Το μέλλον του Μάριο Χεζόνια παραμένει αβέβαιο, καθώς οι εξελίξεις εξαρτώνται αποκλειστικά από την απόφαση των Κλίβελαντ Καβαλίερς. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Κροάτης καλαθοσφαιριστής εξέφρασε την ανησυχία του για την κατάσταση του συμβολαίου του, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής στον Παναθηναϊκό. Οι
Στον… αέρα το μέλλον Χεζόνια – “Όλα εξαρτώνται από το Κλίβελαντ” – Άνοιγμα σε ΠΑΟ
Μάριο Χεζόνια: Στο kosmagazin μίλησε ο Κροάτης άσος, που μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο μέλλον του στο ΝΒΑ, ξεκαθάρισε ότι το συμβόλαιό του δεν είναι εγγυημένο μέχρι τις 15 του μήνα και ότι όλα θα εξαρτηθούν από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, ενώ παράλληλα μίλησε για την παρουσία του στον Παναθηναϊκό, κάνοντας… άνοιγμα για επιστροφή.

Πώς εξελίσσεται η προσαρμογή σου στο Κλίβελαντ; Υπάρχουν δύο εξαιρετικοί γκαρντ και δύο πολύ καλοί ψηλοί, που έχουν υπάρξει All-Star, υπάρχει ο Πέιτον Ουότσον και εσύ είσαι κάτι σαν έκτος παίκτης. Απόψε δεν ήσουν ουσιαστικά ο έκτος παίκτης, καθώς αγωνίστηκες μόλις επτά λεπτά απέναντι στους Νικς και δεν μπήκες καθόλου στο δεύτερο ημίχρονο. Γενικά, όμως, έχεις αυτόν τον ρόλο, παρότι η σεζόν βρίσκεται ακόμη στην αρχή;
«Ναι, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μία διαφορετική σεζόν. Πολλά πράγματα αλλάζουν. Κάποια τα περιμένεις και κάποια άλλα όχι. Επομένως, πρέπει πραγματικά να είσαι έτοιμος και να βοηθάς τους παίκτες που βρίσκονται μπροστά σου στο ροτέισον, ώστε να κερδίζουμε όσο το δυνατόν περισσότερα παιχνίδια».
-Το περασμένο καλοκαίρι είχες πει σε ένα podcast ότι πλέον είσαι έτοιμος να λειτουργήσεις ως παίκτης ρόλου και ότι δεν έχεις την ίδια νοοτροπία που είχες όταν ήσουν νεότερος, όταν πίστευες ότι θα γινόσουν ο καλύτερος παίκτης. Ισχύει πραγματικά αυτό σε μία ομάδα με τόσους αστέρες;
«Η φλόγα για να είσαι ο καλύτερος, όπου κι αν πας, παραμένει πάντα μέσα σου. Χωρίς αυτήν δεν μπορείς να προχωρήσεις. Ωστόσο, ο ρόλος είναι αυτός που είναι και προετοιμάζομαι για να προσφέρω το μέγιστο σε όσα χρειάζεται η ομάδα. Αυτό κάνω εδώ και πολύ καιρό.
Όποιον ρόλο κι αν μου ζήτησαν στη Ρωσία, στη Μαδρίτη ή στον Παναθηναϊκό, προσπάθησα να ανταποκριθώ, γιατί μπορώ να προσφέρω πολλά διαφορετικά πράγματα και να αγωνιστώ σε διαφορετικούς ρόλους. Αυτός είναι ο σημερινός μου ρόλος και κοιτάζω μόνο μπροστά».
–Θυμάμαι καλά τον Κένι Άτκινσον από την εποχή που προπονούσε το Μπρούκλιν, όταν αγωνιζόταν εκεί ο Ντζάναν Μούσα. Πώς σου φαίνεται σε σύγκριση με προπονητές όπως ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς;
«Δεν υπάρχει καμία ομοιότητα. Είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Εδώ φαίνεται ότι πρέπει να προσαρμόζεσαι στους παίκτες που έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στους προπονητές του NBA και εκείνους της Ευρώπης. Είναι η μέρα με τη νύχτα».
–Στη Ρεάλ Μαδρίτης ήσουν ο κορυφαίος παίκτης. Είναι δύσκολο να προσαρμοστείς όταν ο Χάρντεν, που μόλις σημείωσε 32 πόντους απέναντι στους Νικς, ή ο Ντόνοβαν Μίτσελ έχουν συνεχώς την μπάλα στα χέρια τους;
«Όχι, γιατί υπάρχουν και άλλα πράγματα με τα οποία μπορώ να βοηθήσω. Μπορώ να πάρω ριμπάουντ, να κάνω σκριν, να μοιράσω ασίστ… Επομένως, επικεντρώνομαι περισσότερο σε αυτόν τον ρόλο, αντί να αναρωτιέμαι γιατί δεν είμαι εγώ εκείνος που κατεβάζει την μπάλα ή γιατί δεν παίζω pick and roll. Προσπαθώ να επικεντρώνομαι σε όσα μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου και την ομάδα».
–Είναι αλήθεια ότι έχεις πάρει 20 κιλά;
«Δεν ξέρω πόσα είναι σε κιλά, αλλά στην αρχή της σεζόν ζύγιζα 260 λίβρες (118 κιλά)».
-Και αυτό που λένε ότι ψήλωσες μερικά εκατοστά; Είναι αλήθεια;
«Όταν επιλέχθηκα στο Draft, ακόμη και όταν αγωνιζόμουν εδώ στους Νικς, νομίζω ότι ήμουν 1,98 μέτρα, περίπου 6’7″ ή 6’8″. Τώρα είμαι 6’9″, δηλαδή 2,06 μέτρα».
–Άρα, με αυτό το ύψος είσαι πλέον ουσιαστικά πάουερ φόργουορντ;
«Σχεδόν, ναι».
–Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς πλέον να αγωνιστείς στη θέση του σμολ φόργουορντ, που ήταν η φυσική σου θέση;
«Όχι, το πιο φυσιολογικό για εμένα είναι να παίζω στις θέσεις “2” και “3”. Αν, όμως, χρειάζεται βοήθεια στη θέση “4”, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα».
-Στη Ρεάλ είχες πολύ περισσότερο την μπάλα στα χέρια σου.
«Ναι, αγωνιζόμουν στις περιφερειακές θέσεις. Εκεί ένιωθα πιο άνετα, στις θέσεις “1”, “2” και “3”. Ωστόσο, προκαλούσα πολλά προβλήματα στους αντιπάλους όταν μετακινούμουν στο “4”, γιατί άνοιγε το γήπεδο και ο Ταβάρες είχε περισσότερο χώρο. Το κάναμε πολύ καλά αυτό στην Ευρώπη».
–Πώς σου φαίνονται οι διαφορές στα ταξίδια και στον αριθμό των αγώνων ανάμεσα στο NBA και την Ευρώπη;
«Εδώ είναι πιο εύκολα τα πράγματα. Στην Ευρώπη υπάρχουν πάρα πολλά παιχνίδια, αλλά εδώ το επίπεδο οργάνωσης είναι εντελώς διαφορετικό. Όταν περνάς πολλά χρόνια στην Ευρώπη, αρχίζεις να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι πραγματικά κοντά στο NBA.
Είχαμε παίξει απέναντι στο Ντάλας στη Μαδρίτη και όταν είδαμε τους παίκτες τους να βγαίνουν στο γήπεδο, καταλάβαμε ότι πρόκειται για εντελώς διαφορετικά σώματα. Όσον αφορά την οργάνωση, η Ευρώπη δεν βρίσκεται καν κοντά στο NBA και δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει σε αυτό το επίπεδο.
Τώρα συνειδητοποιώ πόσο μεγάλη είναι πραγματικά η διαφορά. Θα χαιρόμουν αν δημιουργούνταν μία πραγματική λίγκα στην Ευρώπη, αλλά αυτό θα έπρεπε να το αναλάβουν οι άνθρωποι του NBA, γιατί εδώ πραγματικά…».
-Δηλαδή είσαι υπέρμαχος του NBA Europe; Παρότι έχεις αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό, όπου οι οπαδοί έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο;
«Είναι δύσκολο να πω αυτή τη στιγμή αν είμαι υπέρ ή κατά. Εξακολουθώ να υποστηρίζω το παλιό, παραδοσιακό ευρωπαϊκό μπάσκετ της EuroLeague. Με αυτό μεγάλωσα. Επομένως, μου είναι δύσκολο να αποδεχθώ κάτι πιο σύγχρονο και καινούργιο.
Όμως, με όλα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη, με τόσα σκάνδαλα και τόσα πράγματα που δεν έχουν ακόμη ειπωθεί ή γίνει γνωστά, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα. Με ενδιαφέρει πραγματικά να δω τι θα προκύψει και πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Πιστεύω, πάντως, ότι θα είναι πολύ δύσκολο να συνδυαστούν αυτά τα δύο μοντέλα».
-Ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε δύο λίγκες δεν συμφέρει κανέναν. Αν δεν βρεθεί κάποιος συμβιβασμός, θα είναι πραγματική καταστροφή. Ένας δημοσιογράφος μού είπε ότι το συμβόλαιό σου δεν είναι ακόμη εγγυημένο…
«Μέχρι τις 15».
-Δηλαδή, για μερικές ακόμη ημέρες το συμβόλαιό σου δεν είναι εγγυημένο…
«Δεν έχω ιδέα. Θα δούμε».
-Όμως τώρα σε χρειάζονται. Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει αυτό, σωστά;
«Όλα εξαρτώνται από εκείνους».
-Μην το λες έτσι…
«Εντάξει, εξαρτάται και από εμένα. Από την απόδοσή μου».
-Πολλοί θυμούνται ότι ο Τσάβι Πασκουάλ ήταν προπονητής σου όταν ήσουν νεότερος. Θυμάμαι ότι τότε δεν σου έδινε ιδιαίτερο χρόνο συμμετοχής. Κάποιοι λένε τώρα ότι μπορεί να πας στο Ντουμπάι. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι έχουν δίκιο…
«Δεν μου… Είναι ο καλύτερος προπονητής. Δηλαδή, ο καλύτερος;».
–Μην τα βάζεις με τον Περάσοβιτς!
«Ναι, σωστά! Πάντως, ο Πασκουάλ ήταν ένας από τους καλύτερους προπονητές που είχα. Αυτό που θυμάμαι πάντα από τη συνεργασία μας είναι το πόσο εξαιρετικά προετοίμαζε τους αγώνες. Πραγματικά φανταστικός προπονητής.
Φυσικά, στην Μπαρτσελόνα βρίσκεσαι σε μία ομάδα που έχει ως μοναδικό στόχο τη νίκη. Δεν υπήρχε ιδιαίτερη έμφαση από την πλευρά του συλλόγου στην ανάπτυξη των νεαρών παικτών. Η λογική ήταν να αποκτούν αποδεδειγμένα καλούς παίκτες και να στηρίζονται σε αυτούς για να κερδίζουν.
Αυτό ήταν αρκετά κακό για εμένα, αλλά παράλληλα έμαθα πάρα πολλά από εκείνους. Από τους παλαιότερους παίκτες, όπως ο Ναβάρο, ο Πιτ Μάικλ, ο Τόμιτς και ο Μαρσελίνιο. Όλη αυτή η εμπειρία με βοήθησε πολύ.
Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι δεν μου έδωσε αρκετό χρόνο συμμετοχής, όπως και σε άλλους νεαρούς παίκτες.
Δεν είχαμε τις ευκαιρίες να δείξουμε τις δυνατότητές μας και να βελτιώσουμε τη θέση μας ενόψει του Draft. Μάλιστα, δεν μου επέτρεψαν ούτε να συμμετάσχω στο Hoop Summit. Επομένως, υπήρχαν αρκετά ζητήματα…».
-Ήταν και πολιτική απόφαση αυτό. Ίσως πίστευαν ότι θα μπορούσαν να σε κρατήσουν περισσότερο στην ομάδα.
«Ναι, ναι».
-Όταν πήγες στον Περάσοβιτς, αναγεννήθηκε η καριέρα σου.
«Ναι, δημιούργησαν μία ομάδα γύρω από εμένα. Μου έδωσαν πολλές ευθύνες και βρήκα τον εαυτό μου μέσα σε αυτόν τον ρόλο.
Μου ταιριάζει να βοηθάω τους ανθρώπους γύρω μου και να κερδίζουμε με αυτόν τον τρόπο. Αυτό πραγματικά βοήθησε πάρα πολύ την καριέρα μου».
-Αν κάποια ημέρα μιλάς στα εγγόνια σου για την εποχή που αγωνιζόσουν στους Νικς, τι θα θυμάσαι περισσότερο; Το κόψιμο στον ΛεΜπρόν ή τη φάση που πήδηξες πάνω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο;
«Τίποτα από τα δύο. Αυτή είναι η αμερικανική νοοτροπία. Στη δική μας κουλτούρα δεν υπήρχαν τέτοια πράγματα, ενώ εδώ έχουν μεγαλύτερη σημασία ακόμη και από το ίδιο το παιχνίδι. Στον αγώνα με τους Μπακς είχαμε μάλιστα χάσει. Αντίθετα, τους Λέικερς τους είχαμε νικήσει, αλλά κανείς δεν μιλούσε για τη νίκη. Υπήρχαν πολλές ανοησίες γύρω από αυτά τα πράγματα. Δεν είναι για εμάς».
-Στενοχωριέσαι που η σεζόν σου στον Παναθηναϊκό πραγματοποιήθηκε χωρίς πολλούς φιλάθλους στις εξέδρες;
«Ναι, φυσικά. Πάντως, αρκετοί οπαδοί έρχονταν και μας στήριζαν. Μας υποστήριζαν ακόμη και στο αεροδρόμιο, όπως όταν ήρθαν να με υποδεχθούν. Με στενοχωρεί που δεν ήταν μία φυσιολογική σεζόν. Αλλά… θα υπάρξουν κι άλλες ευκαιρίες», είπε ο Μάριο Χεζόνια.
Πηγή