Η Γιουνάιτεντ φοβάται να κερδίσει; Οι αριθμοί δείχνουν το πρόβλημα

Απέναντι στην Τότεναμ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βρέθηκε σε μια κατάσταση που κάθε προπονητής θα ήθελε: προβάδισμα, αριθμητικό πλεονέκτημα και λίγα λεπτά μέχρι τη λήξη. Το γκολ του Μπράιαν Εμπεουμό στο 73ο λεπτό και η αποβολή του Ροντρίγκο Μπεντανκούρ στο 78ο έμοιαζαν να ανοίγουν τον δρόμο για τη δεύτερη νίκη της στο πρωτάθλημα.

Στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων, όμως, η σέντρα του Σάντρο Τονάλι και η κεφαλιά του Ντόμινικ Σολάνκε έφεραν το 1-1. Η Τότεναμ πήρε έναν βαθμό που δικαιούνταν με βάση τη συνολική παρουσία της και ο Μάικλ Κάρικ έμεινε με το ίδιο ερώτημα: γιατί η ομάδα του δυσκολεύεται τόσο όταν το παιχνίδι τής δίνει την ευκαιρία να επιβληθεί;

Σύμφωνα με την ανάλυση του Ryan Benson στο Opta Analyst και τα δεδομένα που παρουσιάζει ο Yash Thakur, ήταν το τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι στο οποίο η Γιουνάιτεντ δεν νίκησε αντίπαλο που ξεκίνησε την ημέρα στην τελευταία θέση. Παράλληλα, ήταν η τρίτη διαδοχική αποτυχία απέναντι σε ομάδα που έμεινε με δέκα παίκτες.

Οι επαναλήψεις δικαιολογούν τη συζήτηση για τη νοοτροπία. Η εξήγηση, ωστόσο, χρειάζεται μεγαλύτερο βάθος.

Περισσότερα σουτ, χειρότερες ευκαιρίες

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο αφορά την ποιότητα των τελικών προσπαθειών. Από την αρχή της προηγούμενης σεζόν, σε όλες τις διοργανώσεις, η Γιουνάιτεντ έχει τρεις νίκες, τρεις ήττες και μία ισοπαλία στα επτά παιχνίδια όπου αποβλήθηκε αντίπαλος.

Το ποσοστό νικών της είναι 42,9%, έναντι 47,7% όταν ο αντίπαλος ολοκληρώνει με έντεκα. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η διαφορά στις ήττες: 42,9% στα παιχνίδια με αποβολή αντιπάλου, έναντι 20,5% στα υπόλοιπα.

Χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία. Συγκρίνονται επτά αγώνες με 44, ενώ οι αποβολές σημειώθηκαν σε διαφορετικά χρονικά σημεία. Επιπλέον, οι αριθμοί περιγράφουν ολόκληρα αυτά τα παιχνίδια, όχι αποκλειστικά τα λεπτά του αριθμητικού πλεονεκτήματος. Επομένως, δεν αποδεικνύουν ότι η αποβολή προκαλεί την κακή απόδοση.

Περιγράφουν, όμως, μια σοβαρή αντίφαση:

Επίδοση ανά 90λεπτο	Αγώνες με αποβολή αντιπάλου	Αγώνες χωρίς αποβολή αντιπάλου
Τελικές προσπάθειες	19,1	14,4
Αναμενόμενα γκολ ανά σουτ	0,095	0,122
Γκολ	1,55	1,63

Η μεγαλύτερη επιθετική δραστηριότητα δεν μετατρέπεται σε καλύτερες ευκαιρίες. Η Γιουνάιτεντ εκτελεί συχνότερα, αλλά από θέσεις που προσφέρουν μικρότερη πιθανότητα σκοραρίσματος.

Ένας αντίπαλος με δέκα συχνά περιορίζει τους χώρους και παραχωρεί κατοχή. Για να αξιοποιηθεί ο επιπλέον παίκτης χρειάζονται γρήγορη κυκλοφορία, σωστά πλάτη και κινήσεις που υποχρεώνουν την άμυνα να μετακινηθεί. Πρέπει να δημιουργηθούν υπεραριθμίες σε συγκεκριμένες ζώνες, να προκύψει ελεύθερος παίκτης και να φτάσει η μπάλα σε αυτόν την κατάλληλη στιγμή.

Τα πολλά σουτ μπορούν να δώσουν εικόνα πίεσης χωρίς να δημιουργούν αντίστοιχο κίνδυνο. Εκεί βρίσκεται ένα βασικό αγωνιστικό ζήτημα για τον Κάρικ.

Το προβάδισμα χρειάζεται έλεγχο

Η ισοφάριση του Σολάνκε ήταν το τέταρτο γκολ που δέχθηκε η Γιουνάιτεντ από το 80ό λεπτό και μετά στο φετινό πρωτάθλημα. Καμία ομάδα δεν είχε δεχθεί περισσότερα, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Δεν είχαν όλα το ίδιο κόστος. Το γκολ της Ίπσουιτς ήταν απλώς μείωση του σκορ. Απέναντι στην Έβερτον και την Τότεναμ, όμως, οι καθυστερημένες παραβιάσεις της εστίας συνδέθηκαν με χαμένους βαθμούς.

Το ζητούμενο είναι πώς η ομάδα προστατεύει ένα εύθραυστο προβάδισμα. Η διαχείριση περιλαμβάνει την πίεση στον παίκτη που ετοιμάζει τη σέντρα, τις καλύψεις μέσα στην περιοχή, τις αποστάσεις των γραμμών και την ικανότητα να κρατηθεί η μπάλα μετά την ανάκτησή της.

Μια ομάδα που απομακρύνει συνεχώς και περιμένει την επόμενη επίθεση παραδίδει τον έλεγχο του φινάλε. Ακόμη και με παίκτη παραπάνω, μπορεί να εγκλωβιστεί σε διαδοχικές αμυντικές καταστάσεις, εφόσον αδυνατεί να κυκλοφορήσει με ασφάλεια και να απειλήσει τον χώρο που αφήνει ο αντίπαλος.

Για τον Κάρικ, συνεπώς, το δίλημμα ξεπερνά την επιλογή ανάμεσα σε περισσότερο επιθετικό ή περισσότερο αμυντικό παιχνίδι. Αφορά την οργάνωση: πού πιέζει η ομάδα, πώς καλύπτει πίσω από την πίεση και τι κάνει όταν ξανακερδίζει την κατοχή.

Η δυσκολία αρχίζει πριν από το τελευταίο δεκάλεπτο

Η Γιουνάιτεντ έχει περάσει μόλις το 18,9% του φετινού αγωνιστικού χρόνου της μπροστά στο σκορ: 105 λεπτά. Έχει βρεθεί πίσω για 155 λεπτά, δηλαδή στο 26,3% του χρόνου της.

Το πρόβλημα αποτυπώνεται και όταν καλείται να αλλάξει την κατάσταση. Με το σκορ ισόπαλο, καταγράφει 0,07 αναμενόμενα γκολ ανά σουτ, τη δεύτερη χειρότερη επίδοση της Premier League. Όταν χάνει, βρίσκεται στα 0,08, την πέμπτη χειρότερη.

Αυτά τα στοιχεία περιορίζουν την εξήγηση περί έλλειψης συγκέντρωσης στα τελευταία λεπτά. Η ομάδα δυσκολεύεται να δημιουργήσει ποιοτικές ευκαιρίες και όταν χρειάζεται να προηγηθεί και όταν κυνηγά την ισοφάριση.

Η περίπτωση της Νιούκαστλ είναι χαρακτηριστική. Η Γιουνάιτεντ είχε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο με παίκτη παραπάνω, αλλά, σύμφωνα με την ανάλυση, οι δύο καλύτερες ευκαιρίες αυτού του διαστήματος ανήκαν στον αντίπαλο. Το αριθμητικό πλεονέκτημα δεν εξασφάλισε ούτε επιθετική κυριαρχία ούτε επαρκή προστασία από τις αντίπαλες επιθέσεις.

Η απάντηση πρέπει να δοθεί στο γήπεδο

Η νοοτροπία αποτελεί εύκολη εξήγηση όταν οι αποτυχίες επαναλαμβάνονται. Μπορεί πράγματι να υπάρχει άγχος, δισταγμός ή δυσκολία διαχείρισης των απαιτήσεων. Τα δεδομένα, όμως, δεν μετρούν τον χαρακτήρα των παικτών και δεν αποκλείουν άλλες αιτίες: ανεπαρκή επιθετική οργάνωση, έλλειψη ποιότητας σε κρίσιμες ενέργειες ή προβλήματα φυσικής κατάστασης.

Ο Κάρικ χρειάζεται να δώσει στην ομάδα σαφέστερους τρόπους επίθεσης απέναντι σε κλειστές άμυνες και αποτελεσματικότερη διαχείριση του προβαδίσματος. Να αυξήσει την ποιότητα των τελικών, να περιορίσει τις εύκολες απώλειες κατοχής και να εξασφαλίσει ότι η πίεση παραμένει οργανωμένη μέχρι τη λήξη.

Η ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δημιουργεί την απαίτηση να παίρνει την πρωτοβουλία. Το σημερινό ζητούμενο είναι να αποκτήσει ξανά τις αγωνιστικές προϋποθέσεις για να την υποστηρίζει.