Αυτός είναι αρχηγός! Αναγένηση και κατάρριψη ρεκόρ Μπέκαμ

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πήρε νίκη μεγάλης αξίας απέναντι στην Άστον Βίλα με 3-1, αλλά το ματς λέει περισσότερα από το τελικό σκορ. Λέει πρώτα απ’ όλα ότι η ομάδα του Μάικλ Κάρικ αρχίζει να αποκτά ξανά καθαρό αγωνιστικό αποτύπωμα, ένταση στο παιχνίδι της και παίκτες που βγαίνουν μπροστά στις στιγμές που κρίνουν μια σεζόν. Και πάνω απ’ όλους, βέβαια, ο Μπρούνο Φερνάντες.

Ο Πορτογάλος δεν ήταν απλώς ο ηγέτης της βραδιάς. Ήταν ο παίκτης που έδωσε ρυθμό, λύσεις και τελικά ιστορική διάσταση στη νίκη, σπάζοντας το ρεκόρ του Ντέιβιντ Μπέκαμ για τις περισσότερες ασίστ σε μία σεζόν της Premier League με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ. Οι δύο τελικές πάσες του απέναντι στη Βίλα τον έφεραν στις 16, ξεπερνώντας τις 15 του Μπέκαμ από τη σεζόν 1999-00. Αυτό όμως δεν είναι απλώς ένα στατιστικό παράσημο. Είναι η πιο καθαρή απόδειξη ότι ο Φερνάντες φέτος δεν κουβαλά μόνο δημιουργία, αλλά και ολόκληρη την επιθετική λειτουργία της ομάδας του.

Το πρώτο ημίχρονο δεν ήταν θεαματικό. Η Γιουνάιτεντ είχε περισσότερο έλεγχο, περισσότερο χρόνο με την μπάλα, αλλά όχι την απαιτούμενη καθαρότητα στο τελευταίο τρίτο. Η Άστον Βίλα έκλεινε σωστά τους χώρους και το ματς έμοιαζε να παίζεται περισσότερο στον τομέα της υπομονής παρά της έμπνευσης. Ο Μαρτίνες χρειάστηκε να επέμβει στο 22’ σε κεφαλιά του Αμάντ Ντιαλό, όμως γενικά οι κόκκινοι διάβολοι δεν παρήγαγαν πολλές καθαρές ευκαιρίες. Υπήρχε πρόθεση, υπήρχε κίνηση, υπήρχαν ορισμένες καλές σέντρες από Κούνια και Νταλότ, αλλά έλειπε η τελική σύνδεση.

Το παιχνίδι άνοιξε πραγματικά στο δεύτερο μέρος και εκεί φάνηκε η διαφορά. Η Γιουνάιτεντ μπήκε με περισσότερη επιθετικότητα, πιο καθαρές αποστάσεις και καλύτερο συγχρονισμό στις δεύτερες μπάλες. Το 1-0 ήρθε από στατική φάση, στοιχείο που συχνά ξεκλειδώνει τέτοια ντέρμπι. Ο Φερνάντες εκτέλεσε κόρνερ στο πρώτο δοκάρι και ο Κασεμίρο με έξυπνη κίνηση και γωνία στην κεφαλιά νίκησε την άμυνα της Βίλα. Δεν ήταν απλώς ένα γκολ προβαδίσματος. Ήταν και μια αντανάκλαση του πόσο πολύτιμος είναι φέτος ο Βραζιλιάνος όταν φτάνει σε θέση εκτέλεσης. Το συγκεκριμένο ήταν το έβδομο γκολ του στο πρωτάθλημα, η καλύτερη επίδοσή του στα πέντε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Η Βίλα αντέδρασε σωστά μετά το 1-0. Δεν κατέρρευσε, δεν έχασε τη δομή της και βρήκε την ισοφάριση με τον Μπάρκλεϊ, σε μια φάση που θύμισε ότι η ομάδα του Ουνάι Έμερι παραμένει επικίνδυνη όταν πατήσει περιοχή με δεύτερο κύμα. Το 1-1 για λίγα λεπτά έβαλε ξανά το ματς στην κόψη. Εκεί όμως φάνηκε η διαφορά νοοτροπίας της φετινής Γιουνάιτεντ στο διάστημα Κάρικ: δεν πανικοβλήθηκε, δεν βιάστηκε, δεν έχασε την πειθαρχία της.

Το δεύτερο γκολ είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική φάση του αγώνα. Ο Φερνάντες βλέπει τον χώρο, πασάρει στην πλάτη της άμυνας και ο Ματέους Κούνια εκτελεί ψύχραιμα. Η φάση αυτή συνοψίζει όλη τη σχέση του Μπρούνο με την επιθετική ανάπτυξη της ομάδας. Δεν δημιουργεί απλώς, αλλά διαβάζει πριν απ’ όλους πού ακριβώς θα ανοίξει το ρήγμα. Και ο Κούνια, από την πλευρά του, έδειξε γιατί αποτελεί κομβική επιθετική παρουσία: κίνηση χωρίς την μπάλα, καθαρό τελείωμα, προσωπικότητα στη μεγάλη στιγμή.

Το 3-1 με τον Σέσκο να έρχεται από τον πάγκο και να σκοράρει ξανά λέει επίσης πολλά για το νέο πρόσωπο της Γιουνάιτεντ. Αυτή η ομάδα πια δεν εξαρτάται μόνο από την αρχική ενδεκάδα. Έχει λύσεις, έχει βάθος και έχει παίκτες που μπαίνουν στο παιχνίδι για να το τελειώσουν. Ο Σέσκο πέτυχε το τέταρτο γκολ του ως αλλαγή στην Premier League φέτος, κάτι που δείχνει ότι η Γιουνάιτεντ έχει πια επιθετικό impact και από τον πάγκο, στοιχείο απολύτως κρίσιμο για την τελική ευθεία.

Από τακτικής πλευράς, η Γιουνάιτεντ έδειξε δύο σημαντικά πράγματα. Πρώτον, ότι μπορεί να ελέγξει ένα ντέρμπι χωρίς να χρειάζεται να το κάνει ροντέο. Δεύτερον, ότι όταν ανεβάζει στροφές, έχει πλέον μηχανισμούς για να παράξει φάσεις με διαφορετικούς τρόπους: από στατικές φάσεις, από κάθετες μπάλες, από επιθέσεις στο transition, αλλά και από δεύτερες μπάλες γύρω από την περιοχή. Αυτή η πολυμορφία είναι ίσως το πιο σημαντικό κέρδος της περιόδου Κάρικ.

Η Άστον Βίλα, αντίθετα, έδειξε σημάδια φθοράς. Η τρίτη συνεχόμενη ήττα της στην Premier League δεν είναι απλώς ένα κακό σερί, αλλά ένδειξη ότι η ομάδα έχει χάσει μέρος της σταθερότητας που τη χαρακτήριζε. Αντιδρά ακόμη, έχει ποιότητα, όμως στα ντέρμπι κορυφής δεν της αρκεί πια να μένει συμπαγής. Χρειάζεται περισσότερη ένταση, περισσότερη προσωπικότητα και κυρίως καλύτερη διαχείριση όταν το παιχνίδι πάει στις λεπτομέρειες.

Το μεγάλο συμπέρασμα, πάντως, αφορά τη Γιουνάιτεντ. Από τη στιγμή που ο Μάικλ Κάρικ επέστρεψε στον πάγκο, η ομάδα έχει μαζέψει 22 βαθμούς σε εννέα ματς πρωταθλήματος, περισσότερους από κάθε άλλη ομάδα στο ίδιο διάστημα. Αυτό δεν είναι συγκυρία. Είναι αγωνιστική αναγέννηση. Και όταν αυτή η αναγέννηση συνδυάζεται με έναν Μπρούνο Φερνάντες στην καλύτερη ίσως σεζόν της καριέρας του στο Μάντσεστερ, τότε η Γιουνάιτεντ όχι μόνο κοιτάζει σοβαρά το Champions League, αλλά στέλνει και μήνυμα ότι επιστρέφει ως κανονική δύναμη.

Σε τέτοια ματς δεν μετρά μόνο η νίκη. Μετρά και ο τρόπος που τη χτίζεις. Η Γιουνάιτεντ την έχτισε με έλεγχο, υπομονή, ποιότητα και προσωπικότητα. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο για όσα έρχονται.