ να ελέγξει τις αναμετρήσεις του μέσα από την κατοχή της μπάλας αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενισχύει τον προβληματισμό.

Η εικόνα μιας ομάδας που συχνά παραχωρεί την πρωτοβουλία στους αντιπάλους της απέχει από όσα είχαν συνηθίσει οι φίλοι του Δικεφάλου τα προηγούμενα χρόνια.

Ακόμη περισσότερο, δεν πρόκειται για ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε ξαφνικά απέναντι στην Καλαμάτα. Οι δυσκολίες είχαν φανεί και στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, όπου ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τελικά έμεινε εκτός ευρωπαϊκής συνέχειας.

Η επανάληψη των ίδιων αδυναμιών δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η τεχνική ηγεσία έχει εντοπίσει τις πραγματικές αιτίες και κυρίως εάν διαθέτει τις λύσεις για να τις αντιμετωπίσει.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι εάν ο Λίσι θα προσαρμόσει τη φιλοσοφία του στα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών του ή εάν θα συνεχίσει να επιμένει σε ένα μοντέλο που μέχρι σήμερα δεν αποδίδει.

Γιατί η εμφάνιση απέναντι στην Καλαμάτα έδειξε ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς η έλλειψη διάθεσης ή η κακή βραδιά ορισμένων παικτών. Είναι η συνολική αγωνιστική λειτουργία μιας ομάδας που δείχνει να βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση ανάμεσα σε όσα είχε μάθει να κάνει και σε όσα καλείται πλέον να εφαρμόσει.

Και όσο αυτή η απόσταση παραμένει, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται για τον ΠΑΟΚ να αποκτήσει την ταυτότητα και την αποτελεσματικότητα που απαιτούν οι στόχοι του.