VAR και ελληνικό ποδόσφαιρο: Πότε επιτρέπεται η παρέμβαση και γιατί δεν τελειώνουν οι διαφωνίες

Η συζήτηση για τη διαιτησία παραμένει σταθερό χαρακτηριστικό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η εισαγωγή του VAR δημιούργησε μεγαλύτερες δυνατότητες ελέγχου κρίσιμων φάσεων, αλλά ταυτόχρονα ανέδειξε ένα ζήτημα που δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με την τεχνολογία.

Τη συνέπεια στην εφαρμογή των κανονισμών.

Για να αξιολογηθεί σωστά μια απόφαση, πρέπει πρώτα να γίνει κατανοητό τι προβλέπει το πρωτόκολλο.

Το VAR δεν λειτουργεί ως δεύτερος διαιτητής που επανεξετάζει κάθε πιθανό σφάλμα. Η παρέμβασή του προβλέπεται για συγκεκριμένες κατηγορίες αποφάσεων που μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά την εξέλιξη του αγώνα.

Αυτές αφορούν κυρίως την εγκυρότητα ενός γκολ, την κατακύρωση ή μη πέναλτι, τις άμεσες κόκκινες κάρτες και την περίπτωση λανθασμένης ταυτοποίησης ποδοσφαιριστή.

Το ισχύον πρωτόκολλο περιλαμβάνει επίσης ειδικές προβλέψεις για περιπτώσεις ξεκάθαρα λανθασμένης δεύτερης κίτρινης κάρτας και, όπου έχει υιοθετηθεί από τη διοργάνωση, για λανθασμένη κατακύρωση κόρνερ.

Το ζήτημα της ερμηνείας

Η μεγαλύτερη δυσκολία εμφανίζεται στις φάσεις που δεν κρίνονται μόνο από αντικειμενικά στοιχεία.

Ένα οφσάιντ μπορεί να εξεταστεί με τεχνολογικά μέσα, ώστε να προσδιοριστεί η θέση των ποδοσφαιριστών.

Αντίθετα, η ένταση μιας επαφής, η πρόθεση ή η φυσική θέση του χεριού σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούν εφαρμογή των κανονισμών και διαιτητική κρίση.

Γι’ αυτό δύο διαφορετικές φάσεις μπορεί να μοιάζουν μεταξύ τους σε ένα τηλεοπτικό στιγμιότυπο, χωρίς να είναι απολύτως ίδιες από κανονιστική άποψη.

Το όριο της παρέμβασης

Βασική αρχή του VAR είναι η διόρθωση ενός ξεκάθαρου και προφανούς λάθους ή ενός σοβαρού περιστατικού που δεν έγινε αντιληπτό.

Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι υποχρεωτικό να αλλάζει κάθε απόφαση για την οποία υπάρχει διαφορετική πιθανή ερμηνεία.

Η τελική ευθύνη εξακολουθεί να ανήκει στον διαιτητή.

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, επειδή μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης αντιμετωπίζει την απουσία παρέμβασης ως αυτοτελή απόδειξη λανθασμένης εφαρμογής.

Η ανάγκη για διαφάνεια

Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από συστηματική ενημέρωση για τις διαιτητικές αποφάσεις.

Η εξήγηση της εφαρμογής των κανονισμών, με συγκεκριμένα παραδείγματα, μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση των διαφορών ανάμεσα σε φάσεις που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν παρόμοιες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε απόφαση πρέπει να θεωρείται σωστή. Ούτε ότι η ύπαρξη του VAR απαλλάσσει τους διαιτητές από την ευθύνη των λαθών τους.

Σημαίνει ότι η αξιολόγηση χρειάζεται να γίνεται με συγκεκριμένα κριτήρια και όχι αποκλειστικά με βάση την ομάδα που ευνοήθηκε ή ζημιώθηκε.

Η τεχνολογία μπορεί να περιορίσει ορισμένες κατηγορίες σφαλμάτων. Δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ποιότητα της διαιτησίας και τη συνεπή εφαρμογή των κανονισμών.